Text follows in English
Απάντηση στους ισχυρισμούς για τη θυσία του Γρηγόρη Αυξεντίου, όπως αυτοί παρουσιάστηκαν σε podcast του ευρωβουλευτή Φειδία Παναγιώτου, δίνει σε ανάρτησή της η σελίδα Ιστορικές Μνήμες ΕΟΚΑ 1955 – 1959. Φιλοξενούμενος του Φειδία Παναγιώτου ήταν ο δημοσιογράφος – ιστορικός Μιχάλης Μιχαήλ, με τον οποίο συζήτησαν για τον Γρηγόρη Αυξεντίου και τη θυσία του, με τις αναφορές τους να προκαλούν θύελλα αντιδράσεων στο διαδίκτυο, από χρήστες που απορρίπτουν κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς τους.
Οι Ιστορικές Μνήμες ΕΟΚΑ 1955 – 1959 στο facebook αντιδρώντας στις αναφορές που διατυπώθηκαν, ανάφεραν τα ακόλουθα:
«Τις τελευταίες μέρες προβάλλεται η άποψη ότι ο Γρηγόρης Αυξεντίου είτε αυτοκτόνησε είτε εκτελέστηκε από συναγωνιστή του, βασισμένη στο γεγονός ότι κατά την ιατροδικαστική εξέταση που διενήργησε ο Λοχαγός Ίσραελ, διαπιστώθηκε διαμπερές τραύμα στο κεφάλι. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη και οι ισχυρισμοί αυτοί καταρρέουν αν εξεταστούν με επιστημονικά και ιστορικά δεδομένα.
1. Η ιατροδικαστική αναφορά
Σύμφωνα με τα στοιχεία της 4ης Μαρτίου 1957, ο ιατροδικαστής κατέγραψε ότι το σώμα του Αυξεντίου ήταν πλήρως απανθρακωμένο και έφερε επίσης τραύμα στο κεφάλι από πυροβόλο όπλο. Η σειρά των γεγονότων, όπως προκύπτει από τα βρετανικά αρχεία, ήταν πρώτα ο θάνατος από σφαίρα και ακολούθως η καύση από τη φωτιά που έβαλαν οι Βρετανοί στο κρησφύγετο.
2. Ο προσδιορισμός της απόστασης βολής στην ιατροδικαστική
Η εκτίμηση της απόστασης βολής γίνεται με βάση συγκεκριμένα στοιχεία γύρω από το τραύμα:
Τραύματα εξ επαφής: Εμφανίζουν έντονα εγκαύματα, αιθάλη μέσα και γύρω από το τραύμα, ρήξη δέρματος από αέρια.
Εγγύς βολές (έως ~60 εκ.): Παρατηρείται αιθάλη και tattooing (σημάδια από άκαυστη πυρίτιδα).
Μακρινές βολές: Το τραύμα είναι καθαρό, χωρίς ίχνη πυρίτιδας ή καύσης.
Όμως, σε περιπτώσεις σοβαρής απανθράκωσης, τα παραπάνω σημάδια εξαφανίζονται ή αλλοιώνονται σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην μπορεί να εξαχθεί αξιόπιστο συμπέρασμα για την απόσταση.
Σύμφωνα με το εγχειρίδιο DiMaio, V.J. — Gunshot Wounds: Practical Aspects of Firearms, Ballistics, and Forensic Techniques (CRC Press, 2016, σ. 168–172), «σε σώματα που έχουν εκτεταμένα καεί, η εκτίμηση της απόστασης βολής είναι πρακτικά αδύνατη, καθώς καταστρέφονται όλα τα κρίσιμα στοιχεία (soot, tattooing, θερμικές αλλοιώσεις ιστών)».
Ανάλογα επισημαίνουν και οι Madea & Saukko, Handbook of Forensic Medicine (Wiley-Blackwell, 2014, σ. 405): «Η απανθράκωση καθιστά ανέφικτη την αξιολόγηση της απόστασης βολής, ακόμη και με τη χρήση χημικών αναλύσεων υπολειμμάτων».
Επομένως, ο ισχυρισμός ότι «η σφαίρα ρίχτηκε από απόσταση 2 ποδών» δεν μπορεί να στηρίζεται σε ιατροδικαστικά δεδομένα της εποχής. Το μόνο ασφαλές συμπέρασμα ήταν η ύπαρξη διαμπερούς τραύματος, όχι η ακριβής απόσταση.
3. Το ιστορικό πλαίσιο
Οι συναγωνιστές του Αυξεντίου κατέθεσαν ότι εκείνος τους διέταξε να φύγουν και έμεινε μόνος. Η μάχη διήρκησε ώρες και, όταν οι Βρετανοί απέτυχαν να τον εξουδετερώσουν με πυρά και χειροβομβίδες, έριξαν βενζίνη και έβαλαν φωτιά στο κρησφύγετο. Ο Αυγουστής Ευσταθίου όταν ξέσπασε η φωτιά, βγήκε εκτός κρησφύγετου, χωρίς να ακουστεί κάποιος πυροβολισμός. Αυτή η εκδοχή επιβεβαιώνεται μέχρι και σήμερα, τόσο από τις μαρτυρίες της εποχής, όσο και από τα ίδια τα βρετανικά αποικιακά αρχεία.
4. Συμπέρασμα
Η απόπειρα να παρουσιαστεί ο Αυξεντίου ως αυτόχειρας ή θύμα εκτέλεσης από συναγωνιστή του δεν αντέχει σε επιστημονικό έλεγχο:
Σε αυτοκτονία, το τραύμα θα ήταν εξ επαφής, κάτι που δεν προκύπτει επιστημονικά.
Η εκτέλεση από συναγωνιστή δεν έχει καμία μαρτυρική, ή ιστορική βάση ή ακόμη ιατροδικαστικό εύρημα.
Ο ισχυρισμός περί «2 ποδών» είναι αναξιόπιστος, καθώς η απανθράκωση κατέστησε αδύνατο κάθε ακριβή ιατροδικαστικό υπολογισμό της απόστασης.
Η θυσία του Γρηγόρη Αυξεντίου δεν αποδομείται, αντίθετα, επιβεβαιώνεται μέσα από την ίδια την ανικανότητα των Βρετανών να τον συλλάβουν ζωντανό και την τελική τους επιλογή. Κάθε προσπάθεια αποδόμησής της, προσκρούει όχι μόνο στις μαρτυρίες της εποχής ακόμα και από τους ίδιους τους Βρετανούς, αλλά και στα ίδια τα όρια της ιατροδικαστικής».
Πηγή: Φιλελεύθερος
Scientific Rebuttal of Claims Regarding the Sacrifice of Grigoris Afxentiou – Response to Phidias’ Podcast
A response to the claims about the sacrifice of Grigoris Afxentiou, as presented in the podcast of MEP Phidias Panayiotou, was issued in a post by the page Historical Memories EOKA 1955–1959. Guest of Phidias Panayiotou was journalist–historian Michalis Michael, with whom he discussed Grigoris Afxentiou and his sacrifice. Their references sparked a storm of reactions online, with users categorically rejecting their claims.
The page Historical Memories EOKA 1955–1959, reacting to the remarks made, stated the following:
“In recent days, the view has been promoted that Grigoris Afxentiou either committed suicide or was executed by a comrade, based on the fact that during the forensic examination carried out by Captain Israel, a gunshot wound to the head was found. However, the reality is far more complex, and these claims collapse when examined against scientific and historical evidence.
1. The forensic report
According to the findings of March 4, 1957, the coroner recorded that Afxentiou’s body was completely charred and also bore a head wound from a firearm. The sequence of events, as derived from the British archives, was death by bullet first, followed by burning caused by the fire the British set to the hideout.
2. Determination of shooting distance in forensic science
The estimation of shooting distance is based on specific signs around the wound:
- Contact wounds: Show intense burns, soot inside and around the wound, skin rupture from gases.
- Close-range shots (up to ~60 cm): Presence of soot and “tattooing” (marks from unburned gunpowder).
- Distant shots: The wound is clean, with no traces of gunpowder or burning.
However, in cases of severe charring, the above signs disappear or are altered to such an extent that no reliable conclusion can be drawn about the distance.
According to the manual DiMaio, V.J. — Gunshot Wounds: Practical Aspects of Firearms, Ballistics, and Forensic Techniques (CRC Press, 2016, pp. 168–172):
“In bodies that have been extensively burned, estimation of firing distance is practically impossible, as all critical indicators (soot, tattooing, thermal tissue alterations) are destroyed.”
Similarly, Madea & Saukko in Handbook of Forensic Medicine (Wiley-Blackwell, 2014, p. 405) note:
“Charred remains make the evaluation of shooting distance unfeasible, even with chemical analyses of residues.”
Therefore, the claim that “the bullet was fired from 2 feet away” cannot be based on the forensic data of that time. The only safe conclusion was the presence of a gunshot wound, not the exact distance.
3. The historical context
Afxentiou’s comrades testified that he ordered them to leave and stayed behind alone. The battle lasted for hours and, when the British failed to neutralize him with gunfire and grenades, they poured petrol and set the hideout ablaze. Augustis Efstathiou stated that when the fire broke out, he exited the hideout without any gunshot being heard. This version is confirmed to this day, both by contemporary testimonies and by the British colonial archives themselves.
4. Conclusion
The attempt to present Afxentiou as a suicide victim or as executed by a comrade does not withstand scientific scrutiny:
- In suicide, the wound would have been a contact wound, which is not scientifically supported.
- Execution by a comrade has no testimonial, historical, or even forensic basis.
- The “2 feet” claim is unreliable, as charring rendered any precise forensic estimation of distance impossible.
The sacrifice of Grigoris Afxentiou is not deconstructed; on the contrary, it is reaffirmed through the very inability of the British to capture him alive and their ultimate choice. Every attempt to deconstruct it clashes not only with the testimonies of the time, including those from the British themselves, but also with the very limits of forensic science.”
Source: Phileleftheros
