Text Follows in English
Текст следует на русском языке

Με μία ανάρτηση του ο καλλιτέχνης Μηνάς Αλεξίου παρουσίασε το έργο του με τίτλο «Στην αντίπερα όχθη».
Όπως ο ίδιος γράφει είναι ένα έργο εμπνευσμένο από τα δεινά, τα απάνθρωπα, που βιώνει ο Παλαιστινιακός λαός δίπλα μας, δίπλα από το νησί μας.
Ένα έργο, όπως σημειώνει ο καλλιτέχνης, «εμπνευσμένο από τη Guernica του Πικάσο, μια διαχρονική κραυγή ενάντια στη φρίκη του πολέμου».
Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ:
«Στην Αντίπερα Όχθη» ,2025
240 cm x 100 cm (triptych)
Acrylic on canvas
Το έργο μου «Στην Αντίπερα Όχθη» είναι φανερά εμπνευσμένο από τη Guernica του Πικάσο, μια διαχρονική κραυγή ενάντια στη φρίκη του πολέμου.
Ήθελα με κάποιον τρόπο να φτιάξω την δική μου ‘Guernica’.
Τα τελευταία χρόνια, όποτε βρίσκω λίγο χρόνο για τον εαυτό μου, σε μια παραλία, μια καφετέρια ή ένα μπαρ, μια σκέψη περνά αστραπιαία από το μυαλό μου:
Ενώ εγώ απολαμβάνω τη θέα, το ποτό μου και μια καλή παρέα, κάπου αλλού, την ίδια στιγμή, κάποιος αγωνίζεται απλώς για να επιβιώσει.
Κάποιος θα έδινε τα πάντα για λίγες σταγόνες νερού, για λίγη δροσιά.
Επηρεασμένος από τα τραγικά γεγονότα που εκτυλίσσονται στη Μέση Ανατολή, το μυαλό μου με ταξιδεύει, σχεδόν αυτόματα, στην Παλαιστίνη.
Μέσα σε τέτοιους στοχασμούς γεννιέται μια αίσθηση ενοχής. Μια ανθρώπινη, αναπόφευκτη ενοχή που χτυπά την πόρτα της συνείδησης και ρωτά:
Πώς στέκεσαι απέναντι στην αδικία;
Πώς συνεισφέρεις πραγματικά στην ανθρωπότητα;
Πώς νιώθεις για όσα συμβαίνουν στην αντίπερα όχθη;
Έτσι γεννήθηκε η ανάγκη για αυτό το έργο. Όχι απλώς ως καλλιτεχνική έκφραση, αλλά ως μια υπενθύμιση ή ίσως ως αφύπνιση.
Ενώ εμείς ανεβάζουμε stories, αναμένοντας likes και καρδούλες στα κοινωνικά δίκτυα, κάπου αλλού ο κόσμος καταρρέει.
Δύο κόσμοι, τόσο κοντινοί μα τόσο αντίθετοι.
Στη ζωή τίποτα δεν είναι δεδομένο, ούτε καν η ελευθερία που θεωρούμε αυτονόητη.
Η πραγματική Ελευθερία και η Ειρήνη δεν θα πρέπει να περιορίζονται στο δικό μας μικρόκοσμο, ο ορίζοντάς τους πρέπει να φθάνει μέχρι την αντίπερα όχθη.
Σε δηλώσεις του στο SkalaTimes ο καλλιτέχνης είπε: «Για κάθε καλλιτέχνη, ο όρος «τέχνη» μπορεί να σημαίνει κάτι διαφορετικό, όπως και οι απόψεις για τον ρόλο της στην κοινωνική δικαιοσύνη.
Για μένα, η τέχνη πρέπει να προκαλεί συναίσθημα. Θέλω, όταν αντικρίζω ένα έργο, να νιώθω κάτι∙ συγκίνηση, χαρά, γαλήνη, αφύπνιση, σοκ, ακόμα και ένα απλό χαμόγελο. Αν ένα έργο δεν μου γεννήσει συναίσθημα, απλώς το προσπερνώ. Με αυτόν τον τρόπο λειτουργώ ως θεατής και με τον ίδιο τρόπο προσπάθησα να δώσω στην τέχνη τον ρόλο που της αξίζει στην κοινωνική δικαιοσύνη.
Η τέχνη, σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να στηρίζεται στη δύναμη και την εκφραστικότητά της, απαιτώντας το δίκαιο χωρίς φόβο και χωρίς δισταγμό. Είναι το εργαλείο με το οποίο δυναμώνεις τη φωνή σου, αφυπνίζεις και εμπνέεις τους συνανθρώπους σου να αγωνιστούν και να διεκδικήσουν δικαιοσύνη. Μπορεί να γίνει ο συνδετικός κρίκος που ενώνει τον κόσμο και καλλιεργεί το αίσθημα της αλληλεγγύης και της ενσυναίσθησης.
Κάθε άνθρωπος με ευαισθησία μπορεί να στείλει το δικό του μήνυμα με τον δικό του τρόπο υπέρ της δικαιοσύνης. Τα πινέλα, οι μπογιές, ο καμβάς και όλα τα υλικά ενός καλλιτέχνη είναι τα δικά του «όπλα» απέναντι στον πόλεμο και τη μιζέρια. Αυτό που κουβαλά μέσα του ο καθένας, αυτό είναι που λειτουργεί στη δημιουργική διαδικασία∙ το τι θεωρεί σημαντικό να ακουστεί και να αγγίξει.
Δεν θυμάμαι πόσους πίνακες έχω ζωγραφίσει. Όμως, στον συγκεκριμένο, συγκινήθηκα στην τελευταία πινελιά. Δεν ξέρω γιατί, αλλά δάκρυσα».

The artist Minas Alexiou painted his own cry against war!
In a post, artist Minas Alexiou presented his work titled “On the Opposite Shore.” As he writes, it is a piece inspired by the suffering and inhumanity experienced by the Palestinian people, right next to us, near our island. As the artist notes, it is “inspired by Picasso’s Guernica, a timeless cry against the horrors of war.”
THE ARTIST’S POST:
“On the Opposite Shore,” 2025, 240 cm x 100 cm (triptych), Acrylic on canvas
My work “On the Opposite Shore” is clearly inspired by Picasso’s Guernica, a timeless cry against the horrors of war. I wanted, in some way, to create my own ‘Guernica.’ In recent years, whenever I find a little time for myself—on a beach, in a café, or at a bar—a thought flashes through my mind: while I enjoy the view, my drink, and good company, somewhere else, at that very moment, someone is simply fighting to survive. Someone would give everything for a few drops of water, for a little relief. Influenced by the tragic events unfolding in the Middle East, my mind almost automatically travels to Palestine.
Within such reflections, a sense of guilt arises—a human, inevitable guilt that knocks on the door of conscience and asks: How do you stand against injustice? How do you truly contribute to humanity? How do you feel about what is happening on the opposite shore?
This is how the need for this work was born—not simply as artistic expression, but as a reminder or perhaps as an awakening. While we post stories, waiting for likes and hearts on social media, elsewhere the world collapses. Two worlds, so close yet so opposite. In life, nothing is guaranteed—not even the freedom we take for granted. True Freedom and Peace should not be confined to our own small world; their horizon must reach to the opposite shore.
In statements to SkalaTimes, the artist said: “For every artist, the term ‘art’ can mean something different, as can opinions on its role in social justice. For me, art must evoke emotion. I want, when I face a work, to feel something—emotion, joy, serenity, awakening, shock, even a simple smile. If a work does not evoke emotion in me, I simply pass it by. This is how I operate as a viewer, and in the same way I tried to give art the role it deserves in social justice. In this context, art must rely on its power and expressiveness, demanding justice without fear or hesitation. It is the tool through which you strengthen your voice, awaken and inspire your fellow humans to fight and claim justice. It can become the connecting link that unites the world and nurtures the sense of solidarity and empathy. Every sensitive person can send their own message in their own way in favor of justice. The brushes, paints, canvas, and all the materials of an artist are their ‘weapons’ against war and misery. What each person carries inside is what drives the creative process—what they consider important to be heard and to touch others. I don’t remember how many paintings I have made. But in this particular one, I was moved by the final stroke. I don’t know why, but I cried.”
Художник Минас Алексиу нарисовал свой собственный крик против войны!
В своей публикации художник Минас Алексиу представил свою работу под названием «На противоположном берегу». Как он сам пишет, это произведение вдохновлено страданиями и бесчеловечностью, которые испытывает палестинский народ рядом с нами, недалеко от нашего острова. Как отмечает художник, это работа «вдохновлена «Герникой» Пикассо, вечный крик против ужасов войны».
ПУБЛИКАЦИЯ ХУДОЖНИКА:
«На противоположном берегу», 2025, 240 см x 100 см (триптих), акрил на холсте
Моя работа «На противоположном берегу» явно вдохновлена «Герникой» Пикассо, вечным криком против ужасов войны. Я хотел в какой-то степени создать свою собственную «Гернику». В последние годы, когда у меня находится немного времени для себя — на пляже, в кафе или баре — в моей голове мелькает мысль: пока я наслаждаюсь видом, своим напитком и хорошей компанией, где-то в это же время кто-то просто борется за выживание. Кто-то отдал бы всё за несколько капель воды, за немного прохлады. Под влиянием трагических событий, происходящих на Ближнем Востоке, мой разум почти автоматически переносится в Палестину.
В таких размышлениях возникает чувство вины — человеческое, неизбежное чувство вины, которое стучится в дверь сознания и спрашивает: Как ты стоишь перед лицом несправедливости? Как ты действительно вносишь вклад в человечество? Что ты чувствуешь по поводу происходящего на противоположном берегу?
Так возникла потребность в этом произведении — не просто как художественное выражение, а как напоминание или, возможно, пробуждение. Пока мы выкладываем сторис, ожидая лайки и сердечки в соцсетях, где-то мир рушится. Два мира, такие близкие, но такие противоположные. В жизни ничто не гарантировано, даже свобода, которую мы считаем само собой разумеющейся. Истинная Свобода и Мир не должны ограничиваться нашим маленьким миром; их горизонт должен достигать противоположного берега.
В интервью SkalaTimes художник сказал: «Для каждого художника термин «искусство» может означать что-то разное, как и взгляды на его роль в социальной справедливости. Для меня искусство должно вызывать эмоции. Я хочу, чтобы, глядя на произведение, я что-то почувствовал — эмоцию, радость, спокойствие, пробуждение, шок, даже простую улыбку. Если произведение не вызывает у меня эмоций, я просто прохожу мимо. Так я действую как зритель, и таким же образом я пытался дать искусству роль, которую оно заслуживает в социальной справедливости. В этом контексте искусство должно опираться на свою силу и выразительность, требуя справедливости без страха и колебаний. Это инструмент, с помощью которого ты усиливаешь свой голос, пробуждаешь и вдохновляешь окружающих бороться и требовать справедливости. Оно может стать связующим звеном, которое объединяет мир и развивает чувство солидарности и эмпатии. Каждый чувствительный человек может отправить своё собственное сообщение своим способом в поддержку справедливости. Кисти, краски, холст и все материалы художника — его «оружие» против войны и нищеты. То, что каждый человек носит в себе, именно это влияет на творческий процесс — то, что он считает важным, чтобы его услышали и это затронуло других. Я не помню, сколько картин я написал. Но в этой конкретной я был тронут последним мазком. Я не знаю почему, но я заплакал.»



