Της Γιώτας Δημητρίου
Αρχισυντάκτρια SkalaTimes
Μπήκαμε αισίως στη Μεγάλη Βδομάδα…
Μεγάλη Τρίτη σήμερα.
Η Μεγάλη Βδομάδα είναι γεμάτη διδάγματα και μηνύματα: πως τους μεγάλους πόνους τους διαδέχεται η Ανάσταση, πως ο θάνατος δεν είναι το τέλος, πως σε αυτούς που μας βάζουν τα καρφιά πρέπει να κρατάμε ένα “Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσιν”, έστω κι αν το λέμε με ματωμένα χείλη…
Η Μεγάλη Βδομάδα θα βρει αρκετούς με έναν πόνο στην καρδιά….
Τον άνθρωπο που μπαινοβγαίνει στο ογκολογικό, την κοπέλα που μόλις διαγνώστηκε με καρκίνο, το παιδάκι που μόλις του ανακοίνωσαν οι γονείς έναν χωρισμό και γκρεμίστηκε ο κόσμος του, τον άρρωστο στο νοσοκομείο, το παιδί που χάνει έναν γονιό του, μια αγάπη που βάζει τελεία με αβάσταχτο πόνο, (με την ελπίδα να συνεχίσει σε μια άλλη ζωή), όνειρα που κόβονται χωρίς να φαίνονται αναστήσιμα, ανθρώπους που αδικούνται με πολλαπλούς και ποικίλους τρόπους…
Ναι, ο πόνος έχει πολλά σχήματα, μορφές, αγγίζει σε ανύποπτες στιγμές, ακόμη κι εκεί που δεν υπολόγιζε κανείς να φανεί.
Το μάθημα που μας δίνει ο Ιησούς Χριστός είναι αισιόδοξο: πως τον κάθε Γολγοθά τον διαδέχεται η Ανάσταση.
Μα το μεγαλύτερο μάθημα που μας έχει διδάξει, ο Υιος του Θεου, είναι να παραμένουμε άνθρωποι, ακόμη κι όταν περιτριγυριζόμαστε από Φαρισαίους, Γραμματείς, Πόντιους Πιλάτους και άλλους που άδικα μας σταυρώνουν.
Το μεγαλύτερο μάθημα που μας έχει δώσει ο Εσταυρωμένος είναι να του μοιάσουμε όσο και όπως μπορούμε.
Και αν θέλουμε να λεγόμαστε Χριστιανοί, να θυμόμαστε πως δίπλα μας υπάρχει ήδη τόσος πόνος, τόσοι άνθρωποι που σιωπηλά κουβαλούν τους δικούς τους Σταυρούς· ας φροντίσουμε να μην τους βάζουμε κι εμείς τα δικά μας καρφιά.
Ας γίνουμε όλοι καλύτεροι άνθρωποι.
Σιωπηλά, ταπεινά, αληθινά, όσο καλύτεροι άνθρωποι μπορούμε!
Για όσους βλέπουν την καρδιά τους να γίνεται κομμάτια με δεκάδες «γιατί», ας είναι παρηγοριά η σκέψη πως “ο Θεός ξέρει καλύτερα”· κι ας μην μπορούμε καν να διανοηθούμε εμείς καμία απάντηση στα ματωμένα μας “γιατί”.
Καλά κουράγια.
Καλή Μεγάλη Βδομάδα.
Και καλό Πάσχα να φτάσουμε!
Η στήλη αυτή θα επανέλθει την Πρωτομαγιά.
Γιώτα Δ.
Το κείμενο γράφτηκε ακούγοντας αυτό:
