Text Follows in English
Текст следует на русском языке
Με μία συγκινητική ανάρτηση και την πιο πάνω φωτογραφία, ο συνδημότης μας, μουσικός και εκπαιδευτικός Σπύρος Σπύρου, έστειλε το δικό του μήνυμα για τον ξάδερφό του -επίσης συνδημότη μας- Κωνσταντίνο Κωμοδρόμου, ο οποίος αγωνίζεται απόψε στο «The Voice».
Ο Σπύρος στάθηκε δίπλα στον ξάδερφό του από την πρώτη στιγμή, κάνοντας τη διαδρομή Αθήνα–Λάρνακα λες και είναι Λάρνακα–Λευκωσία.
Η ανάρτηση του Σπύρου:
Η ανάρτηση του Σπύρου:
«Πάρε τις νότες αγκαλιά
και φτάσε ως το φεγγάρι,
Μ’ αν σε ζαλίσει η κορυφή,
γύρνα ξανά με μια πνοή,
κι εδώ… όπου μας βγάλει!
Κράτα ρυθμό, μα ελαφρά,
σαν άνεμος που σβήνει,
κι ό,τι κι αν φέρει η στιγμή,
βάλε μια σπίθα στην ψυχή
κι ασ’ τη ζωή να κρίνει» 😉🧢
Υ.Γ.: Μια εικόνα, χίλιες λέξεις
απ’ τα μπαλκόνια μην μου πέσεις…
Εδώ, κάπου, κάποτε, στο κέντρο της αγαπημένης Λάρνακας…
With a touching post and the photo above, our fellow citizen, musician and educator Spyros Spyrou, sent his own message to his cousin (also a fellow citizen), Konstantinos Komodromou, who is competing tonight on “The Voice”.
Spyros stood by his cousin from the very first moment, making the Athens–Larnaca journey as if it were just Larnaca–Nicosia.
Spyros’ post:
“Embrace the notes
and reach for the moon,
and if the peak makes you dizzy,
come back with a single breath,
and here… wherever it takes us!
Keep the rhythm, but lightly,
like a fading wind,
and whatever the moment may bring,
spark a flame in your soul
and let life decide.” 😉🧢
P.S.: One image, a thousand words
don’t fall from the balconies…
Here, somewhere, sometime,
in the heart of beloved Larnaca…
С трогательной публикацией и фотографией выше наш земляк, музыкант и педагог Спирос Спиру, передал своё послание двоюродному брату (также нашему земляку) Константиносу Комодрому, который сегодня вечером участвует в шоу «The Voice».
Спирос был рядом с братом с самого первого момента, преодолев путь Афины–Ларнака так, словно это была обычная дорога Ларнака–Никосия.
Публикация Спироса:
«Обними ноты
и дотянись до луны,
а если вершина закружит голову,
вернись на одном дыхании,
и здесь… куда бы нас ни вынесло!
Держи ритм, но легко,
как затихающий ветер,
и что бы ни принесло мгновение,
зажги искру в душе
и позволь жизни решать». 😉🧢
P.S.: Один образ — тысяча слов,
только не упади с балконов…
Здесь, где-то, когда-то,
в самом сердце любимой Ларнаки…
