Text Follows in English
Текст следует на русском языке
της Γιώτας Δημητρίου
Αρχισυντάκτρια SkalaTimes
Είμαστε ελεύθεροι — ναι, σε κάποιο βαθμό.
Σε έναν άλλο βαθμό, όμως, φοράμε αλυσίδες σκλαβιάς: από το σύστημα, την κοινωνία, την κυβέρνηση, το κόμμα, τα στερεότυπα… και πάει λέγοντας.
Η ελευθερία ολοένα και κουτσουρεύεται, εντέχνως, από ένα σύστημα που μας θέλει σκλάβους — και μας αποκοιμίζει με ωραία προπαγάνδα μέσα από τα καθεστωτικά ΜΜΕ.
Εξαρτημένοι από κλίκες, διαφθορά, σκάνδαλα, κόμματα και πάει λέγοντας, πορευόμαστε ως κοινωνία με μια μειωμένη ελευθερία:
– Μειωμένη ελευθερία στο δικαίωμα στέγης
– Μειωμένη ελευθερία στην οικονομική ευημερία (την οποία δολοφόνησε η ακρίβεια)
– Μειωμένη ελευθερία στους δρόμους (οι κάμερες ταχύτητας χωρίς χρονόμετρο είναι το νέο μας άγχος)
– Μειωμένη ελευθερία στην αίσθηση δικαιοσύνης στη χώρα
– Μειωμένη ελευθερία γενικώς.
Και όσο ο κόσμος ξεσπά με αγένεια και νεύρα στα ΜΚΔ, τίποτα δεν διορθώνεται.
(Θα διορθώσει κάτι αυτό το άρθρο; Ίσως. Ευελπιστεί τουλάχιστον να αποτελέσει τροφή για σκέψη.)
Ποια είναι η λύση;
Να απομακρυνθούμε από τις παρωπίδες — του κόμματος, των σχέσεων, των εξαρτήσεων κ.ο.κ. — και να κοιτάξουμε την κατάσταση κατάματα.
Στις εκλογές του 2026 να ψηφίσουμε τους λιγότερο ανίκανους, τους λιγότερο διεφθαρμένους, τους λιγότερο «show»· αυτούς που πλησιάζουν, έστω και λίγο, το δικό μας όραμα για μια καλύτερη Κύπρο, με περισσότερη ελευθερία.
Τα πράγματα δεν είναι θετικά, ακόμη και για εμάς τους εκ φύσεως αισιόδοξους.
Αλλά τη λύση δεν την έχουν αυτοί οι «δυνατοί και σπουδαίοι» πολιτικοί.
Τη λύση την έχει στο τσεπάκι του ο λαός — πάντα αυτός την είχε.
Φτάνει να ξυπνήσει μονομιάς και να έρθει ανάποδα ο ντουνιάς!
Καλή μας βδομάδα!
Monday’s Reading…
by Yiota Dimitriou
Editor-in-Chief, SkalaTimes
We are free — yes, to some extent.
But to another extent, we wear chains of slavery: from the system, society, government, party, stereotypes… and so on.
Freedom is being gradually and artfully curtailed by a system that wants us enslaved — lulling us to sleep with sweet propaganda via the mainstream media.
Dependent on cliques, corruption, scandals, political parties, and more, we move forward as a society with limited freedom:
– Limited freedom in the right to housing
– Limited freedom in financial prosperity (killed by the high cost of living)
– Limited freedom on the roads (speed cameras without countdown timers are our new stressors)
– Limited freedom in the sense of justice in our country
– Limited freedom, in general.
And while people lash out rudely and angrily on social media, nothing changes.
(Will this article fix anything? Maybe. At the very least, it hopes to offer food for thought.)
What is the solution?
To distance ourselves from blinders — political, relational, or addictive — and face the situation head-on.
In the 2026 elections, let’s vote for the least incapable, the least corrupt, the least theatrical; those who, even slightly, align with our vision for a better, freer Cyprus.
Things are not looking up, even for us eternal optimists.
But the solution doesn’t lie with the “powerful and great” politicians.
The solution lies in the hands of the people — it always did.
As long as we all wake up at once and turn the world upside down!
Have a good week!
Чтиво понедельника…
от Йоты Димитриу
Главный редактор SkalaTimes
Мы свободны — да, в некоторой степени.
Но в другой степени мы носим цепи рабства: системы, общества, правительства, партии, стереотипов… и так далее.
Свободу всё больше и искусно урезает система, которая хочет видеть нас рабами — усыпляя нас красивой пропагандой через подконтрольные СМИ.
Зависимые от клик, коррупции, скандалов, партий и прочего, мы движемся как общество с ограниченной свободой:
– Ограниченная свобода в праве на жильё
– Ограниченная свобода в экономическом благополучии (которое убила дороговизна)
– Ограниченная свобода на дорогах (камеры без таймера — наш новый стресс)
– Ограниченная свобода в ощущении справедливости в стране
– Ограниченная свобода вообще.
А пока люди срываются в соцсетях на грубость и злость — ничего не меняется.
(Изменит ли что-то эта статья? Возможно. По крайней мере, она надеется стать пищей для размышлений.)
Какое решение?
Сбросить шоры — партийные, личные, зависимые — и посмотреть правде в глаза.
На выборах 2026 года давайте голосовать за наименее некомпетентных, наименее коррумпированных, наименее «шоу-мэнов» — тех, кто хотя бы немного приближается к нашему видению лучшего, более свободного Кипра.
Дела обстоят неважно, даже для нас — прирождённых оптимистов.
Но решение не у этих «могущественных и великих» политиков.
Решение — в руках народа. Оно всегда было там.
Главное — проснуться всем одновременно и перевернуть мир!
Хорошей нам недели!
