Text follows in English
Κυρία Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ο υπό συζήτηση Προϋπολογισμός της Κυβέρνησης Νίκου Χριστοδουλίδη, αναδεικνύει την πλήρη κατάρρευση της σοβαρότητας και της αξιοπιστίας της παρούσας Κυβέρνησης, αλλά και η διόγκωση και η προσπάθεια νομιμοποίησης του κρατικού αυταρχισμού, των απαγορεύσεων, και της περιστολής συνταγματικών δικαιωμάτων και ατομικών ελευθεριών. Φυσικά τον
πρωταγωνιστικό τους ρόλο, που απέκτησαν επί προηγούμενης διακυβέρνησης, εξακολουθούν να διατηρούν η διαπλοκή, ο νεποτισμός και η διαφθορά, διατηρώντας μας στις ψηλές θέσεις στις σχετικές λίστες.
Ένας Πρόεδρος που εκλέγηκε ως κάτι το διαφορετικό, υποσχόμενος νέα ήθη και πρακτικές, όχι μόνο έχει αποδεικτεί άξιος συνεχιστής του προκατόχου του, κάτι για το οποίο περηφανεύεται κιόλας, αλλά έχει επενδύσει τόσο μεγάλο κεφάλαιο στην εικόνα και στον επικοινωνιακό χειρισμό ζητημάτων, που θα τον ζήλευαν και οι καλύτεροι μαρκετίστες στον κόσμο.
Φυσικά εύλογα διερωτάται κάποιος, πώς ένας Πρόεδρος μπορεί να χειριστεί αποτελεσματικά την εσωτερική διακυβέρνση, όταν βρίσκεται διαρκώς εν πτήση.
Ας δούμε όμως κάποιες από τις εμβληματικές επιτυχίες της Κυβέρνησης Νίκου Χριστοδουλίδη.
Να ξεκινήσουμε με τα εξώδικα των καμερών, που ειρήσθω εν παρόδω εδώ και 1,5 χρόνο αυτή η Βουλή ψήφισε τη μείωση του προστίμου για την παραβίαση της γραμμής στα φώτα τροχαίας, αλλά ακόμα δεν εκδόθηκε το σχετικό υπουργικό διάταγμα εφαρμογής του μειωμένου προστίμου, αφού δεν τα βρίσκουν με την διαχειρίστρια εταιρεία. Καλούσαν λοιπόν οι φωστήρες τους πολίτες, να μπαίνουν σε πλατφόρμα για να «ψάξουν» αν έχει εκδοθεί πρόστιμο εις βάρος τους, λες και ο πολίτης είναι υποχρεωμένος να κυνηγά το κράτος. Υπάρχει νομοθεσία. Σαφής
και ξεκάθαρη. Το κράτος είναι αυτό που οφείλει να επιδίδει τα εξώδικα, με συγκεκριμένο μάλιστα τρόπο και όχι ο πολίτης να παίζει το παιχνίδι του χαμένου εξωδίκου. Όταν η κυβέρνηση αδυνατεί να τηρήσει τη διαδικασία, δεν έχει δικαίωμα να τρομοκρατεί τον κόσμο με απειλές περί δικαστηρίων. Πόσο οξύμωρο ακούγεται, μια Αστυνομία που παραβιάζει τους νόμους του Κράτους, να ζητά την τήρησή τους από τους πολίτες; Το θέμα επανέρχεται στην
επικαιρότητα, αφού βλέπουμε να επαναφέρουν και πάλι το photo radar list, μια φαεινή ιδέα επίδοσης εξωδίκων σε αεροδρόμια, λιμάνια και σημεία διέλευσης, καταφανέστατα παράνομη.
Αυτό δεν είναι κράτος δικαίου. Είναι κράτος εκβιαστής.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Πρόσφατα, κατά τη διάρκεια της συζήτησης του περιβόητου νομοσχεδίου για τις λαμπρατζιές, διαφάνηκε ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν έχει καμία απολύτως επαφή με την πραγματικότητα. Η ανικανότητα τους να διασφαλίσουν τη δημόσια τάξη και η προσπάθεια μετακύλησης ευθυνών που τους ανήκουν σε άλλους, οδήγησε στη κατάθεση ενός νομοσχεδίου που βρίθει από παράλογες, επικίνδυνες και ανέφικτες πρόνοιες. Η αδυναμία της πολιτείας να εφαρμόσει την υφιστάμενη νομοθεσία, που απαγορεύει πλήρως το άναμμα φωτιάς χωρίς άδεια,
οδήγησε στην κατάθεση ενός ανεφάρμοστου νομοσχεδίου. Ο τέως Υπουργός Δικαιοσύνης μάλιστα, αναβάθμισε το ζήτημα σε κορυφαίο, χωρίς να διασφαλίσει ότι η προτεινόμενη νομοθεσία είναι εφαρμόσιμη. Παρ’ όλες τις υποδείξεις μας για το ανέφικτο των εισηγήσεων τους, υπήρχε μια ανεξήγητη επιμονή και ετσιθελισμός από πλευράς Υπουργείου. Ως φυσικό επακόλουθο η πλειοψηφία της Βουλής το απέρριψε.
Κυρία Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η επιτομή του αυταρχισμού, της προσπάθειας φίμωσης και εκφοβισμού των πολιτών, αλλά και περιστολής συνταγματικών δικαιωμάτων, είναι ο Νόμος για τις διαδηλώσεις. Καθ’ όλη τη διάρκεια της συζήτησης στην αρμόδια Επιτροπή, υποδεικνύαμε την καταπάτηση αναφαίρετων, ουσιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τους κινδύνους περιορισμών δημοκρατικών ελευθεριών.
Τονίζαμε με έμφαση πως νομοθεσίες αυτού του τύπου θυμίζουν άλλες, επικίνδυνες, σκοτεινές εποχές για τη δημοκρατία. Καταθέσαμε μάλιστα 14 τροπολογίες στην ολομέλεια. Αλλά φευ. Κανείς δεν ήθελε να ακούσει. Βλέπετε οι εισηγήσεις πρόερχονταν από το ΑΚΕΛ. Τα αποτέλεσμα γνωστό. Μετά το ηχηρό χαστούκι από τον ΟΑΣΕ, 2 μόλις μήνες μετά την ψήφιση της νομοθεσίας, όσοι έσκιζαν τα ιμάτια τους εναντίον μας και κινδυνολογούσαν, αίφνης δηλώνουν
πρόθυμοι να συζητήσουν τροποποίηση του νόμου. Μια λέξη τους χαρακτηρίζει.
Υποκρισία. Έπρεπε να γίνει η χώρα ρεζίλι διεθνώς και να μας τραβήξουν το αυτί οι ξένοι, για να θυμηθούν ότι ζούμε σε δημοκρατία και όχι σε απολυταρχικό καθεστώς.
Φυσικά, θα πρέπει και αυτοί που ψήφισαν τη νομοθεσία, ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ, ΕΛΑΜ, ΔΗΠΑ και ΕΔΕΚ να δώσουν εξηγήσεις στους πολίτες.
Κυρία Πρόεδρε,
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Η κατάσταση στις Κεντρικές Φυλακές έχει καταστεί ανεξέλεγκτη. Το σωφρονιστικό μας ίδρυμα, έχει μετατραπεί, και αυτό καταγράφεται σε δικαστικές αποφάσεις, σε διευθυντήριο οργανωμένου εγκλήματος. Μαθαίνουμε για καθοδήγηση και οργάνωση μέσα από τις Φυλακές εγκλημάτων, φόνων και εμπορίου ναρκωτικών.
Κάθε μεγάλο έγκλημα τα τελευταία χρόνια έχει, έμμεσα ή άμεσα, συμμετοχή από τον χώρο των κεντρικών φυλακών.
Αποδράσεις, ξυλοδαρμοί, βασανιστήρια, δολοφονίες, βιασμοί, αυτοκτονίες.
Πολύωρα podcast, πορνό φιλμάκια και ζωντανή μετάδοση εγκλημάτων, είναι το ρεπερτόριο ενός κτιρίου, που από χώρος κράτησης καταδικασθέντων, έχει μετεξελιχθεί σε φυτώριο νέων εγκληματιών. Και μέσα σε όλα αυτά ομερτά. Κανείς δεν βλέπει, κανείς δεν ακούει. Ακούγοντας μάλιστα τον απερχόμενο Υπουργό Δικαιοσύνης, κατά την παράδοση του Υπουργείου στον νέο Υπουργό, διερωτήθηκα αν έχουμε γίνει Σκανδιναβία.
Και το ερώτημα που πλανάται χωρίς πειστική απάντηση είναι ποιος τελικά διοικεί τις φυλακές; Διότι σίγουρα δεν είναι η διέυθυνσή τους. Ποια μέτρα λαμβάνει η Κυβέρνηση για να ανακτήσει τον έλεγχό τους; Ελπίζω και εύχομαι ο νέος Υπουργός να μην υποβαθμίζει τη σοβαρότητα των προβλημάτων, όπως τον προκάτοχό του, διότι δεν θα καταφέρει ποτέ να τα λύσει.
Ήδη έχει αργήσει ο σχεδιασμός για την ανέγερση νέων Κεντρικών Φυλακών, εκτός του Αστικού ιστού της Λευκωσίας, κάτι που κατά γενική παραδοχή θα επιλύσει το πρόβλημα του υπερπληθυσμού και θα διευκολύνει την αποτελεσματική επιτήρηση και τον σωφρονισμό.
Την ίδια ώρα έχουμε και τις «διαρροές» και το σήριαλ με τον Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα, ο οποίος επικαλείται, μεταξύ άλλων, ως λόγους προτιθέμενης παραίτησης, απειλές από γνωστούς βαρυποινίτες. Οι απειλές καταδίκων σε θεσμούς δεν μπορούν να χαρακτηρίζουν ένα σύγχρονο κράτος δικαίου. Επαναλαμβάνουμε ότι, εάν το κράτος δεν μπορεί να λειτουργήσει ένα σύγχρονο
σωφρονιστικό ίδρυμα, χωρίς κενά, που να επιτρέπουν παραβιάσεις της νομοθεσίας αλλά και διάπραξη ποινικών αδικημάτων, τότε καλύτερα να παραδεχθούμε ήττα.
Ακούσαμε για αυστηροποίηση ποινών για μεταφορά και χρήση κινητών τηλεφώνων εντός των φυλακών. Αλήθεια, πόσο παράλογο ακούγεται, αντί να εφαρμοστεί το σύστημα απενεργοποίησης κινητών, να πιστεύουμε ότι ένας βαρυποινίτης θα νοιαστεί αν του επιβληθεί ακόμα ένας χρόνος φυλάκισης;
Αναμένουμε βέβαια να μας πει κάποιος αρμόδιος, αν ζητήθηκαν εξηγήσεις από αυτούς που τοποθέτησαν ή επέβλεπαν την εφαρμογή του προηγούμενου συστήματος απενεργοποίησης και έβαλαν τις κεραίες ανάποδα.
Να πούμε όμως και για τον χώρο κράτησης ανηλίκων. Που με θράσος χιλίων πιθήκων η Κυβέρνηση για τέταρτη φορά ζήτησε παράταση εφαρμογής του σχετικού άρθρου της νομοθεσίας. Ο νόμος είναι ξεκάθαρος, όσο και οι ευρωπαϊκές συμβάσεις. Επιβάλλουν οι ανήλικοι να κρατούνται σε ξεχωριστό, από τις κεντρικές φυλακές, χώρο και όχι μαζί με τον ενήλικο πληθυσμό των φυλακών.
Είναι ανεπίτρεπτο, το ίδιο το κράτος να θέτει χρονοδιαγράμματα, τα οποία αδυνατεί να τηρήσει, προφασιζόμενο κάθε φορά τις ίδιες δικαιολογίες. Θα ανέμενε κανείς ότι κανένας βουλευτής δεν θα ανεχόταν να εμπαίζεται η νομημοσύνη του και να μειώνεται η αξιοπρέπειά του. Μάταια όμως. Η πλειοψηφία της Βουλής συναίνεσε στην συνέχιση της κατάφωρης παραβίασης του νόμου και των Διεθνών Συμβάσεων, πράγμα επικίνδυνο και ηθικά
απαράδεκτο αγαπητοί συνάδελφοι.
Κυρία Πρόεδρε,
Η λογοδοσία και η διαφάνεια είναι συστατικά στοιχεία της Δημοκρατίας. Το να επιδιώκουν, οι έχοντες την εξουσία, τον έλεγχο και να δίνουν εξηγήσεις και στοιχεία στη δημοσιότητα για ενημέρωση των πολιτών, ενισχύει το κράτος δικαίου και τους θεσμούς γενικότερα.
Η αλλεργία της παρούσας Κυβέρνησης στη λογοδοσία και τη διαφάνεια, είναι ακόμα ένα χαρακτηριστικό που κληρονόμησε από την προηγούμενη. Είπαμε, άξιος συνεχιστής ο Νίκος Χριστοδουλίδης του Νίκου Αναστασιάδη. Και τολμώ να πω πετυχημένος προστάτης της παρακαταθήκης του. Προεκλογικά βέβαια έταζε στο λαό άλλα. Όπως διαφάνηκε από την πρόσφατη έκθεση του Γενικού Ελεγκτή, για τον Ανεξάρτητο Φορέα Κοινωνικής Στήριξης, δεν μπορείς να δέχεσαι τεράστια χρηματικά ποσά ως εισφορές και την ίδια ώρα να συνομολογείς συμφωνίες εκατομμυρίων με την εισφέρουσα εταιρεία. Δεν μπορείς να συναλλάσσεσαι και ταυτόχρονα να είναι στα σκαριά τροποποιήσεις στη νομοθεσία που θα αποφέρουν πρόσθετα έσοδα και κέρδη εκατομμυρίων στους εισφορείς σου. Δεν γίνεται να επικαλείσαι τη διαφάνεια και να υπάρχει άρνηση δημοσιοποίησης στοιχείων των δωρητών. Υποστηρίζουμε την πλήρη διαφάνεια στις δωρεές που γίνονται στον Φορέα και σε οποιονδήποτε Φορέα και τη δημοσιοποίηση των ονομάτων των δωρητών. Αυτό επιτάσσουν οι στοιχειώδεις αρχές διαφάνειας.
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Τις τελευταίες ημέρες η Λάρνακα έχει πλημμυρίσει από περηφάνια. Η ανακήρυξη της Λάρνακας ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2030 αποτελεί
μια ιστορική στιγμή για την πόλη μας. Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές για τη σκληρή δουλειά και τη συγκλονιστική προσπάθεια. Είμαστε περήφανοι και όλοι μαζί θα εργαστούμε συλλογικά για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
Επόμενος μεγάλος στόχος είναι η Λάρνακα να φιλοξενήσει και τους Αγώνες Μικρών Κρατών Ευρώπης το 2031, εγχείρημα για το οποίο έχει ήδη παρουσιαστεί ολοκληρωμένη πρόταση προς τους αρμόδιους φορείς.
Πρόσφατη θετική εξέλιξη, την οποία χαιρετίζουμε, είναι η υπερψήφιση της νομοθεσίας για την ίδρυση και λειτουργία της Δημόσιας Πανεπιστημιακής Σχολής Θαλάσσιων Επιστημών, Τεχνολογίας και Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΤΕΠΑΚ.
Οφείλουμε να πραδεκτούμε ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, σε αντίθεση με τον προκάτοχο του, υλοποίησε τη δέσμευσή του, η οποία θα συμβάλει στην περαιτέρω ανάπτυξη της πόλης και επαρχίας της Λάρνακας.
Επίσης θετική εξέλιξη είναι η ολοκλήρωση των εργασιών του ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας, μετά από τεράστια καθυστέρηση, έργο που θα συμβάλει στην αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας στους ασθενείς και σε αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας των γιατρών, των λειτουργών υγείας και του νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού.
Σε εκκρεμότητα παραμένουν οι εργασίες ολοκλήρωσης του δεύτερου ορόφου της νέας πτέρυγας του Νοσοκομείου και μεταφορά σε αυτό των υπηρεσιών υγείας από το παλαιό νοσοκομείο, με αποτέλεσμα να καθυστερεί, από πλευράς ΟΚΥΠΥ, η παράδοση του χώρου του παλαιού νοσοκομείου, στον Δήμο Λάρνακας, για αποκατάσταση και εργασίες συντήρησης, ώστε να στεγαστούν τα γραφεία και οι υπηρεσίες του Δήμου.
Η πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση παροχής, από την ΑΗΚ, οικονομικής βοήθειας σε κοινότητες που γειτνιάζουν με την περιοχή του ηλεκτροπαραγωγού σταθμού Δεκέλειας, που ψηφίστηκε από την συντριπτική πλειοψηφία της Βουλής, μετά και από δική μας πρόταση, αποτελεί την ελάχιστη υποχρέωση της Πολιτείας και της κυβέρνησης προς τους κατοίκους αυτών των περιοχών.
Η παροχή αντισταθμιστικών μέτρων δεν είναι χατίρι της κυβέρνησης προς τους κατοίκους της περιοχής. Είναι η ελάχιστη υποχρέωση της κυβέρνησης προς τους πολίτες των επηρεαζόμενων περιοχών και σχετική εξισορρόπηση της υποβάθμισης της ποιότητας ζωής τους που υφίστανται καθημερινά. Δυστυχώς, όπως έχουμε ενημερωθεί, ο ΠτΔ επέλεξε να αναφέρει τη σχετική νομοθεσία στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο. Ας τον κρίνουν οι κάτοικοι των
επηρεαζόμενων κοινοτήτων.
Έντονη ανησυχία επικρατεί σε σχέση με το έργο του Λιμανιού και της Μαρίνας. Οι μελέτες οι οποίες αναμέναμε από το Ελληνικό Υπερταμείο (πρώην ΤΑΙΠΕΔ) και ο οδικός χάρτης που τέθηκε μετά από τη σύσκεψη στο Προεδρικό τον Ιανουάριο του 2025, καθυστερούν επικίνδυνα, με αποτέλεσμα να μην γνωρίζουμε ποιο είναι το μέλλον και ο σχεδιασμός για αυτό το μεγαλεπήβολο έργο, που θα συμβάλει ουσιαστικά στην πρόοδο και ανάπτυξη της πόλης και επαρχίας της Λάρνακας.
Τεράστιο είναι το ζήτημα, το οποίο επαναλαμβάνουμε καθεχρονικά και από αυτό
εδώ το βήμα, για τη κτιριολογική κατάσταση των σχολείων της Λάρνακας, τον
υπερπληθυσμό που υπάρχει σε πολλά σχολεία, τις ελλείψεις υποδομών και την
άμεση αναγκαιότητα για ανέγερση νέων σχολικών μονάδων, όλων των βαθμίδων
στην πόλη και επαρχία.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το αίτημα για νέο Ειδικό Σχολείο, αφού το υφιστάμενο έχει ξεπεράσει κατά πολύ τις αντοχές και τα όρια λειτουργίας του. Και ενώ αρχικά η Υπουργός Παιδείας, σε επίσημη απάντηση σε Κοινοβουλευτική Ερώτηση του υποφαινόμενου, έλεγε ότι δεν κρίνεται σκόπιμη η διενέργεια οποιασδήποτε προεργασίας ή μελέτης για την ανέγερση νέου ειδικού σχολείου στην επαρχία Λάρνακας, εφόσον θα γίνει βελτίωση και επέκταση του Ειδικού
Σχολείου «Άγιος Σπυρίδωνας», μετά την πάροδο 1,5 μήνα, σε επίσημη σύσκεψη στη Λάρνακα, δήλωσε πως το Υπουργείο αναγνωρίζει την ανάγκη ανέγερσης νέου Ειδικού Σχολείου στη Λάρνακα. Πάντως, τόσο στον προϋπολογισμό, όσο και στο Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2026 – 2028 δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά ή και ποσό, έστω για τις αναγκαίες μελέτες. Βγάλτε άκρη.
Οι καθυστερήσεις για λήψη αποφάσεων για νέα σχολεία είναι μνημειώδεις και εγκληματικές, λαμβανομένου υπόψη πως από την ώρα που λαμβάνεται η σχετική απόφαση μέχρι μια νεοανεγερθείσα σχολική μονάδα να δεχτεί μαθητές, απαιτούνται, στην καλύτερη των περιπτώσεων, 5 με 6 χρόνια.
Κυρία Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Κλείνοντας, οφείλω να υπενθυμίσω σε όλους ότι ο προϋπολογισμός δεν είναι λογιστικός πίνακας. Είναι ο καθρέφτης της φιλοσοφίας και της νοοτροπίας της εκάστοτε Κυβέρνησης.
Μιας κυβέρνησης που καταφεύγει στον αυταρχισμό, που ποινικοποιεί αντί να επιλύει, που κρύβεται αντί να λογοδοτεί, που υπόσχεται διαφάνεια, αλλά λειτουργεί στη σκιά. Μιας Κυβέρνησης που αδρανεί στα μεγάλα έργα.
Η κοινωνία όμως δεν αντέχει άλλες προσχηματικές απαντήσεις. Δεν αντέχει μια διακυβέρνηση που λειτουργεί με όρους ελέγχου και φόβου, που αποφεύγει τη λογοδοσία και αντιμετωπίζει τα δικαιώματα ως εμπόδιο.
Οι πολίτες απαιτούν, ένα κράτος δικαίου που να εφαρμόζει τους νόμους πρώτα για τον εαυτό του, και μετά να ζητά συμμόρφωση.
Από τη δική μας πλευρά, θα συνεχίσουμε να ασκούμε υπεύθυνη, τεκμηριωμένη και μαχητική αντιπολίτευση. Να αναδεικνύουμε τα προβλήματα, να καταθέτουμε προτάσεις και να υπερασπιζόμαστε χωρίς εκπτώσεις τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και την αξιοπρέπεια των πολιτών.
Αυτός είναι ο ρόλος μας. Αυτό είναι το χρέος μας. Και από αυτό δεν πρόκειται να παρεκκλίνουμε.
Με λόγο καθαρό, με θέσεις τεκμηριωμένες και με απόλυτο σεβασμό στη δημοκρατία και στις ελευθερίες.
Καλές γιορτές σε όλους.
Σας ευχαριστώ.
Speech by Andreas Pasiourtides, AKEL MP, during the discussion of the State Budget for the year 2026
Madam President,
Ladies and gentlemen colleagues,
The budget under discussion of the government of Nikos Christodoulides highlights the complete collapse of seriousness and credibility of the current government, as well as the expansion and attempt to legitimize state authoritarianism, prohibitions, and the curtailment of constitutional rights and individual freedoms. Naturally, the leading role that entanglement, nepotism, and corruption acquired under the previous administration continues to be maintained, keeping us high on the relevant lists.
A President who was elected as something “different,” promising new ethics and practices, has not only proven to be a worthy successor of his predecessor—something he even takes pride in—but has also invested such an enormous amount of capital in image-building and communication management that even the best marketers in the world would envy him.
One reasonably wonders, of course, how a President can effectively manage internal governance when he is constantly in the air.
Let us, however, look at some of the emblematic “successes” of the government of Nikos Christodoulides.
Let us begin with the out-of-court fines issued by traffic cameras. Incidentally, for a year and a half now, this Parliament has voted to reduce the fine for crossing the stop line at traffic lights, yet the relevant ministerial decree implementing the reduced fine has still not been issued, because the government cannot reach an agreement with the managing company. The “bright minds” therefore called on citizens to log into a platform to “check” whether a fine has been issued against them—as if the citizen is obliged to chase the state. There is legislation—clear and explicit. It is the state’s obligation to serve out-of-court fines in a specific manner, not for the citizen to play the game of the “lost fine.” When the government is unable to follow the prescribed procedure, it has no right to intimidate the public with threats of court action. How paradoxical does it sound for a Police force that violates the laws of the state to demand compliance with them from citizens? The issue has resurfaced, as we see the reintroduction of the so-called photo radar list—another “bright” idea for serving fines at airports, ports, and crossing points—clearly illegal.
This is not a state governed by the rule of law. It is a coercive state.
Ladies and gentlemen colleagues,
Recently, during the discussion of the notorious bill on Easter bonfires (lambratzies), it became evident that the Ministry of Justice has absolutely no contact with reality. Their inability to ensure public order and their attempt to shift responsibilities that are rightfully theirs onto others led to the submission of a bill riddled with absurd, dangerous, and unworkable provisions. The state’s inability to enforce existing legislation, which completely prohibits lighting fires without a permit, resulted in the submission of an unenforceable bill. The former Minister of Justice even elevated the issue to a top priority without ensuring that the proposed legislation was implementable. Despite all our indications regarding the impracticality of their proposals, there was an inexplicable insistence and obstinacy on the part of the Ministry. As a natural consequence, the majority of the House rejected it.
Madam President,
Ladies and gentlemen colleagues,
The epitome of authoritarianism, of attempts to silence and intimidate citizens, and of the curtailment of constitutional rights is the Law on Demonstrations. Throughout the discussion in the competent Committee, we pointed out the violation of inalienable, fundamental human rights and the dangers of restricting democratic freedoms. We emphatically stressed that legislation of this type is reminiscent of other dangerous, dark periods for democracy. We even submitted 14 amendments in plenary. But alas—no one wanted to listen. You see, the proposals came from AKEL. The result is known. After the resounding slap from the OSCE just two months after the law’s adoption, those who tore their clothes attacking us and sounding alarms suddenly declare themselves willing to discuss amending the law. One word describes them: hypocrisy. The country had to be internationally humiliated and reprimanded by outsiders for them to remember that we live in a democracy and not under an authoritarian regime.
Of course, those who voted for the legislation—DISY, DIKO, ELAM, DIPA, and EDEK—must also provide explanations to citizens.
Madam President,
Dear colleagues,
The situation at the Central Prisons has become uncontrollable. Our correctional facility has been transformed—and this is recorded in court decisions—into a headquarters of organized crime. We learn of guidance and organization from within the prisons of crimes, murders, and drug trafficking. Every major crime in recent years has had, directly or indirectly, involvement from the Central Prisons. Escapes, beatings, torture, murders, rapes, suicides. Long podcasts, pornographic videos, and live broadcasts of crimes form the repertoire of a building that has evolved from a detention facility for convicted persons into a breeding ground for new criminals. And amid all this—omertà. No one sees, no one hears. Listening to the outgoing Minister of Justice during the handover to the new Minister, I wondered whether we have become Scandinavia.
The unanswered question that hangs in the air is: who ultimately runs the prisons? Because it certainly is not their administration. What measures is the government taking to regain control? I hope and wish that the new Minister does not downplay the seriousness of the problems as his predecessor did, because he will never solve them that way. Planning for the construction of new Central Prisons outside the urban fabric of Nicosia is already overdue—something that, by general admission, would solve the problem of overcrowding and facilitate effective supervision and rehabilitation.
At the same time, we have the “leaks” and the ongoing saga involving the Assistant Attorney General, who cites, among other reasons for his intended resignation, threats from known long-term convicts. Threats from prisoners against institutions cannot characterize a modern state governed by the rule of law. We reiterate that if the state cannot operate a modern correctional facility without gaps that allow violations of the law and the commission of criminal offenses, then it would be better to admit defeat.
We have heard about tightening penalties for the possession and use of mobile phones in prisons. Truly, how absurd does it sound, instead of implementing a mobile signal blocking system, to believe that a life-sentenced convict will care if another year is added to his sentence? We also expect someone competent to tell us whether explanations were sought from those who installed or supervised the implementation of the previous signal-blocking system and installed the antennas the wrong way around.
We must also speak about the detention of minors. With staggering audacity, the government has for the fourth time requested an extension of the implementation of the relevant provision of the law. The law is clear, as are the European conventions: minors must be detained in a separate facility from the Central Prisons and not together with the adult prison population. It is unacceptable for the state itself to set timelines that it is unable to meet, citing the same excuses each time. One would expect that no MP would tolerate such mockery of their intelligence and degradation of their dignity. Yet in vain—the majority of the House consented to the continuation of a blatant violation of the law and international conventions, something dangerous and morally unacceptable, dear colleagues.
Madam President,
Accountability and transparency are core elements of democracy. When those in power seek oversight and provide explanations and data to the public for citizens’ information, they strengthen the rule of law and institutions in general.
The current government’s allergy to accountability and transparency is another characteristic inherited from the previous one. As we said, Nikos Christodoulides is a worthy successor of Nikos Anastasiades—and I dare say a successful guardian of his legacy. Pre-election, of course, he promised the people something different. As shown in the recent report of the Auditor General regarding the Independent Social Support Agency, one cannot accept enormous sums as contributions while at the same time entering into multi-million-euro agreements with the contributing company. One cannot transact while legislative amendments are in the pipeline that will generate additional revenue and millions in profits for one’s donors. One cannot invoke transparency while refusing to disclose donor details. We support full transparency in donations made to the Agency and to any agency, and the publication of donors’ names. This is what basic principles of transparency demand.
Dear colleagues,
In recent days, Larnaca has been flooded with pride. The designation of Larnaca as European Capital of Culture 2030 is a historic moment for our city. Congratulations to all contributors for their hard work and remarkable effort. We are proud, and together we will work collectively for the best possible outcome. The next major goal is for Larnaca to host the Games of the Small States of Europe in 2031, an endeavor for which a comprehensive proposal has already been submitted to the competent bodies.
A recent positive development, which we welcome, is the overwhelming approval of the legislation for the establishment and operation of the Public University School of Marine Sciences, Technology and Sustainable Development of CUT (TEPAK). We must acknowledge that the President of the Republic, unlike his predecessor, fulfilled his commitment—one that will contribute to the further development of the city and district of Larnaca.
Another positive development is the completion of works at the Emergency Department of Larnaca General Hospital after enormous delays—a project that will upgrade the quality of healthcare services provided to patients and ensure dignified working conditions for doctors, health professionals, nurses, and other staff. Pending, however, are the completion works of the second floor of the hospital’s new wing and the transfer of health services from the old hospital, resulting in delays by OKYpY in handing over the old hospital premises to the Municipality of Larnaca for restoration and maintenance works to house municipal offices and services.
The recent legislative regulation providing financial assistance by the Electricity Authority of Cyprus to communities neighboring the Dhekelia power station area—approved by an overwhelming majority of the House following our own proposal—constitutes the minimum obligation of the state and government toward residents of these areas. The provision of compensatory measures is not a favor by the government; it is the minimum obligation toward affected citizens and a form of redress for the daily degradation of their quality of life. Unfortunately, as we have been informed, the President of the Republic chose to refer the legislation to the Supreme Constitutional Court. Let the residents of the affected communities judge him.
Serious concern exists regarding the Port and Marina project. The studies expected from the Hellenic Asset Development Fund (formerly TAIPED) and the roadmap set after the meeting at the Presidential Palace in January 2025 are dangerously delayed, leaving us unaware of the future and planning for this ambitious project that would substantially contribute to the progress and development of Larnaca city and district.
A huge issue—repeated annually from this very podium—is the state of school buildings in Larnaca, overcrowding in many schools, infrastructure deficiencies, and the urgent need for the construction of new school units at all levels in the city and district. A characteristic example is the request for a new Special School, as the existing one has far exceeded its capacity and operational limits. While initially the Minister of Education, in an official response to a parliamentary question by the undersigned, stated that no preparatory work or study for a new special school in Larnaca district was deemed necessary due to planned improvements and expansion of the “Agios Spyridonas” Special School, a month and a half later, at an official meeting in Larnaca, she stated that the Ministry recognizes the need for a new Special School in Larnaca. Nevertheless, neither the budget nor the Medium-Term Fiscal Framework 2026–2028 includes any reference or amount—even for the necessary studies. Figure it out. Delays in decision-making for new schools are monumental and criminal, considering that from the time a decision is taken until a newly built school can accept students, at best, five to six years are required.
Madam President,
Ladies and gentlemen colleagues,
In closing, I must remind everyone that a budget is not merely an accounting table. It is the mirror of the philosophy and mindset of each government.
A government that resorts to authoritarianism, that criminalizes instead of solving, that hides instead of being accountable, that promises transparency but operates in the shadows. A government that remains inactive on major projects. Society, however, can no longer tolerate pretextual answers. It cannot endure a governance model based on control and fear, one that avoids accountability and treats rights as an obstacle.
Citizens demand a state governed by the rule of law—one that applies the laws first to itself and then demands compliance from others.
From our side, we will continue to exercise responsible, well-documented, and combative opposition: to highlight problems, submit proposals, and defend—without compromise—the rights, freedoms, and dignity of citizens. This is our role. This is our duty. And from this, we will not deviate.
With clear speech, well-founded positions, and absolute respect for democracy and freedoms.
Happy holidays to all.
Thank you.
