Text follows in English
Της Γιώτας Δημητρίου
Σε αυτόν τον τόπο ζούμε από τύχη. Βλέπουμε το ένα σκανδαλώδες περιστατικό να ακολουθεί το άλλο και, σαν τον Κανάκη, κι εμείς αναφωνούμε «ρε, τι ζούμε!».
Δεν μας έφταναν τα σκάνδαλα και η διαφθορά, έχουμε και μια ανικανότητα που πληρώνεται πολύ ακριβά από εμάς, τον λαουτζίκο.
Αυτή τη φορά την ανικανότητα θα την πληρώσουν οι κτηνοτρόφοι και τα εξιλαστήρια θύματα.
Όχι, δεν τα λέω εγώ για την ανικανότητα. Σας τα είπε ο πρώην Γενικός Ελεγκτής: «Από την πρώτη στιγμή που διορίστηκα Γενικός Ελεγκτής, μέχρι την απόλυσή μου, αναδείκνυα το Τμήμα Κτηνιατρικών Υπηρεσιών ως ένα εξόχως παθογενές Τμήμα. Σωρεία καταγγελιών για θέματα κακοδιαχείρισης, ευνοϊκή μεταχείριση αναδόχων, καταγγελίες από επιθεωρητές που έμεναν στα συρτάρια».
Δεν ξέρω πόσα ζώα θα θανατωθούν σε αυτή τη νέα κρίση που μαστίζει τον τόπο. Δεν ξέρω πόσο τραγικά σοβαρές θα είναι οι αλυσιδωτές επιπτώσεις. Ξέρω, όμως, πως τους κτηνοτρόφους και τους γεωργούς, ακόμη μια φορά, το κράτος τους αφήνει εκτεθειμένους, σαν πολίτες Γ΄ κατηγορίας.
Κι επειδή το να γυρνάμε πίσω και να λέμε τι έπρεπε να γίνει και δεν έγινε είναι ασύμφορο σε όλες τις κρίσεις, ας δούμε τι πρέπει να γίνει τώρα: η Πολιτεία οφείλει να σταθεί έμπρακτα δίπλα σε κάθε κτηνοτρόφο που έχει πληγεί, να σταθεί δίπλα του τόσο σε οικονομικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο.
Η κρίση αυτή πρέπει να μας βρει όλους (κράτος, ΜΜΕ και λαό) δίπλα στους πληγέντες κτηνοτρόφους.
Όσο για τις κατηγορίες για παράνομες εισαγωγές ζωοτροφών από τα κατεχόμενα, αυτό είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο: τι φτάνει από τα κατεχόμενα στις ελεύθερες περιοχές και με ποιο κόστος; Μήπως με κόστος την υγεία ή τις ζωές μας; (Παλαιότερο θέμα στο SkalaTimes σχετικό: https://www.skalatimes.com/kataggelies-kai-anisixies-gia-lathremporio-laxanikwn-sep-25/)
Σε αυτή τη χώρα κουραστήκαμε να μετράμε σκάνδαλα, διαφθορά και κρίσεις, και όλα να καλύπτονται από καλό πολιτικό μάρκετινγκ και κατευθυνόμενα ΜΜΕ και δημοσιογράφους. Κουραστήκαμε να γινόμαστε κομπάρσοι σε πολιτικά θρίλερ. Να ξεπουλιέται ο τόπος, οι πόλεις, οι υποθέσεις, για τα συμφέροντα ή για την ανικανότητα κάποιων, που είναι αποτέλεσμα της διαφθοράς και της αναξιοκρατίας.
Κάνει!
Αλήθκεια, κανεί!
Foot-and-Mouth Disease of an Incompetent State…
By Yiota Dimitriou
In this country, we live by sheer luck. We watch one scandalous incident follow another and, like Kanakis, we too exclaim, “What on earth are we living through?”
As if the scandals and corruption were not enough, we are also burdened with an incompetence that is paid for dearly by us, the ordinary people. This time, that incompetence will be paid for by livestock farmers — the new scapegoats.
No, it is not I who speak of incompetence. The former Auditor General said it himself: “From the very first moment I was appointed Auditor General until my dismissal, I highlighted the Department of Veterinary Services as an extremely dysfunctional department. A multitude of complaints about mismanagement, preferential treatment of contractors, complaints from inspectors that remained in drawers.”
I do not know how many animals will be slaughtered in this new crisis afflicting the country. I do not know how tragically severe the chain reactions will be. What I do know is that livestock farmers and agricultural producers, once again, are being left exposed by the state — treated like third-class citizens.
And since looking back and saying what should have been done but wasn’t is futile in every crisis, let us look at what must be done now: the State has an obligation to stand tangibly beside every livestock farmer who has been affected — to support them both financially and psychologically.
This crisis must find all of us (the state, the media, and the public) standing next to the affected farmers.
As for the allegations of illegal imports of animal feed from the occupied areas, this is an enormous issue: what exactly is reaching the free areas from the occupied territories — and at what cost? Could it be at the cost of our health or even our lives? (Previous related report in SkalaTimes.)
In this country, we are tired of counting scandals, corruption, and crises — all covered up by polished political marketing and orchestrated media and journalists. We are tired of being cast as extras in political thrillers. Of watching our land, our cities, our public affairs being sold off — for the interests or the incompetence of some, born of corruption and lack of meritocracy.
Enough.
Truly, enough.
