Text Follows in English
Текст следует на русском языке
«Αντί το ΥΠΑΝ να εγκύψει στα παγματικά προβλήματα των εκπαιδευτικών επιλέγει να παρουσιάζει στην κοινωνία το «παραμύθι» ότι η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών αποτελεί πανάκεια για όλα»
Η Προοδευτική Κίνηση Δασκάλων και Νηπιαγωγών με ανακοίνωσή της «απευθύνει θερμό και αγωνιστικό χαιρετισμό σε όλο τον εκπαιδευτικό κόσμο με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών, 5 Οκτωβρίου. Η μέρα αυτή, που έχει καθιερωθεί από την UNESCO και το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, είναι αφιερωμένη σε όσες και όσους με αυταπάρνηση και αφοσίωση διαδραματίζουν έναν πολυδιάστατο και καθοριστικό ρόλο στην κοινωνία.
Οι εκπαιδευτικοί αναλαμβάνουν καθημερινά ό,τι πιο πολύτιμο έχει κάθε οικογένεια – τα παιδιά της. Με ευθύνη, φροντίδα και αφοσίωση, συμβάλλουν όχι μόνο στη μετάδοση γνώσεων, αλλά και στη διαπαιδαγώγηση, την καλλιέργεια αξιών και τη διαμόρφωση χαρακτήρα των αυριανών πολιτών. Η αποστολή τους είναι θεμελιώδης, αφού η ποιότητα της εκπαίδευσης καθορίζει την ποιότητα της κοινωνίας. Το μεγαλείο του εκπαιδευτικού λειτουργήματος αναδεικνύεται καθημερινά μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας, όπου δάσκαλοι και νηπιαγωγοί δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους.
Ωστόσο, η πραγματικότητα αποδεικνύει ότι η αναγνώριση αυτού του έργου από την πολιτεία παραμένει συχνά μόνο στα λόγια. Η απουσία ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων και καινοτομιών, η έλλειψη επενδύσεων για βελτίωση των συνθηκών διδασκαλίας και μάθησης, αλλά και η άρνηση της επίσημης πλευράς να στηρίξει εμπράκτως τους εκπαιδευτικούς, καταδεικνύουν το χάσμα ανάμεσα στη θεωρία και στην πράξη. Τα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητας των εκπαιδευτικών παραμένουν άλυτα εδώ και χρόνια.
Αντί το Υπουργείο Παιδείας να εγκύψει ουσιαστικά σε αυτά, επιλέγει να παρουσιάζει στην κοινωνία το «παραμύθι» ότι η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών αποτελεί πανάκεια για όλα τα προβλήματα, επιχειρώντας ταυτόχρονα να μετακυλήσει τις δικές του ευθύνες στις πλάτες των δασκάλων και νηπιαγωγών. Μια στάση που όχι μόνο αδικεί, αλλά και υπονομεύει τον κόπο και την προσφορά των εκπαιδευτικών.
Την ίδια στιγμή, ο ρόλος των εκπαιδευτικών στην πατρίδα μας δεν περιορίζεται στη διδασκαλία γνώσεων, αλλά επεκτείνεται και στη διαμόρφωση συνείδησης, αξιών και στάσεων ζωής. Σε μια εποχή που η ανθρωπότητα βιώνει τραγωδίες όπως η γενοκτονία στη Γάζα, οι εκπαιδευτικοί καλούνται να καλλιεργούν στους μαθητές/ριες τους την ευαισθησία απέναντι στον ανθρώπινο πόνο, την έμπρακτη αλληλεγγύη και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Παράλληλα, στο ιδιαίτερο κυπριακό πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί μας φέρουν την ευθύνη να προάγουν μια κουλτούρα ειρήνης, συμφιλίωσης και συνύπαρξης με τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας, σπάζοντας στερεότυπα και καλλιεργώντας το όραμα μιας πατρίδας ενωμένης, χωρίς μίσος και διαχωρισμούς. Έτσι, το σχολείο γίνεται χώρος όπου διδάσκεται όχι μόνο η στείρα γνώση, αλλά και η ελπίδα για ένα καλύτερο και δικαιότερο μέλλον.
Η Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών είναι μέρα αναστοχασμού και αγώνα. Είναι μέρα τιμής προς όλους και όλες τους/τις εκπαιδευτικούς που με πίστη στο λειτούργημα και με ανιδιοτέλεια συνεχίζουν να δίνουν καθημερινά τον καλύτερο εαυτό τους. Ταυτόχρονα, είναι και μέρα διεκδίκησης για ουσιαστική στήριξη, για πραγματική αναγνώριση, για καλύτερες συνθήκες εργασίας και για μια εκπαίδευση αντάξια των αναγκών του σήμερα και του αύριο. Δεν θα σταματήσουμε ποτέ να παλεύουμε για ένα καλύτερο και πιο ανθρώπινο δημόσιο σχολείο. Αν το δημόσιο σχολείο στέκει ακόμη είνα γιατί οι εκπαιδευτικοί το κρατάνε στους ώμους τους. Καιρός να τους στηρίξει εμπράκτως η πολιτεία αφαιρώντας τα δυσανάλογα βάρη που τους φόρτωσε κι αναλαμβάνοτας τις ευθύνες που της αναλογούν».
Progressive Teachers’ Movement: World Teachers’ Day is a day of reflection and struggle
“Instead of the Ministry of Education addressing the real problems faced by teachers, it chooses to present to society the ‘fairy tale’ that teacher evaluation is a panacea for everything.”
The Progressive Movement of Teachers and Kindergarten Teachers issued a statement expressing its warm and militant greetings to all educators on the occasion of World Teachers’ Day, October 5. This day, established by UNESCO and the International Labour Organization, is dedicated to all those who, with selflessness and devotion, play a multifaceted and vital role in society.
Teachers take on every day what is most precious to each family — its children. With responsibility, care, and dedication, they contribute not only to the transmission of knowledge but also to the education, cultivation of values, and character formation of tomorrow’s citizens. Their mission is fundamental, as the quality of education determines the quality of society. The greatness of the teaching profession is reflected daily in classrooms, where teachers and kindergarten educators give their very best.
However, reality shows that recognition of this work by the state often remains only in words. The absence of meaningful reforms and innovations, the lack of investment in improving teaching and learning conditions, and the refusal of the authorities to provide tangible support to teachers highlight the gap between theory and practice. The real problems teachers face in their everyday lives have remained unsolved for years.
Instead of genuinely addressing these issues, the Ministry of Education prefers to present to society the “fairy tale” that teacher evaluation is the cure for all problems—while at the same time trying to shift its own responsibilities onto the shoulders of teachers and kindergarten staff. This stance not only does them injustice but also undermines their efforts and contributions.
At the same time, the role of teachers in our country extends beyond teaching knowledge; it also encompasses shaping consciousness, values, and attitudes toward life. In an era when humanity faces tragedies such as the genocide in Gaza, teachers are called upon to instill in their students sensitivity to human suffering, active solidarity, and respect for human rights.
Furthermore, within the unique Cypriot context, our educators bear the responsibility of promoting a culture of peace, reconciliation, and coexistence with our Turkish Cypriot compatriots—breaking stereotypes and nurturing the vision of a united homeland, free of hatred and division. Thus, the school becomes a place where not only sterile knowledge is taught but also hope for a better and fairer future.
World Teachers’ Day is a day of reflection and struggle. It is a day of honor for all teachers who, with faith in their vocation and selflessness, continue to give their best every day. At the same time, it is a day of assertion—for genuine support, real recognition, better working conditions, and education that meets the needs of today and tomorrow.
We will never stop fighting for a better and more humane public school. If public education still stands today, it is because teachers hold it on their shoulders. It is time for the state to support them in practice—by removing the disproportionate burdens placed upon them and assuming its rightful responsibilities.
Прогрессивное движение учителей: Всемирный день учителя — это день размышлений и борьбы
«Вместо того чтобы Министерство образования занялось реальными проблемами педагогов, оно предпочитает рассказывать обществу „сказку“ о том, что оценка учителей — это панацея от всех бед».
Прогрессивное движение учителей и воспитателей детских садов в своем заявлении передает теплый и боевой привет всему педагогическому сообществу по случаю Всемирного дня учителя, 5 октября. Этот день, установленный ЮНЕСКО и Международной организацией труда, посвящен всем, кто с самоотверженностью и преданностью выполняет многостороннюю и жизненно важную роль в обществе.
Учителя ежедневно берут на себя самое дорогое, что есть у каждой семьи — ее детей. С чувством ответственности, заботой и преданностью они вносят вклад не только в передачу знаний, но и в воспитание, формирование ценностей и характера будущих граждан. Их миссия является основополагающей, ведь качество образования определяет качество общества. Величие учительского призвания проявляется каждый день в классах, где педагоги и воспитатели отдают все свои силы.
Однако реальность показывает, что признание этого труда со стороны государства часто остается лишь на словах. Отсутствие существенных реформ и инноваций, нехватка инвестиций в улучшение условий преподавания и обучения, а также нежелание властей оказывать реальную поддержку педагогам подчеркивают расхождение между теорией и практикой. Настоящие проблемы учителей остаются нерешёнными на протяжении многих лет.
Вместо того чтобы серьезно заняться этими вопросами, Министерство образования предпочитает рассказывать обществу «сказку» о том, что оценка педагогов является универсальным решением всех проблем, перекладывая при этом собственную ответственность на плечи учителей и воспитателей. Такая позиция не только несправедлива, но и подрывает усилия и вклад педагогов.
В то же время роль учителей в нашей стране выходит далеко за рамки простого преподавания знаний — они формируют сознание, ценности и жизненные установки. В эпоху, когда человечество переживает трагедии, подобные геноциду в Газе, учителя призваны воспитывать у своих учеников чувствительность к человеческим страданиям, солидарность и уважение к правам человека.
Кроме того, в уникальном кипрском контексте наши педагоги несут ответственность за развитие культуры мира, примирения и сосуществования с нашими турко-киприотскими соотечественниками — разрушая стереотипы и формируя видение единой родины без ненависти и разделений. Таким образом, школа становится местом, где преподается не только сухое знание, но и надежда на лучшее и более справедливое будущее.
Всемирный день учителя — это день размышлений и борьбы. Это день почета для всех педагогов, которые, веря в свое призвание и действуя бескорыстно, ежедневно отдают себя полностью. В то же время это и день требований — за реальную поддержку, истинное признание, лучшие условия труда и образование, соответствующее потребностям сегодняшнего и завтрашнего дня.
Мы никогда не перестанем бороться за лучшее и более человечное государственное образование. Если оно все еще существует, то только потому, что учителя держат его на своих плечах. Пришло время государству действительно поддержать их, сняв с них непосильное бремя и взяв на себя ответственность, которая ему принадлежит.
