Text Follows in English
Текст следует на русском языке
Της Γιώτας Δημητρίου
Δημοσιογράφος
Αρχισυντάκτρια SkalaTimes
Αυτό είναι το πρώτο άρθρο που γράφω από τη στιγμή της ανακοίνωσης ότι η Λάρνακά μας κέρδισε τον Τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης.
Ναι, ήθελα λίγες μέρες για να καταλαγιάσει η μέθη της χαράς και οι εκατοντάδες σκέψεις που, σαν ακάλεστοι προσκεκλημένοι, απλώθηκαν στο κεφάλι μου – ένα κεφάλι γεννημένο για να γεννά ιδέες και να σκέφτεται πολύ.
Πρόκειται για έναν τίτλο που, αν αξιοποιηθεί σωστά, θα βάλει την πόλη μας σε έναν άλλο πολιτιστικό χάρτη και θα συμβάλει με πολλαπλούς τρόπους στην ευημερία και την πρόοδό της.
Αυτό το εγχείρημα ήταν κάτι που παρακολουθούσα στενά από τη στιγμή της ανακοίνωσης της διεκδίκησης. Είχα μάλιστα διοργανώσει μία συνάντηση στο ΑΙΘΡΙΟΝ με καλλιτέχνες, πριν καν αναλάβουν η Κέλυ Διαπούλη και ο Σπύρος Πίσυνος, (που ειρήσθω εν παρόδο ήταν παρόντες στην συνάντηση αλλά δεν τους γνώριζα), για να συζητήσουμε με τους καλλιτέχνες της πόλης τα θέματα πολιτισμού και το πώς θα μπορούσε να αξιοποιηθεί μια τέτοια προσπάθεια.
Επιπλέον, τον Φεβουάριο του 2024, είχα λάβει μέρος στην προσπάθεια με το project Larnaka’s Love Letters, το οποίο, κατά τη γνώμη μου, είχε μεγάλη επιτυχία (πήρε και τα εύσημα από τον Αντώνη Κανάκη στην εκπομπή «Ράδιο Αρβύλα», προβλήθηκε στα κυπριακά ΜΜΕ, ενεργοποίησε την πόλη), ωστόσο δεν κρίθηκε αρκετά καλό για να συμπεριληφθεί στον φάκελο του ΛΑΡΝΑΚΑ 2030. (Θα συνεχίσει, όμως, αυτόνομα, με συνεργασίες…)
Ωστόσο, αυτός ο τίτλος είναι ένα στοίχημα για όλους μας: να φύγουμε από το ΕΓΩ και να δούμε πού μπαίνει το ΕΜΕΙΣ, για το καλό της πόλης μας. Ολόκληρης της πόλης και της επαρχίας.
Δεν είναι τίτλος για ΕΓΩ.
Δεν είναι τίτλος για να κερδίσουν χρήματα πέντε-έξι νοματαίοι. Και, προπάντων, δεν είναι –και δεν επιτρέπεται να είναι, κατά τη δική μου άποψη– ένας τίτλος που θα αφήσει «εκτός» τους καλλιτέχνες της πόλης.
Η Λάρνακα έχει σπουδαίους καλλιτέχνες από όλα τα είδη τέχνης. Έχει επίσης καλλιτέχνες που διαπρέπουν με επιτυχία στο εξωτερικό.
Μια Αγνή Scott, που έπαιξε σε χολιγουντιανές ταινίες δίπλα σε οσκαρικούς ηθοποιούς και σε παραγωγές του Netflix.
Έναν Στέλιο Καλησπερίδη, που έκανε περιοδείες με τα μεγαλύτερα διεθνή μουσικά ονόματα και υπήρξε βασικός κιθαρίστας του αγγλικού X Factor.
Μια Δρ Γιώτα Δημητρίου (όχι εγώ, ούτε συγγενής μου), της οποίας το βιβλίο-project βρίσκεται σε μουσείο και η οποία έχει σημαντικό ακαδημαϊκό έργο στον χώρο της τέχνης.
Και πολλούς άλλους. Σκαλιώτες, εντός και εκτός Λάρνακας. Αν δεν τους αξιοποιήσουμε τώρα, τότε πότε;
Αυτός είναι ένας τίτλος που, κατά τη γνώμη μου, οφείλει να αναδείξει τους καλλιτέχνες της πόλης μας και το έργο τους, και ταυτόχρονα τα δέκα εκατομμύρια ευρώ να αφήσουν υποδομές και πολιτιστική παρακαταθήκη που θα μείνουν εδώ για τις επόμενες γενιές.
Βλέπω διάφορα από την ημέρα που πήραμε τον τίτλο και είμαι σίγουρη πως θα δω κι άλλα πολλά. Σε κάποια ίσως χρειαστεί να σιωπήσω (αχίλλειος πτέρνα μου – δεν μπορώ να σιωπώ).
Όμως, αυτός ο τίτλος είναι ένα στέμμα πολιτισμού για τη Λάρνακα. Ας τον αξιοποιήσουμε όπως αρμόζει σε ένα στέμμα και όπως αρμόζει στον πολιτισμό.
Μα, προπάντων, αν θέλουμε να έχει επιτυχία αυτός ο τίτλος, ας τον αξιοποιήσουμε με προτεραιότητα το ΕΜΕΙΣ και το καλό της πόλης μας.
Κύριε Δήμαρχε, σόρυ, εσείς θα είστε υπόλογος αν κάτι πάει στραβά.
Και ένα τελευταίο: κατά τη διάρκεια της προσπάθειας, ο Οργανισμός συνεργαζόταν με διαφημιστικό οίκο στη Λευκωσία. Έχω την ταπεινή εντύπωση πως, από εδώ και πέρα, οφείλουμε οι συνεργάτες να είναι Σκαλιώτες – εκτός αν θεωρούμε ότι δεν έχουμε ικανούς στη Λάρνακα, κάτι που, κατά τη γνώμη μου, θα ήταν προβληματικό.
Να αξιοποιηθεί ο κόσμος της πόλης και της επαρχίας Λάρνακας και να μη χαριστεί ο τίτλος ούτε σε άτομα ούτε σε κλίκες. Ανήκει σε ολόκληρη την πόλη και την επαρχία αυτός ο υπέροχος και τόσο σημαντικός τίτλος!
Simple as that!
Και το ταξίδι τώρα ξεκινά!
Ένα αντικαβαφικό ταξίδι, γιατί εδώ, φίλοι μου, θα έχει τεράστια σημασία ο προορισμός.
Larnaca – European Capital of Culture? The time of WE. Can we?
By Yiota Dimitriou
Journalist
Editor-in-Chief, SkalaTimes
This is the first article I am writing since the announcement that our Larnaca has won the title of European Capital of Culture.
Yes, I needed a few days for the intoxication of joy to subside and for the hundreds of thoughts that, like uninvited guests, spread through my mind – a mind born to generate ideas and to think deeply.
This is a title that, if used properly, will place our city on a different cultural map and will contribute in multiple ways to its prosperity and progress.
It is an endeavour I have followed closely since the moment the bid was announced. In fact, I had organised a meeting at AITHRION with artists even before Kelly Diapouli and Spyros Pissinos took over (who, incidentally, were present at the meeting, although I did not know them at the time), in order to discuss cultural issues with the city’s artists and how such an effort could be utilised.
Furthermore, in February 2024, I participated in the effort with the project Larnaca’s Love Letters, which, in my opinion, was very successful (it even received praise from Antonis Kanakis on the TV show Radio Arvyla, was featured in Cypriot media, and activated the city). However, it was not deemed good enough to be included in the LARNACA 2030 dossier. (It will, however, continue independently, through collaborations…)
Nevertheless, this title is a bet for all of us: to move away from the I and see where the WE comes in, for the good of our city. Of the entire city and the entire district.
This is not a title for I.
It is not a title for five or six individuals to make money. And above all, it is not – and must not be, in my opinion – a title that leaves the city’s artists out.
Larnaca has remarkable artists in all art forms. It also has artists who excel successfully abroad.
An Agni Scott, who starred in Hollywood films alongside Oscar-winning actors and in Netflix productions.
A Stelios Kalisperidis, who toured with major international music names and served as a principal guitarist on the UK X Factor.
A Dr Yiota Dimitriou (not me, nor a relative of mine), whose book-project is housed in a museum and who has significant academic work in the field of art.
And many others. Skaliótes, in and outside Larnaca. If we do not utilise them now, then when?
This is a title that, in my view, must highlight the artists of our city and their work, while at the same time ensuring that the ten million euros leave behind infrastructure and a cultural legacy that will remain here for future generations.
I have seen various things since the day we received the title, and I am certain I will see many more. In some cases, I may need to remain silent (my Achilles’ heel – I cannot remain silent).
However, this title is a crown of culture for Larnaca. Let us use it as befits a crown and as befits culture.
But above all, if we want this title to succeed, let us use it by prioritising WE and the good of our city.
Mr Mayor, sorry, but you will be held accountable if something goes wrong.
And one final note: during the bidding process, the Organisation collaborated with an advertising agency in Nicosia. I humbly believe that from now on, partners should be from Larnaca – unless we believe that we lack capable professionals here, which, in my opinion, would be deeply problematic.
The people of the city and district of Larnaca must be utilised, and this title must not be handed over to individuals or cliques. This wonderful and highly significant title belongs to the entire city and district!
Simple as that!
And now, the journey begins!
An anti-Cavafian journey, because here, my friends, the destination will matter enormously.
Ларнака — Культурная столица Европы? Время МЫ. Сможем ли мы?
Автор: Йота Димитриу
Журналист
Главный редактор SkalaTimes
Это первая статья, которую я пишу с момента объявления о том, что наша Ларнака завоевала титул Культурной столицы Европы.
Да, мне понадобилось несколько дней, чтобы утихло опьянение радостью и сотни мыслей, которые, словно незваные гости, заполнили мою голову — голову, созданную для рождения идей и глубоких размышлений.
Это титул, который, если его использовать правильно, выведет наш город на другую культурную карту и многими способами будет способствовать его благополучию и развитию.
За этим проектом я внимательно следила с момента объявления о подаче заявки. Более того, я организовала встречу в AITHRION с художниками ещё до того, как Келли Диапули и Спирос Писсинóс приняли руководство (к слову, они присутствовали на той встрече, хотя я тогда их не знала), чтобы обсудить с деятелями культуры города вопросы искусства и то, как можно было бы использовать такую инициативу.
Кроме того, в феврале 2024 года я приняла участие в этом процессе с проектом Larnaca’s Love Letters, который, на мой взгляд, имел большой успех (он получил признание от Антониса Канáкиса в передаче Radio Arvyla, был освещён кипрскими СМИ и активизировал город). Однако проект не был признан достаточно сильным, чтобы войти в досье LARNACA 2030. (Тем не менее, он продолжит своё существование самостоятельно, через сотрудничества…)
Тем не менее, этот титул — ставка для всех нас: уйти от Я и понять, где начинается МЫ, ради блага нашего города. Всего города и всего района.
Это не титул для Я.
Это не титул, чтобы пять–шесть человек зарабатывали деньги. И, прежде всего, это не — и не должно быть, по моему мнению — титулом, который оставляет художников города за бортом.
В Ларнаке есть выдающиеся деятели искусства во всех жанрах. Есть и те, кто успешно реализуется за рубежом.
Агни Скотт, сыгравшая в голливудских фильмах рядом с лауреатами «Оскара» и в проектах Netflix.
Стелиос Калиспери́дис, гастролировавший с крупнейшими международными музыкальными именами и бывший основным гитаристом британского X Factor.
Доктор Йота Димитриу (не я и не моя родственница), чей книжный проект находится в музее и которая имеет значительное академическое наследие в области искусства.
И многие другие. Скалио́ты — в Ларнаке и за её пределами. Если мы не используем их потенциал сейчас, то когда?
Этот титул, на мой взгляд, обязан подчеркнуть художников нашего города и их творчество, а также обеспечить, чтобы десять миллионов евро оставили после себя инфраструктуру и культурное наследие для будущих поколений.
Я вижу многое с того дня, как мы получили этот титул, и уверена, что увижу ещё больше. В некоторых случаях мне, возможно, придётся молчать (моя ахиллесова пята — я не умею молчать).
Однако этот титул — корона культуры для Ларнаки. Давайте использовать её так, как подобает короне и культуре.
Но прежде всего, если мы хотим, чтобы этот титул был успешным, давайте использовать его, ставя во главу угла МЫ и благо нашего города.
Господин мэр, простите, но именно вы будете нести ответственность, если что-то пойдёт не так.
И напоследок: во время подготовки заявки Организация сотрудничала с рекламным агентством в Никосии. У меня есть скромное мнение, что отныне партнёрами должны быть жители Ларнаки — если только мы не считаем, что у нас здесь нет достойных профессионалов, что, на мой взгляд, было бы крайне проблематично.
Необходимо задействовать людей города и района Ларнаки и не отдавать этот титул ни отдельным лицам, ни кланам. Этот прекрасный и столь значимый титул принадлежит всему городу и всему району!
Вот и всё!
А теперь путешествие начинается!
Антикавафиевское путешествие, потому что здесь, друзья мои, пункт назначения будет иметь колоссальное значение.
