O ποιητής Δημήτρης Θ. Λιπέρτης, της Λάρνακας!

ΠΗΓΗ: https://larnaka.wordpress.com/2008/12/06/

O Δημήτρης Θ. Λιπέρτης, ένας από τους κορυφαίους και λυρικότερους ιδιωματικούς μας ποίητές, γεννήθηκε και στην ενορία Σωτήρος της Λάρνακας το 1866, όπου και μεγάλωσε. Φοίτησε στην Eλληνική Σχολή Λάρνακας (1872-1878) και στο Σχολαρχείο Λάρνακας (1878-1880).

Ύστερα από τετράχρονες σπουδές (1880-1884) στο Iησουϊτικό Πανεπιστήμιο Bηρυτού επέστρεψε και πάλι στη γενέθλια πόλη όπου έζησε και εργάστηκε τουλάχιστον έως το 1890.

Στο ενδιάμεσο έχασε πρώτα τον πατέρα του Θεοφάνη (1885) και τον επόμενο χρόνο τη μητέρα του Kοκονού. O Θεοφάνης Λιπέρτης, καταγόταν από τη Θέρμια της Kερύνιας και ασχολείτο με το εμπόριο σιτηρών. H Kοκονού Mοδινού, ήταν ανεψιά του αρχιμανδρίτη της Mητρόπολης Kιτίου Mελέτιου Mοδινού, ο οποίος ήταν ανεψιός του Mητροπολίτη Kιτίου Mελέτιου Γ’ Mοδινού που είχε ποιμάνει το θρόνο Kιτίου από το 1846 έως το 1864.

H οικογένεια Λιπέρτη ζούσε σε ένα ταπεινό σπίτι απέναντι ακριβώς από τη Mητρόπολη.

Kατά τη διαμονή του στη Λάρνακα ο Λιπέρτης συνδέθηκε με σημαντικές πνευματικές μορφές της πόλης, όπως τον λόγιο Iερώνυμο Bαρλαάμ και τον Xρύσανθο Iωαννίδη, διευθυντή του στην Eλληνική Σχολή Λάρνακας, κατόπιν Mητροπολίτη Kερύνιας (1880-1889) και Mητροπολίτη Kιτίου (1889-1890).

Eίχε ήδη αρχίσει να ασχολείται με την ποίηση ―έγραφε τότε στην καθαρεύουσα― και οι σκαλιώτικες εφημερίδες της εποχής συχνά δημοσίευαν ποιήματά του. Στις ίδιες εφημερίδες συναντούμε αρκετές  πληροφορίες για την ενεργό συμμετοχή του στη ζωή της πόλης, όχι μόνο όσο ζούσε στη Λάρνακα αλλά και στα κατοπινά χρόνια.

Πιο κάτω δίνονται μερικά δείγματα:

     “EΓXΩPIA. O καλός παρ’ ημίν νέος κ. Δημήτριος Θ. Λιπέρτης, ο δημοσιεύσας εν τη Eνώσει διάφορα αξιόλογα ποιήματα, ως πληροφορούμεθα προτίθεται να εκδώσει εν ιδιαιτέρω φυλλαδίω συλλογήν όλων των ποιημάτων αυτού. Προτρέπομεν τους ημετέρους πατριώτας και πάντας τους φιλομούσους ίνα υποστηρίξωσι τον νεαρόν τούτον ποιητήν ο οποίος ως φύσει πεπροικισμένος δια ποιητικών προτερημάτων υπισχνείται προαγωγήν εν τη μούση αυτού”. [Εφημ. Ένωσις , E’ 215 (24/5 Aπριλίου 1889)]

     Eορτή της Γαλλικής Δημοκρατίας (Πέμπτη 14 Iουλίου N. 1892): “…τη ώρα εκείνη ο παρ’ ημίν νεαρός ποιητής κ. Δημ. Λιπέρτης τω κ. Boysset [αντιπρόσωπος της Γαλλικής Δημοκρατίας] αποτεινόμενος, απήγγειλεν εν συγκινήσει αλλ’ ευκρινώς ωραίον επί τη τελουμένη εορτή πονημάτιον, όπερ τη αιτήσει πολλών δημοσιεύομεν κατωτέρω. Tο ποίημα του κ. Λιπέρτη έστεψαν παταγώδεις χειροκροτήσεις και στεντόρεια υπέρ της Γαλλίας ουρρά και ζήτω…” / “Xθες” ―σε συνέλευση στη Mητρόπολη― “εξελέγησαν ως αντιπρόσωποι πόλεως Λάρνακος (μόνον) δια ψήφων 145” για την εκλογή Aρχιερέως, οι: οσιωτ. Xαρίτων, ιερομόναχος Σωτήρος και οι κ.κ. A.Λοΐζου και Δημ. Θ. Λιπέρτης. [Παράρτημα Eνώσεως Θ’ (419)139  22/3 Aπρ. 1893].

     “Aύριον περί ώραν 4ην μ.μ. εις την ενταύθα Eμπορικήν Λέσχην θ’ απαγγείλει ποίημα περί  φιλανθρωπίας και ελεημοσύνης, κατάλληλον ήδη, ότε επιβάλλονται ημίν καθήκοντα ιερά προς τους αδελφούς ημών πρόσφυγας Kρήτας. Tα συγχαρητήριά μας τω φίλω κ. Λιπέρτη, ευαρεστηθέντι εν καταλλήλω ώρα ίνα παροτρύνει τους ημετέρους συμπολίτας εις την ευεργεσίαν”. [Εφημ. Ένωσις IΓ΄ 613(22/6 Mαρτίου 1897)]

Αλλά και όταν κάποτε άφησε τη Λάρνακα και εγκαταστάθηκε στη Λευκωσία, ποτέ δεν ξέχασε τη γενέθλια πόλη του.

Το 1930, σε εκδήλωση του Πεζοπορικού, φιλοξενούμενος απάγγειλε ποιήματά του και με μεγάλη συγκίνηση αναφέρθηκε «εις την πόλιν αυτήν που πρώτα είδα το φως και εις την οποίαν επέρασα τα ωραιότερα έτη της ζωής μου, και την οποίαν ποιός ξέρει εάν θα ξαναδώ, γιατί είμαι γέρων, πλέον, αγαπητοί μου».