Text follows in English
Η σημερινή συνάντηση με μαθητές και μαθήτριες στο Λύκειο Αραδίππου «Τάσος Μητσόπουλος» υπήρξε για μένα μια εμπειρία χαράς και βαθιάς συγκίνησης. Ήταν μια ζωντανή πράξη διαλογικής συζήτησης, μια απόδειξη ότι η παιδεία μπορεί ακόμη να γεννά κριτική σκέψη, ευαισθησία και ελπίδα.
Στο θέατρο του σχολείου οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ Λυκείου παρουσίασαν την έρευνά τους γύρω από το θέμα «Συνομιλώντας για τον Άνθρωπο και τον Κόσμο». Το εξαιρετικό βίντεο και το πολύ ουσιαστικό ερωτηματολόγιο που οι ίδιοι ετοίμασαν ήταν η καταγραφή των αγωνιών και των ερωτημάτων της γενιάς τους. Η διαλογική συζήτηση που ακολούθησε βασίστηκε στα δικά τους αποτελέσματα, και αυτό θεωρώ πως την έκανε ουσιαστική.
Ιδιαίτερη συγκίνηση και ενθουσιασμό μου προκάλεσαν οι δύο μαθήτριες που παρουσίασαν τα βιβλία μου, «Λυκόσκυλα»και «Σέλφι». Η ματιά τους ήταν διεισδυτική και ευαίσθητη. Μέσα από τον δικό τους λόγο ένιωσα τα κείμενα μου να αποκτούν νέα πνοή. Και θέλω να σημειώσω πως είναι μεγάλη παρηγοριά για έναν δημιουργό να βλέπει το έργο του να γίνεται αφορμή σκέψης και εσωτερικού διαλόγου για νέους ανθρώπους.
Θερμές ευχαριστίες οφείλω στην εμπνευσμένη φιλόλογο Βαρβάρα Χριστοφόρου, που οραματίστηκε και διοργάνωσε αυτή τη συνάντηση με αγάπη και αφοσίωση και βέβαια αφιερώνοντας πολλές ώρες προσωπικού χρόνου και κόπου. Ακόμη και ο τρόπος με τον οποίο διάβασε τα ποιήματα και τα μικροδιηγήματά μου ήταν βαθιά συγκινητικός, με ευαισθησία, σεβασμό και εσωτερικότητα. Εκεί ένιωσα πως ο λόγος βρίσκει τον φυσικό του χώρο στη ζωντανή μετάδοση από ψυχή σε ψυχή.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με ένα τραγούδι από τα ταλαντούχα παιδιά. Μια στιγμή συλλογικής συγκίνησης που έδωσε στον στοχασμό μελωδία. Στη συνέχεια, στη βιβλιοθήκη του σχολείου, σε μια ωραία δεξίωση μέσα σε ζεστό κλίμα φιλοξενίας, ο διάλογος συνεχίστηκε πιο απλά και σε προσωπικούς τόνους.
Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στην υπέροχη κυρία Μαρινέλα Αυγορίτου, τη βιβλιοθηκονόμο και ψυχή της «Πράσινης Οικολογικής Βιβλιοθήκης». Ο χώρος αυτός, φροντισμένος με αγάπη, αποπνέει ηρεμία και σεβασμό προς το βιβλίο τη γνώση και τον άνθρωπο.
Οι συζητήσεις που ακολούθησαν με τις καθηγήτριες ήταν εξίσου ουσιαστικές. Μέσα σε κλίμα συναδελφικότητας και ανταλλαγής σκέψεων, συνεχίσαμε τον προβληματισμό για τον ρόλο της λογοτεχνίας, της παιδείας και του διαλόγου στη διαμόρφωση συνειδήσεων. Ήταν μια όμορφη επιβεβαίωση ότι το σχολείο μπορεί να είναι κοινότητα όχι μόνο διδασκαλίας, αλλά και στοχασμού.
Φεύγοντας, κράτησα την ελπίδα που γεννά η ουσιαστική συνάντηση. Όταν οι νέοι σκέφτονται, οι εκπαιδευτικοί εμπνέουν και ο διάλογος ανθίζει, τότε το μέλλον δεν προκαλεί φόβο αλλά γεννά εμπιστοσύνη.
Αυτά κάθομαι και σκέφτομαι για τη σημερινή εμπειρία… με εκτίμηση και ευγνωμοσύνη προς τη Διεύθυνση του Λυκείου, για τους καθηγητές και τις καθηγήτριες που εργάστηκαν για αυτή την ωραία δράση αλλά κυρίως για τους μαθητές και τις μαθήτριες που συμμετείχαν!
Και ναι… πιστεύω πολύ στο δημόσιο σχολείο και στο αξιόλογο έργο που επιτελούν οι μάχιμοι εκπαιδευτικοί της πρώτης γραμμής!
………
20 Φεβρουαρίου 2026
Αγγέλα Καϊμακλιώτη
Today’s meeting with the students at Aradippou Lyceum “Tasos Mitsopoulos” was for me an experience of joy and deep emotion. It was a living act of dialogical exchange, proof that education can still give birth to critical thinking, sensitivity, and hope.
In the school theatre, the Year 12 students presented their research on the topic “Conversing about the Human Being and the World.” The excellent video and the highly substantive questionnaire they prepared themselves captured the concerns and questions of their generation. The dialogue that followed was grounded in their own findings, and I believe that is what made it truly meaningful.
I was particularly moved and enthusiastic about the two students who presented my books, “Lykoskila” and “Selfie.”Their perspective was perceptive and sensitive. Through their words, I felt my texts acquire new life. And I would like to note that it is a great consolation for a creator to see their work become a catalyst for thought and inner reflection among young people.
I owe warm thanks to the inspired philologist Varvara Christoforou, who envisioned and organized this meeting with love and dedication, devoting many hours of personal time and effort. Even the way she read my poems and short prose pieces was deeply moving—marked by sensitivity, respect, and inwardness. In that moment, I felt that language finds its natural place in the living transmission from soul to soul.
The event concluded with a song performed by the talented students—a moment of collective emotion that gave melody to reflection. Afterwards, in the school library, at a lovely reception in a warm atmosphere of hospitality, the dialogue continued in a simpler and more personal tone.
Special mention is due to the wonderful Mrs. Marinella Avgoritou, the librarian and the heart of the “Green Ecological Library.” The space, cared for with love, radiates calm and respect for books, knowledge, and the human being.
The discussions that followed with the teachers were equally meaningful. In a spirit of collegiality and exchange of ideas, we continued reflecting on the role of literature, education, and dialogue in shaping consciousness. It was a beautiful affirmation that a school can be a community not only of instruction, but also of reflection.
As I left, I carried with me the hope that meaningful encounters generate. When young people think, teachers inspire, and dialogue flourishes, the future does not provoke fear but gives rise to trust.
These are the thoughts I find myself reflecting on after today’s experience… with appreciation and gratitude to the school administration, to the teachers who worked for this wonderful initiative, and above all to the students who participated.
And yes… I deeply believe in public education and in the valuable work carried out by frontline teachers.
………
20 February 2026
Angela Kaimaklioti
