Text Follows in English
Текст следует на русском языке
SkalaTimes Team
«Όταν ο ψηφοφόρος αισθάνεται ότι το κόμμα που στήριξε για δεκαετίες δεν τον ακούει πια, δεν σέβεται τις θυσίες και τους αγώνες των ιστορικών στελεχών του, και κυρίως προδίδει τις ιδεολογικές του αρχές, τότε η τιμωρία έρχεται με μαθηματική ακρίβεια. Και είναι πάντα βαριά.»
Η πολιτική ιστορία, τόσο στην Κύπρο όσο και διεθνώς, έχει αποδείξει αμέτρητες φορές ότι ένα κόμμα που παύει να αφουγκράζεται τη βάση του, να σέβεται τα ιστορικά του στελέχη και να πορεύεται με συνέπεια στην ιδεολογία του, οδηγείται νομοτελειακά σε κρίση. Το πολιτικό κόστος έρχεται πάντα αργά ή γρήγορα, και μάλιστα με τρόπο που συχνά καθορίζει την πορεία ολόκληρης της παράταξης.
Η βάση ενός κόμματος δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Είναι ο κορμός, η ραχοκοκαλιά, το ζωντανό κύτταρο που τροφοδοτεί την πολιτική δράση. Οι άνθρωποι που αγωνίζονται καθημερινά, που συμμετέχουν στις εκλογές, που στέκονται στις γειτονιές και μιλούν με την κοινωνία, είναι εκείνοι που καθορίζουν την αντοχή ενός κόμματος στον χρόνο. Όταν αυτοί οι άνθρωποι αισθάνονται ότι αγνοούνται, ότι οι απόψεις τους δεν ακούγονται ή ότι οι ηγεσίες προχωρούν σε επιλογές που έρχονται σε σύγκρουση με τις αρχές του κινήματος, τότε η σχέση εμπιστοσύνης διαρρηγνύεται.
Πόσο μάλλον όταν η ηγεσία διακατέχεται από αλαζονεία ή πιστεύει πως το κόμμα είναι….εταιρεία με CEO και….ιδιοκτήτες! (yeap!)
Ο Καρλ Μαρξ έγραφε: «Η ιστορία επαναλαμβάνεται, πρώτα ως τραγωδία και ύστερα ως φάρσα». Αυτή η φράση αποτυπώνει με σαφήνεια την κατάσταση που αντιμετωπίζουν πολλά κόμματα σήμερα. Διότι οι φάρσες είναι πολλές στην σημερινή πολιτική σκακιέρα της Κύπρου.
Όταν τα κόμματα αποκόπτονται από τη βάση και επιχειρούν να υιοθετήσουν πολιτικές ή συμμαχίες που δεν συνάδουν με την ιδεολογική τους ταυτότητα, καταλήγουν να γίνονται μια άμορφη πολιτική μάζα χωρίς κατεύθυνση. Το αποτέλεσμα είναι οι πολίτες να τους γυρνούν την πλάτη, αναζητώντας αυθεντικότερες εκφράσεις. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα βλέπουμε μέλη κομμάτων που έγραψαν ιστορία μέσα σε ένα κόμμα να το κατηγορούν νυχθημερόν είτε στα ΜΚΔ, είτε γενικώς.
Από την μία τα λάθος «ανοίγματα» κομμμάτων για χάρη ψήφων και από την άλλη η αδιαφορία στις φωνές της βάσης με την δικαιολογία “μα η βάση δεν ξέρει τι θέλει, ο ένας λέει έτσι ο άλλος αλλιώς” (φράση που ακούς και στα “καλύτερα” κόμματα!) οδηγούν στην αποξένωση βάση-ηγεσίας και μαντέψτε ποιος την πληρώνει….όχι η βάση.
Τα όποια «ανοίγματα» κομμμάτων δεν είναι από μόνα τους αρνητικά, αρκεί να γίνονται με σεβασμό στην ταυτότητα και στις αξίες που πρεσβεύει κάθε πολιτική δύναμη. Όταν ένα κόμμα επιχειρεί να απλωθεί πέρα από τα όριά του, χωρίς να έχει εξασφαλίσει την ενότητα και την αποδοχή των μελών του, τότε κινδυνεύει να χάσει τον ίδιο του τον εαυτό.
Στις επερχόμενες εκλογές, το μεγάλο διακύβευμα για όλα τα κόμματα της Κύπρου είναι ακριβώς αυτό: να διατηρήσουν την πολιτική τους ταυτότητα. Η κοινωνία μπορεί να αλλάζει, οι συνθήκες να μεταβάλλονται, αλλά οι αξίες και οι αρχές είναι εκείνες που δίνουν συνοχή και προοπτική. Η αλήθεια είναι ότι ο πολίτης προτιμά την αυθεντικότητα, ακόμα κι αν διαφωνεί με αυτήν, παρά την ασυνέπεια και την ασάφεια.
Η πολιτική είναι πράξη εμπιστοσύνης. Όταν ο ψηφοφόρος αισθάνεται ότι το κόμμα που στήριξε για δεκαετίες δεν τον ακούει πια, δεν σέβεται τις θυσίες και τους αγώνες των ιστορικών στελεχών του, και κυρίως προδίδει τις ιδεολογικές του αρχές, τότε η τιμωρία έρχεται με μαθηματική ακρίβεια. Και είναι πάντα βαριά.
Επομένως, το μήνυμα είναι σαφές: στις επόμενες εκλογές, τα κόμματα (μιλάμε για τα παραδοσιακά όχι να “καινούρια”) που θα κερδίσουν δεν θα είναι εκείνα που θα επιχειρήσουν τα πιο εντυπωσιακά «ανοίγματα», αλλά εκείνα που θα μείνουν πιστά στην ψυχή τους.
Διότι μόνο με συνέπεια, σεβασμό στη βάση και καθαρή ταυτότητα μπορεί να χτιστεί η απαραίτητη σχέση εμπιστοσύνης με τον λαό.
Υ.Γ. Το παραπάνω δεν αφορά ένα μόνο κόμμα, αλλά όλα τα παραδοσιακά κόμματα, χωρίς καμία εξαίρεση.
When parties stop listening to their base and forget their history…
SkalaTimes Team
“When the voter feels that the party they supported for decades no longer listens to them, no longer respects the sacrifices and struggles of its historic members, and above all betrays its ideological principles, then punishment comes with mathematical certainty. And it is always heavy.”
Political history, both in Cyprus and internationally, has proven countless times that a party which ceases to listen to its base, to respect its historic figures, and to remain consistent with its ideology, is inevitably led into crisis. The political cost always comes, sooner or later, and often in a way that defines the course of the entire movement.
The base of a party is not an abstract concept. It is the core, the backbone, the living cell that fuels political action. The people who fight daily, who take part in elections, who stand in neighborhoods and talk with society, are those who determine a party’s resilience over time. When these people feel ignored, when their views are not heard, or when leadership makes choices that clash with the movement’s principles, then the bond of trust is broken.
All the more so when leadership is gripped by arrogance or believes that the party is… a company with a CEO and… owners! ( (yeap!)
Karl Marx wrote: “History repeats itself, first as tragedy, then as farce.” This phrase clearly captures the situation many parties face today. Because farces abound on today’s political chessboard of Cyprus.
When parties cut themselves off from their base and attempt to adopt policies or alliances that do not align with their ideological identity, they end up becoming a shapeless political mass without direction. The result is that citizens turn their backs on them, seeking more authentic expressions. In some cases, we even see party members who made history within a party openly criticizing it day and night, whether on social media or in general.
On the one hand, wrong “outreach” efforts by parties for the sake of votes, and on the other, indifference to the voices of the base with the excuse that “the base doesn’t know what it wants, one says this, another says that” (a phrase you hear even in the “best” parties!) lead to an alienation between base and leadership—and guess who pays the price… not the base.
Party “outreach” is not inherently negative, as long as it is done with respect for the identity and values that each political force represents. But when a party tries to stretch itself beyond its limits without having secured unity and the acceptance of its members, it risks losing its very self.
In the upcoming elections, the great challenge for all parties in Cyprus is exactly this: to preserve their political identity. Society may change, circumstances may shift, but it is values and principles that provide cohesion and perspective. The truth is that citizens prefer authenticity, even if they disagree with it, over inconsistency and ambiguity.
Politics is an act of trust. When the voter feels that the party they supported for decades no longer listens to them, no longer respects the sacrifices and struggles of its historic members, and above all betrays its ideological principles, then punishment comes with mathematical certainty. And it is always heavy.
Therefore, the message is clear: in the next elections, the parties (and here we are talking about the traditional ones, not the “new” ones) that will win will not be those that attempt the most spectacular “outreach” efforts, but those that remain true to their soul. Because only through consistency, respect for the base, and a clear identity can the necessary relationship of trust with the people be built.
