Λάρνακα: 38χρονη γυναίκα κοιμόταν στους δρόμους και σε… νεκροταφείο. Αυτό είναι το κράτος πρόνοιας;

Text Follows in English
Текст следует на русском языке

Της Γιώτας Δημητρίου

Ενώ κάποιοι επιδιώκουν να παρουσιάσουν μια «καθώς πρέπει» εικόνα για την κυπριακή πραγματικότητα, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Σήμερα στην Κύπρο οι κοινωνικές ανισότητες, η φτώχεια και οι λανθασμένες κυβερνητικές πολιτικές οδηγούν ανθρώπους σε απόγνωση.

Μόλις προχθές, το SkalaTimes κατέγραψε την περίπτωση 18χρονης μητέρας, η οποία κατήγγειλε στο SkalaTimes ότι το Γραφείο Ευημερίας στη Λάρνακα της πήρε το παιδί χωρίς τη συγκατάθεσή της. Η ίδια βρέθηκε σήμερα Κυριακή στο Νοσοκομείο με κρίσεις πανικού, όπως μας ενημέρωσε στενή της φίλη.

Την ίδια ώρα, ο Reporter έφερε στη δημοσιότητα την ιστορία μιας 38χρονης γυναίκας στη Λάρνακα, που δεν είχε πού να μείνει και κατέληξε να κοιμάται στους δρόμους και ακόμη και σε… νεκροταφείο. Όπως ανέφερε το ρεπορτάζ: «Αυτό που ζητά είναι βοήθεια, να βρει ένα σπίτι σε προσιτό ενοίκιο για να διαμείνει, καθότι οι διαδικασίες που ακολουθούνται από το Γραφείο Ευημερίας, δεν την ευνοούν καθόλου. Κι αυτό επειδή για να καταβληθεί ενοίκιο, πρέπει ο ιδιοκτήτης να περιμένει ένα μήνα. Αυτό είναι απαγορευτικό για την Μαρία, καθώς κανένας ιδιοκτήτης δεν αποδέχεται το συγκεκριμένο όρο. Αυτή τη στιγμή, η 38χρονη διαμένει σε ξενοδοχείο στη Λάρνακα που της υπέδειξαν οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, όμως ζητά να βρεθεί μια μόνιμη λύση. Θέλει να βρει μία μόνιμη κατοικία στην επαρχία Λάρνακας, για να είναι κοντά στα παιδιά της».

Το ερώτημα που τίθεται είναι σαφές: Πού βρίσκεται το κράτος πρόνοιας, το οποίο οφείλει —σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία— να διασφαλίζει ότι κάθε πολίτης θα έχει μια στέγη πάνω από το κεφάλι του; Γιατί πρέπει κάθε φορά τα Μέσα Ενημέρωσης να αναδεικνύουν τα περιστατικά, ώστε οι αρμόδιες αρχές να φιλοτιμούνται να κινηθούν;

Τα Χριστούγεννα του 2024, το SkalaTimes είχε αναδείξει την υπόθεση μονογονιού στη Λάρνακα, η οποία πέρασε «Γολγοθά» μέχρι να λάβει το επίδομα που δικαιούταν, μόνο αφού το ζήτημα είδε το φως της δημοσιότητας, μέσα από το SkalaTimes.

Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: Όχι, κύριοι και κυρίες, δεν είναι όλα «καλά» στην Κύπρο, ούτε με τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας. Απαιτούνται αγώνες, νέες νομοθεσίες και -πάνω απ’ όλα- ανθρωπιά. Ανθρωπιά από τους λειτουργούς, αλλά και από την πολιτική ηγεσία και την κυβέρνηση που θέτουν τους όρους επιβίωσης του λαού.

Μέχρι να έρθουν καλύτερες μέρες, οφείλουμε να συνεχίσουμε να γράφουμε για τα προβλήματα της κοινωνίας, για τον πόνο και τις αλήθειες της. Κι αν κάποιοι θίγονται, ας βελτιώσουν τις συνθήκες, αντί να στρέφονται εναντίον των ΜΜΕ.

Η ιστορία της 38χρονης, όπως καταγράφηκε στον Reporter, είναι μόνο ένα από τα πολλά παραδείγματα που αναδεικνύουν το αδιέξοδο στο οποίο οδηγούνται συμπολίτες μας.

Αυτούσιο το ρεπορτάζ του Reporter όπως το κατέγραψαν συναδέλφοι δημοσιογράφοι: https://www.reporter.com.cy/article/1321142/kravg-ga-boitheia-apo-38chroni-mitera-sti-larnaka-imoyn-stoys-dromoys-koimomoyn-sto-nekrotafeio-prepei-na-bro-ena-spiti-na-ziso

Για την ιστορία:

Η Ευρωπαϊκή νομοθεσία δεν έχει ακόμη μία ενιαία, δεσμευτική οδηγία που να κατοχυρώνει το «δικαίωμα στη στέγη» με την ίδια ισχύ όπως, για παράδειγμα, το δικαίωμα στην εργασία. Ωστόσο, υπάρχουν σαφή νομικά και πολιτικά κείμενα που το αναγνωρίζουν:

1. Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2000)

• Άρθρο 34 (Κοινωνική ασφάλεια και κοινωνική αρωγή): Αναγνωρίζει το δικαίωμα πρόσβασης σε κοινωνική αρωγή και σε στέγαση για να διασφαλιστεί αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης.
• Άρθρο 7 (Σεβασμός της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής): Έμμεσα προστατεύει το δικαίωμα στη στέγη, καθώς αφορά την κατοικία.

2. Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης (Συμβούλιο της Ευρώπης, 1961/1996 – αναθεωρημένος)

• Άρθρο 31: Αναγνωρίζει ρητά το δικαίωμα στη στέγαση και υποχρεώνει τα κράτη:
  1. Να προάγουν την πρόσβαση σε αξιοπρεπή κατοικία.
  2. Να αποτρέπουν και να μειώνουν την έλλειψη στέγης.
  3. Να κάνουν τις τιμές κατοικίας προσιτές.

3. Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού

• Η ΕΕ υποχρεώνει τα κράτη μέλη να θεσπίζουν πολιτικές στήριξης, επιδοτήσεις ενοικίου και κοινωνική στέγαση, ώστε κανείς να μην μένει άστεγος.

Στην πράξη, η Κύπρος —όπως και τα υπόλοιπα κράτη μέλη— οφείλει να προσαρμόζει τις εθνικές της πολιτικές, ώστε να εγγυάται ότι κάθε πολίτης θα έχει πρόσβαση σε στέγη, τουλάχιστον με τη μορφή κοινωνικής κατοικίας ή επιδόματος στέγασης.

---

Larnaca: 38-year-old woman slept on the streets and even in a cemetery. Is this the welfare state?

While some try to present a “proper” image of Cypriot reality, the truth is completely different. Today in Cyprus, social inequalities, poverty, and flawed government policies are driving people to despair.

Just the day before yesterday, SkalaTimes reported the case of an 18-year-old mother, who claimed that the Welfare Office in Larnaca took her child without her consent. Today, Sunday, she was hospitalized with panic attacks, as informed by a close friend.

At the same time, Reporter brought to light the story of a 38-year-old woman in Larnaca who had nowhere to stay and ended up sleeping on the streets and even in a cemetery. According to the report: “What she is asking for is help, to find a house with affordable rent, as the procedures followed by the Welfare Office do not favor her at all. This is because, in order for rent to be paid, the landlord must wait a month. This is prohibitive for Maria, as no landlord accepts this condition. At the moment, the 38-year-old is staying in a hotel in Larnaca indicated by the Social Welfare Services, but she is seeking a permanent solution. She wants to find a permanent residence in Larnaca district to be close to her children.”

The question is clear: Where is the welfare state, which, according to European legislation, must ensure that every citizen has a roof over their head? Why must the media repeatedly highlight these incidents for the responsible authorities to take action?

At Christmas 2024, SkalaTimes highlighted the case of a single parent in Larnaca who went through a “Golgotha” before receiving the allowance she was entitled to—only after the matter was made public by SkalaTimes.

The reality is harsh: No, ladies and gentlemen, not everything is “fine” in Cyprus, not even with Social Welfare Services. It requires struggle, new legislation, and—above all—humanity. Humanity from public servants, as well as from political leadership and the government that sets the survival conditions of the people.

Until better days come, we must continue reporting on society’s problems, its pain, and its truths. And if some feel offended, let them improve the conditions instead of turning against the media.

The story of the 38-year-old, as reported by Reporter, is just one of many examples highlighting the dead-end situations our fellow citizens face.

Full Reporter article as documented by journalist colleagues: link

For reference:

European legislation does not yet have a single, binding directive guaranteeing the “right to housing” with the same authority as, for example, the right to work. However, there are clear legal and political texts recognizing it:

1. Charter of Fundamental Rights of the European Union (2000)

• Article 34 (Social security and social assistance): Recognizes the right of access to social assistance and housing to ensure a decent standard of living.
• Article 7 (Respect for private and family life): Indirectly protects the right to housing as it relates to residence.

2. European Social Charter (Council of Europe, 1961/1996 – revised)

• Article 31: Explicitly recognizes the right to housing and obliges states to:
  • Promote access to decent housing.
  • Prevent and reduce homelessness.
  • Make housing prices affordable.

3. European Strategy for Combating Poverty and Social Exclusion
   The EU requires member states to establish support policies, rent subsidies, and social housing to ensure that no one is left homeless.

In practice, Cyprus—like other member states—must adapt its national policies to guarantee that every citizen has access to housing, at least in the form of social housing or housing allowance.

---

Ларнака: 38-летняя женщина спала на улицах и даже на кладбище. Это социальное государство?

В то время как некоторые пытаются показать «порядочную» картину кипрской действительности, правда совершенно иная. Сегодня на Кипре социальное неравенство, бедность и неправильная государственная политика приводят людей к отчаянию.

Позавчера SkalaTimes зафиксировал случай 18-летней матери, которая сообщила, что Служба социального обеспечения в Ларнаке забрала у нее ребенка без ее согласия. Сегодня, в воскресенье, она оказалась в больнице с паническими атаками, как сообщила ее близкая подруга.

В то же время, Reporter опубликовал историю 38-летней женщины в Ларнаке, которой было негде жить, и она в итоге спала на улицах и даже на кладбище. Согласно репортажу: «Она просит о помощи, чтобы найти жилье с доступной арендой, так как процедуры, которые соблюдает Служба социального обеспечения, совсем ей не помогают. Это потому, что для оплаты аренды собственник должен ждать месяц. Для Марии это неприемлемо, так как ни один арендодатель не согласен на это условие. В данный момент 38-летняя женщина проживает в гостинице в Ларнаке, которую ей предложили Социальные службы, но она ищет постоянное решение. Она хочет найти постоянное жилье в округе Ларнаки, чтобы быть рядом с детьми.»

Вопрос ясен: Где социальное государство, которое, согласно европейскому законодательству, обязано обеспечить каждого гражданина крышей над головой? Почему СМИ каждый раз должны освещать такие случаи, чтобы компетентные органы начинали действовать?

На Рождество 2024 года SkalaTimes освещал случай одинокой матери в Ларнаке, которая прошла «Голгофу», прежде чем получить пособие, на которое имела право, только после того, как вопрос стал публичным через SkalaTimes.

Реальность безжалостна: нет, дамы и господа, не всё «хорошо» на Кипре, даже с Службами социального обеспечения. Необходима борьба, новые законы и — прежде всего — человечность. Человечность со стороны работников, а также со стороны политического руководства и правительства, устанавливающего условия выживания народа.

До лучших времен мы должны продолжать писать о проблемах общества, о боли и правде. А если кто-то обижается, пусть улучшает условия, а не выступает против СМИ.

История 38-летней женщины, как зафиксировал Reporter, — это лишь один из множества примеров, показывающих тупиковые ситуации, в которых оказываются наши сограждане.

Полный репортаж Reporter, как его зафиксировали коллеги-журналисты: link

Для справки:

Европейское законодательство пока не имеет единой обязательной директивы, гарантирующей «право на жилье» с той же силой, что и, например, право на труд. Однако существуют четкие правовые и политические документы, которые это признают:

1. Хартия основных прав Европейского Союза (2000)

• Статья 34 (Социальное обеспечение и социальная помощь): Признает право на доступ к социальной помощи и жилью для обеспечения достойного уровня жизни.
• Статья 7 (Уважение частной и семейной жизни): Косвенно защищает право на жилье, так как касается проживания.

2. Европейская социальная хартия (Совет Европы, 1961/1996 – пересмотренная)

• Статья 31: Явно признает право на жилье и обязывает государства:
  • Содействовать доступу к достойному жилью.
  • Предотвращать и сокращать бездомность.
  • Делать цены на жилье доступными.

3. Европейская стратегия борьбы с бедностью и социальной изоляцией
   ЕС требует от стран-членов внедрять поддерживающие политики, субсидии на аренду и социальное жилье, чтобы никто не оставался бездомным.

На практике Кипр — как и другие государства-члены — обязан адаптировать свою национальную политику, чтобы гарантировать каждому гражданину доступ к жилью, хотя бы в форме социального жилья или жилищного пособия.