Μαρίνα Μιχαηλίδου-Καδή: Τα παιδικά βιβλία είναι θεραπευτικά και δεν έχουν όριο ηλικίας

Text Follows in English
Текст следует на русском языке

Η Μαρίνα Μιχαηλίδου-Καδή, βραβευμένη με Κρατικό Βραβείο στην κατηγορία για Λογοτεχνία Μικρά Παιδιά μιλά στον Ορίζοντα

Η  παιδική λογοτεχνία λειτουργεί ως μια μορφή αντίστασης, αλλά και ως μια πηγή ελπίδας

Τι σας οδήγησε στη συγγραφή παιδικής λογοτεχνίας; Υπάρχει ουσιώδης διαφορά από τη λογοτεχνία για ενήλικες;
Μικρή θυμάμαι πως ζούσα έντονα σε έναν κόσμο της φαντασίας μου. Εκεί έβρισκα γαλήνη, δημιουργώντας τις δικές μου ιστορίες που με βοηθούσαν να ξεφύγω από την ένταση και τα προβλήματα των «μεγάλων». Αυτό τον μαγικό κόσμο συνάντησα ξανά πολλά χρόνια μετά, αφού έγινα μητέρα. Οι ιστορίες που μοιραζόμουν με τα δύο μου παιδιά μου κάθε βράδυ, ήταν η αρχή μιας νέας πορείας στον χώρο της παιδικής λογοτεχνίας. Η γραφή, ήταν και είναι για μένα μια μορφή αντίστασης, ένας τρόπος να μιλήσω στα παιδιά για θέματα δύσκολα, αλλά ουσιαστικά – θέματα όπως η μοναξιά και η αλληλεγγύη, ο πόλεμος και ο ξεριζωμός, η οικολογική καταστροφή και η εκμετάλλευση των ζώων. Πιστεύω πως τα παιδικά βιβλία είναι θεραπευτικά και δεν έχουν όριο ηλικίας, αφού μιλούν στο παιδί που κρύβει μέσα του/της ο καθένας και η καθεμία από εμάς.

Πώς θα «συστήνατε» το βιβλίο σας σε έναν μικρό αναγνώστη;
Όπως μια ζεστή σοκολάτα μπορεί να μας χαρίσει ζεστασιά και θαλπωρή μία χειμωνιάτικη μέρα, έτσι και μια μικρή πράξη αλληλεγγύης μπορεί να ζεστάνει την καρδιά μας και να μας κάνει να αισθανθούμε λιγότερο μόνοι. Το βιβλίο «Ζεστή σοκολάτα» αναδεικνύει πόσο σημαντικό είναι να αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους με συμπόνια και κατανόηση, αφού ο κάθε ένας από εμάς κουβαλά μέσα του ένα δικό του τραύμα. Η ηρωίδα της ιστορίας, η Μάρθα, ξεκινά τη μέρα της στεναχωρημένη, αλλά έχει την τύχη ο δρόμος της να διασταυρωθεί με ανθρώπους που την αντιμετωπίζουν με καλοσύνη και ευγένεια. Και η καλοσύνη αυτή, που χαρίζεται απλόχερα, πολλαπλασιάζεται και συνεχίζει τον δρόμο της.

Μπορείτε να μοιραστείτε ένα μικρό απόσπασμα ή μια φράση από το βιβλίο που νιώθετε ότι σας εκφράζει πιο έντονα αυτή την εποχή;
Η Μάρθα κάθισε σε ένα μικρό παγκάκι και σκέφτηκε έναν έναν τους ανθρώπους που συνάντησε στον δρόμο της και το πόσο πολύ βοήθησαν να κυλήσει όμορφα η μέρα της. Μια απέραντη ευγνωμοσύνη την πλημμύρισε. Έβγαλε από την τσάντα της το βιβλίο και ήταν έτοιμη να αρχίσει να το διαβάζει, όταν πρόσεξε μια ηλικιωμένη κυρία στο διπλανό παγκάκι, που έκλαιγε σιωπηλά. Η Μάρθα σηκώθηκε και πήγε κοντά της. ‘Μπορώ να σας κεράσω μια ζεστή σοκολάτα;’ τη ρώτησε.

Τι σημαίνει για έναν δημιουργό η αναγνώριση μέσω ενός βραβείου, και πιο συγκεκριμένα ενός Κρατικού Βραβείου Λογοτεχνίας;
Η βράβευση του έργου ενός δημιουργού είναι σίγουρα μεγάλη τιμή και μια σημαντική αναγνώριση από έγκριτα άτομα στον χώρο της παιδικής λογοτεχνίας. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν αξιόλογα βιβλία, τα οποία μπορεί να μην βραβεύτηκαν, αλλά άγγιξαν τις παιδικές ψυχές και άντεξαν μέσα στον χρόνο. Και αυτό, ίσως, είναι η μεγαλύτερη αναγνώριση.

Θα μπορούσαν να προστεθούν ακόμα μία ή δύο κατηγορίες όπως για παράδειγμα «ποίηση για παιδιά» ή «βιβλίο γνώσεων για παιδιά».

Πώς αξιολογείτε σήμερα τον θεσμό των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας; Υπάρχουν σημεία που θεωρείτε ότι χρειάζονται βελτίωση;
Από τα οκτώ κρατικά βραβεία λογοτεχνίας που απονέμονται κάθε χρόνο, τα πέντε αφορούν την ενήλικη λογοτεχνία, τα δύο την παιδική λογοτεχνία, ενώ το ένα βραβείο αφορά την εικονογράφηση. Με δεδομένο όταν η παιδική λογοτεχνία στην Κύπρο έχει αναπτυχθεί πολύ τα τελευταία χρόνια, αγγίζοντας πολλά διαφορετικά ήδη γραφής, θα μπορούσαν ενδεχομένως να προστεθούν ακόμα μία ή δύο κατηγορίες, όπως για παράδειγμα «ποίηση για παιδιά» ή «βιβλίο γνώσεων για παιδιά».

Ποιο πιστεύετε ότι είναι το όφελος της συγγραφής και της τέχνης γενικότερα για τον κόσμο και ποιο το διακύβευμα όταν απευθύνεται σε παιδιά;
Η παιδική λογοτεχνία και η τέχνη γενικότερα μπορούν να διαδραματίσουν καταλυτικό ρόλο στη ζωή των παιδιών, βοηθώντας τα να κατανοήσουν καλύτερα τον κόσμο γύρω τους. Σε έναν κόσμο που νοσεί, σε έναν κόσμο όπου υπάρχει ακόμα πόλεμος, πόνος και δυστυχία, η παιδική λογοτεχνία λειτουργεί ως μια μορφή αντίστασης, αλλά και ως μια πηγή ελπίδας. Και οι συγγραφείς, οι δημιουργοί, έχουμε ευθύνη απέναντι στα παιδιά. Έχουμε ευθύνη να τους μιλούμε με ειλικρίνεια, να μην αποκρύβουμε σκληρές αλήθειες, αλλά παράλληλα να αναδεικνύουμε το φως, με την ευχή πως τα παιδιά θα το ανακαλύψουν και θα το ακολουθήσουν.     

Πηγή: dialogos.com.cy

Marina Michailidou-Kadi: Children’s books are therapeutic and have no age limit

Marina Michailidou-Kadi, winner of the State Prize in the category of Literature for Young Children, speaks to Horizontas.

“Children’s literature is a form of resistance, but also a source of hope.”

What led you to writing children’s literature? Is there a fundamental difference from literature for adults?
As a child, I remember living vividly in a world of my own imagination. That’s where I found peace, creating my own stories that helped me escape the tension and problems of the “grown-ups.” I encountered that magical world again many years later, after becoming a mother. The stories I shared with my two children every night marked the beginning of a new journey into children’s literature. Writing was—and still is—a form of resistance for me, a way to speak to children about difficult but essential topics: loneliness and solidarity, war and displacement, ecological destruction and the exploitation of animals.
I believe children’s books are therapeutic and have no age limit, because they speak to the child hidden within each of us.

How would you “introduce” your book to a young reader?
Just as a warm hot chocolate can give us comfort and warmth on a winter day, a small act of solidarity can warm our hearts and make us feel less alone. The book “Hot Chocolate” highlights how important it is to treat people with compassion and understanding, since each one of us carries a personal wound inside. The heroine of the story, Martha, starts her day feeling sad, but is fortunate enough to meet people who treat her with kindness and gentleness. That kindness, given freely, multiplies and continues its journey.

Could you share a short excerpt or phrase from the book that feels especially meaningful to you at this time?
Martha sat on a small bench and thought of all the people she had met during the day and how much they helped her day unfold beautifully. A deep sense of gratitude filled her. She took her book out of her bag and was ready to start reading it when she noticed an elderly lady on the bench next to her, silently crying. Martha stood up and approached her. “May I offer you a hot chocolate?” she asked.

What does recognition through an award — and specifically a State Literature Prize — mean for a creator?
Having one’s work awarded is certainly a great honor and an important recognition by distinguished figures in children’s literature. However, this does not mean that there aren’t remarkable books that may not have been awarded, yet touched children’s hearts and endured over time. And that, perhaps, is the greatest recognition.

One or two more categories could be added, such as “Poetry for Children” or “Children’s Non-fiction.”

How do you assess the institution of the State Literature Prizes today? Are there areas that could be improved?
Of the eight State Literature Prizes awarded each year, five concern adult literature, two children’s literature, and one illustration. Given that children’s literature in Cyprus has developed significantly in recent years, covering many different genres, perhaps one or two more categories could be added, such as “Poetry for Children” or “Children’s Knowledge Book.”

What do you believe is the value of writing and art in general for the world, and what is at stake when they are addressed to children?
Children’s literature and art in general can play a decisive role in children’s lives, helping them better understand the world around them. In a world that is ailing—in a world where war, pain and misery still exist—children’s literature functions as a form of resistance but also as a source of hope.
And we, the authors and creators, have a responsibility towards children. We have a duty to speak to them with honesty, not to hide harsh truths, but at the same time to highlight the light, with the hope that children will discover it and follow it.

Source: dialogos.com.cy


Марина Михаиλίду-Кади: Детские книги обладают терапевтической силой и не имеют возрастных ограничений

Марина Михаиλίду-Кади, удостоенная Государственной премии в категории «Литература для младших детей», рассказывает Horizontas.

«Детская литература — это форма сопротивления, но также источник надежды».

Что привело вас к написанию детской литературы? Есть ли существенная разница по сравнению с литературой для взрослых?
В детстве я отчетливо помню, что жила в мире своей фантазии. Там я находила спокойствие, создавая собственные истории, которые помогали мне убежать от напряжения и проблем «взрослых». Я вновь встретила этот волшебный мир много лет спустя, когда стала матерью. Истории, которыми я делилась со своими двумя детьми каждый вечер, стали началом нового пути в мире детской литературы. Письмо было — и остается — для меня формой сопротивления, способом говорить с детьми о сложных, но важных темах: одиночество и солидарность, война и изгнание, экологическое разрушение и эксплуатация животных.
Я верю, что детские книги обладают терапевтическим эффектом и не имеют возрастных границ, потому что они обращаются к ребенку, который живет внутри каждого из нас.

Как бы вы «представили» свою книгу маленькому читателю?
Как горячий шоколад может подарить нам тепло и уют в зимний день, так и маленький акт солидарности может согреть наше сердце и заставить нас почувствовать себя менее одинокими. Книга «Горячий шоколад» показывает, насколько важно относиться к людям с состраданием и пониманием, ведь каждый из нас носит внутри свою собственную рану. Героиня истории, Марта, начинает день расстроенной, но ей посчастливилось встретить людей, которые отнеслись к ней с добротой и нежностью. И эта доброта, даримая безвозмездно, умножается и продолжает свой путь.

Можете поделиться небольшим отрывком или фразой из книги, которая особенно откликается вам сейчас?
Марта села на маленькую скамейку и вспомнила всех людей, которых встретила на своем пути, и то, как сильно они помогли ее дню пройти красиво. Ее переполнила огромная благодарность. Она достала из сумки книгу и уже собиралась начать читать, когда заметила на соседней скамейке пожилую женщину, которая тихо плакала. Марта встала и подошла к ней. «Можно я угощу вас горячим шоколадом?» — спросила она.

Что означает для автора признание в виде награды, и в частности Государственной литературной премии?
Получение награды за творческую работу — большая честь и важное признание со стороны авторитетных специалистов в области детской литературы. Однако это не означает, что не существует других достойных книг, которые, возможно, не получили награду, но коснулись детских душ и выдержали испытание временем. И это, возможно, самое большое признание.

Могли бы быть добавлены еще одна-две категории, например «Поэзия для детей» или «Познавательная книга для детей».

Как вы оцениваете институт Государственных литературных премий сегодня? Есть ли моменты, которые, по вашему мнению, нуждаются в улучшении?
Из восьми Государственных литературных премий, присуждаемых ежегодно, пять относятся к литературе для взрослых, две — к детской литературе, и одна — к иллюстрации. Учитывая, что детская литература на Кипре значительно развилась за последние годы, охватывая множество разных жанров, возможно, стоит добавить еще одну-две категории, например «Поэзия для детей» или «Детская познавательная литература».

Какова, на ваш взгляд, роль литературы и искусства в целом для мира, и что стоит на кону, когда они обращены к детям?
Детская литература и искусство в целом могут играть решающую роль в жизни детей, помогая им лучше понимать окружающий мир. В мире, который страдает, в мире, где до сих пор существуют война, боль и несчастья, детская литература становится формой сопротивления и источником надежды.
И мы, авторы и создатели, несем ответственность перед детьми. Мы обязаны говорить с ними честно, не скрывать трудных истин, но в то же время показывать свет — с надеждой, что дети увидят его и пойдут за ним.

Источник: dialogos.com.cy

Share:

Facebook
Twitter
Pinterest
LinkedIn
On Key

Related Posts

Ανακοίνωση Δήμου Λάρνακας για τον κατακλυσμό 2026 και την συμμετοχή χορευτικών συγκροτημάτων

Συμμετοχή Χορευτικών Συγκροτημάτων στη Γιορτή του Κατακλυσμού 2026 Ο Δήμος Λάρνακας ανακοινώνει ότι η Γιορτή του Κατακλυσμού 2026 θα πραγματοποιηθεί στην πόλη από τις 29 Μαΐου έως τις

Δημήτρης Δημητρίου αναπληρωτής κοινοτάρχης Ορμήδειας, υποψήφιος βουλευτής Λάρνακας: «Ζώα θανατώνονται και οι κτηνοτρόφοι μας βλέπουν τον κόπο, τον μόχθο και το βιος τους να χάνεται μπροστά στα μάτια τους»

Της συντακτικής ομάδας του SkalaTimes Δημοσιεύοντας μια φωτογραφία που τραβήχτηκε το περασμένο καλοκαίρι στην κτηνοτροφική περιοχή της Ορμήδειας και μέσα από μια ανάρτηση του ο

error: Content is protected !!