Text follows in English
Αναδημοσίευση από ΠΟΛΙΤΗ / Του Νέαρχου Κυπριανού
Η ανάληψη ή απόδοση ευθυνών για μια ακόμη τραγωδία να μην περιοριστεί στο πόρισμα μιας ερευνητικής επιτροπής
Την ώρα που η κυβέρνηση, ακολουθώντας την πεπατημένη, επιλέγει να διαμηνύει ότι δεν είναι η ώρα για απόδοση ευθυνών για τη φονική πυρκαγιά στα χωριά της ορεινής Λεμεσού, οι ευθύνες είναι ασήκωτες. Και δεν αποτελεί σχήμα λόγου. Από τη μια, οι ρητές διαβεβαιώσεις για πλήρη ετοιμότητα των υπηρεσιών πυρόσβεσης και για συντονισμό συναρμόδιων κρατικών υπηρεσιών και, από την άλλη, μια σειρά λόγοι οι οποίοι σχετίζονται με τους χειρισμούς, που έγιναν από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε η πρώτη φλόγα στο χωριό Μαλλιά, είναι γεγονότα άρρηκτα συνδεδεμένα με την ανάληψη ή την απόδοση των ευθυνών, χωρίς να αναμένεται το πόρισμα ακόμη μιας ερευνητικής επιτροπής. Οι θεσμικές ευθύνες αποτυπώνονται από το απόλυτα δικαιολογημένο και οργισμένο ξέσπασμα της κοινωνίας. Όχι μόνο των ανθρώπων που θρηνούν την απώλεια ζωών από την κρατική ανεπάρκεια και ανευθυνότητα. Αλλά και από την οργή και αγανάκτηση όσων είδαν τις περιουσίες τους να παραδίδονται στο πέρασμα της πύρινης λαίλαπας. Ούτε βέβαια μπορούν οι ευθύνες να κρυφτούν πίσω από οποιαδήποτε εξαγγελία για οικονομική ενίσχυση και στήριξη των πυρόπληκτων. Τα πρώτα δείγματα αναφορών παραπέμπουν σε στρατηγική προκειμένου να θαφτούν οι ευθύνες κάτω από τις στάχτες και την απέραντη μαυρίλα στη γη που προκάλεσαν οι φονικές φλόγες στις ψυχές των πολιτών. Δεν νοείται σε αυτόν τον τόπο να φταίει για τέτοιας έκτασης πυρκαγιά η μανία της φύσης, να φταίει ο εμπρηστής (αν υπάρχει), να φταίνε οι ισχυροί άνεμοι, να φταίνε ακόμη και οι κάτοικοι που παρά τις εκκλήσεις από τις δυνάμεις πυρόσβεσης και την αστυνομία δεν εγκατέλειπαν τις περιουσίες τους προσπαθώντας να σώσουν ό,τι σωζόταν. Αυτά δεν είναι δικά μας λόγια αλλά από δηλώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων.
Δηλαδή, κατά το δικό τους αφήγημα φταίνε οι πάντες και τα πάντα, εκτός από τα πρόσωπα που βρίσκονται σε καρέκλες εξουσίας και λαμβάνουν αποφάσεις. Πρόκειται μάλιστα για τα ίδια πρόσωπα που μας διαβεβαίωναν, μερικές βδομάδες πριν, ότι η Δημοκρατία είναι σε πλήρη ετοιμότητα ενόψει της αντιπυρικής περιόδου. Στις 3 Ιουνίου 2025, δηλαδή έναν μήνα και 20 ημέρες πριν από τη φονική πυρκαγιά στη Λεμεσό, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης, προφανώς μετά από σχετική ενημέρωση των συναρμόδιων υπουργών της κυβέρνησης, διαβεβαίωνε ότι: «Η κυβέρνηση παραμένει σε απόλυτη επιχειρησιακή ετοιμότητα, με ενισχυμένες δυνάμεις, σύγχρονα μέσα και σαφή στρατηγική για την πολιτική προστασία. Η φετινή αντιπυρική περίοδος βρίσκει την Κυπριακή Δημοκρατία περισσότερο προετοιμασμένη και ενισχυμένη από ποτέ. Το κράτος διαθέτει πλέον: Τον μεγαλύτερο αριθμό δασοπυροσβεστών που υπήρξε ποτέ, τον πιο ισχυρό στόλο επίγειων μέσων δασοπυρόσβεσης, τον πληρέστερο και πολυπληθέστερο στόλο εναέριων μέσων στην ιστορία του κράτους, πολύ νωρίτερα από άλλες χρονιές». Δήλωνε επίσης ότι, «από την 1η Ιουνίου, στο νησί επιχειρούν ήδη εννέα πρωτεύοντα πτητικά μέσα, ενώ τις αμέσως επόμενες ημέρες αναμένεται άφιξη δύο επιπλέον, με τον συνολικό στόλο να φτάνει τα 11 πτητικά μέσα, πέντε ελικόπτερα και έξι αεροσκάφη. Αξιοσημείωτο είναι ότι φέτος, για πρώτη φορά, η άφιξη των εναέριων μέσων ξεκίνησε ήδη από τον Μάρτιο, εξασφαλίζοντας αυξημένο χρόνο επιχειρησιακής ετοιμότητας πριν από την κορύφωση του κινδύνου». Τα περί ετοιμότητας των αρμόδιων υπηρεσιών και του κρατικού μηχανισμού πυρόσβεσης επανέλαβε και η υπουργός Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, Μαρία Παναγιώτου, σε συνέντευξη Τύπου για τις δασικές πυρκαγιές. Στο ίδιο μήκος κύματος και οι άλλοι συναρμόδιοι υπουργοί, Δημόσιας Τάξης και Άμυνας, σε κατά καιρούς και με κάθε ευκαιρία δηλώσεις τους.
Το εύλογο ερώτημα, που προκύπτει μέσα από τέτοιες δηλώσεις και επισημάνσεις περί πλήρους ετοιμότητας, είναι τι άλλο κακό θα μπορούσε να συμβεί σε αυτόν τον τόπο, ξανά σε μήνα Ιούλιο, εάν, για παράδειγμα, η ετοιμότητα ήταν στο 50%. Οι συγκεκριμένες τοποθετήσεις περί ετοιμότητας σε υπεροπτικό ύφος και διάθεση για εντυπωσιασμό καταρρίφθηκαν από την πρώτη μεγάλη πρόκληση που παρουσιάστηκε και, δυστυχώς, με τον χειρότερο τρόπο, μετρώντας ανθρώπινες απώλειες, αμέτρητες υλικές ζημιές και απέραντο πόνο σε όσους έζησαν τον εφιάλτη της τραγωδίας.
Η απάντηση
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης, στο πλαίσιο των χθεσινών του δηλώσεων, ερωτήθηκε αναφορικά με τα όσα δήλωνε τον περασμένο Ιούνιο και για τα περί ετοιμότητας. Όπως είπε, «από την πρώτη στιγμή ενεργοποιήθηκαν όλα τα σχέδια και όλα τα πρωτόκολλα που είχαν καταρτιστεί σε συνθήκες πρωτοφανείς για τη χώρα μας, σε μια πυρκαγιά τα αίτια της οποίας διερευνώνται. Οι θερμοκρασίες, οι ισχυροί άνεμοι και η ξηρασία, όπως η Μετεωρολογική Υπηρεσία είχε προειδοποιήσει από νωρίς χθες το πρωί και τις προηγούμενες μέρες, επιβάρυναν και κατέστησαν την κατάσταση ακόμη πιο δύσκολη. Αυτή τη στιγμή, τα πτητικά μέσα που η Κυπριακή Δημοκρατία έχει στη διάθεσή της, σε επιχειρησιακή ετοιμότητα, αλλά και οι επίγειες δυνάμεις που επιχειρούν είναι πέραν των 250 ατόμων και πέραν των 75 οχημάτων και σε αυτά δεν συμπεριλαμβάνονται οι πολλοί εθελοντές που συνδράμουν τις προσπάθειες».
Η Κύπρος καίγεται και ο γ.δ…
Την ώρα που η Κύπρος είναι αντιμέτωπη με μια από τις μεγαλύτερες σε έκταση πυρκαγιές στην ιστορία της, άξιον απορίας είναι με ποιου τις οδηγίες και ευλογίες απουσιάζει από τα καθήκοντά του, σε πολυήμερο υπηρεσιακό ταξίδι, ο γενικός διευθυντής του Υπουργείου Γεωργίας, Ανδρέας Γρηγορίου. Πρόκειται για κρατικό αξιωματούχο με ρόλο και αρμοδιότητες σε ό,τι αφορά τις πυρκαγιές. Διευκρινίζεται πάντως ότι το ταξίδι δεν έγινε κατόπιν δικού του αιτήματος αλλά κατόπιν οδηγιών από την κυβέρνηση. Σκοπός του ταξιδιού είναι η εκπροσώπηση της Κυπριακής Δημοκρατίας στις εκδηλώσεις καταδίκης του πραξικοπήματος και της εισβολής που πραγματοποιούνται αυτές τις ημέρες από την ομογένεια στην Αυστραλία και συγκεκριμένα στις πόλεις Μπρίσμπεϊν, Αδελαΐδα, Μελβούρνη και Σίδνεϊ. Απαραίτητη και απολύτως αναγκαία η εκπροσώπηση της Δημοκρατίας σε τέτοιες εκδηλώσεις αλλά δεν υπήρχε άλλος κρατικός αξιωματούχος να πάει στην Αυστραλία πέραν του συγκεκριμένου γενικού διευθυντή, γνωρίζοντας ότι ο Ιούλιος και ο Αύγουστος είναι μήνες αυξημένου κινδύνου για πυρκαγιές; Θα πει κάποιος «δεν είναι της παρούσης». Είναι όμως και αυτό ένα δείγμα της προχειρότητας με την οποία λαμβάνονται σοβαρές αποφάσεις.
Let the Responsibilities Not Turn to Ashes!
Repost from POLITIS / By Nearhos Kyprianou
The assumption or assignment of responsibility for yet another tragedy must not be limited to the findings of yet another investigative committee.
While the government, following the usual script, chooses to communicate that “now is not the time” to assign blame for the deadly wildfire in the mountain villages of Limassol, the weight of responsibility is overwhelming—and that’s not just a figure of speech. On one hand, we had explicit assurances of full preparedness from the fire services and coordination between the relevant state departments. On the other hand, a series of actions—or inactions—from the moment the first flame appeared in the village of Mallia reveal clear failings. These are facts intrinsically tied to the issue of responsibility, which should not be shelved until the conclusion of another investigative committee’s report.
Institutional accountability is reflected in the entirely justified and furious outcry of society—not just of those mourning the loss of lives due to state inadequacy and irresponsibility, but also of those who watched their properties consumed by fire. And no, responsibility cannot be concealed behind any announcement of financial aid or support for the fire victims. The first signs from official statements suggest a strategy aimed at burying responsibility beneath the ashes and the endless blackness left behind by the lethal flames—in both the earth and the souls of citizens.
In this country, it is unacceptable to blame nature’s fury, or an arsonist (if one exists), or strong winds, or even the residents who, despite calls from the fire services and police, refused to abandon their homes as they tried to save what they could. These are not our words—they come from statements made by government officials.
According to their narrative, everyone and everything is to blame—except those sitting in positions of power, making the decisions. These are the same people who, just a few weeks ago, assured us that the Republic was fully prepared for the fire season. On June 3, 2025—exactly one month and twenty days before the deadly Limassol fire—Government Spokesman Konstantinos Letymbiotis, presumably after being briefed by the relevant ministers, stated: “The government remains in full operational readiness, with enhanced forces, modern equipment, and a clear strategy for civil protection. This year’s fire season finds the Republic of Cyprus more prepared and reinforced than ever before. The state now has: the highest number of forest firefighters in its history, the most powerful ground firefighting fleet, the most complete and numerous aerial fleet in the country’s history, much earlier than in previous years.”
He also declared that: “Since June 1st, nine primary aircraft have already been operating on the island, and two more are expected to arrive in the coming days, bringing the total fleet to 11—five helicopters and six aircraft. Notably, for the first time, aerial resources began arriving as early as March, ensuring extended operational readiness before the peak of fire risk.”
Similar statements about preparedness were echoed by the Minister of Agriculture, Rural Development and Environment, Maria Panayiotou, in a press conference on forest fires. The same tone was used by other responsible ministers—of Public Order and of Defence—on various occasions.
A Reasonable Question
Given such statements about full preparedness, the reasonable question is: what worse could have happened in this country—again in the month of July—if, for example, readiness had only been at 50%? These confident declarations, delivered in a tone of superiority and designed to impress, collapsed at the very first major challenge—with the worst possible outcome: human losses, immeasurable material damage, and indescribable pain for those who lived through this nightmare.
The Response
Government Spokesman Konstantinos Letymbiotis, when asked yesterday about his statements from June regarding preparedness, said: “From the very first moment, all plans and protocols were activated under conditions unprecedented for our country, in a fire whose causes are still being investigated. The high temperatures, strong winds, and drought—as the Meteorological Service had warned early yesterday morning and in previous days—worsened the situation and made it even more difficult. At present, the aerial assets at the Republic’s disposal are operationally ready, and the ground forces involved exceed 250 people and over 75 vehicles—not including the many volunteers assisting in the efforts.”
Cyprus is Burning—and the Director General…
At a time when Cyprus is facing one of the largest wildfires in its history, one has to wonder—under whose guidance and blessing is the Director General of the Ministry of Agriculture, Andreas Grigoriou, absent on an extended official trip? This is a state official with a critical role and responsibilities concerning wildfires. It should be noted that the trip was not undertaken at his own request, but under instructions from the government. The purpose of the trip was to represent the Republic of Cyprus at commemorative events organized by the Cypriot diaspora in Australia, condemning the coup and the invasion—events held in Brisbane, Adelaide, Melbourne, and Sydney.
While such representation is necessary and important, could there not have been another state official to travel to Australia instead—especially knowing that July and August are high-risk months for wildfires? Someone might say, “now is not the time.” But this too is a sign of the sloppy way in which serious decisions are made.
