Γράφει ο Μιχάλη Καλοπαίδης
Ιδρυτής της πρωτοβουλίας Larnaka Talks,
Υποψήφιος βουλευτής Λάρνακας με το Volt Κύπρου.
Αν η Λάρνακα ήταν άνθρωπος, θα μας ρωτούσε για πόσο ακόμη θα συνηθίζουμε την υποβάθμιση και τον περιβαλλοντικό ρατσισμό σαν κάτι το φυσιολογικό.
Αυτό είναι ουσιαστικά το κύριο συμπέρασμα της συζήτησης που έγινε στο πλαίσιο των Larnaka Talks με επίκεντρο το περιβάλλον.
Ένας «περιβαλλοντικός ρατσισμός» που αντικατοπτρίζεται μέσα από τη συγκέντρωση οχληρών αναπτύξεων σε μια επαρχία που αντιμετωπίζεται ως «πολιτικά αδύναμη».
Το αποτέλεσμα δεν είναι μόνο η άνιση επιβάρυνση, αλλά η δημιουργία ενός φαύλου κύκλου υποβάθμισης που γεννά κυνισμό και μειώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών στη δυνατότητα του κράτους να προστατεύει ισότιμα όλους.
Ακόμη πιο ύπουλη είναι η εξοικείωση με την υποβάθμιση. Η κάθε γενιά θεωρεί όλο και πιο φυσιολογικό αυτό που παραλαμβάνει, ξεχνώντας πόσο πλουσιότερο ήταν κάποτε το περιβάλλον.
Αν αποδεχθούμε αυτή τη φθορά ως «κανονικότητα», στο τέλος θα έχουμε θυσιάσει όχι μόνο την υγεία του οικοσυστήματός μας, αλλά και το δικαίωμα να απαιτούμε κάτι καλύτερο.
Η πρώτη γραμμή άμυνας είναι η θεσμική αξιοπιστία και ο σωστός σχεδιασμός.
Όταν οι μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων χρηματοδοτούνται από τους ίδιους τους ιδιοκτήτες των αναπτύξεων, εγείρονται εύλογα ερωτήματα για τα αποτελέσματα.
Τονίστηκε πως οι επιλογές μας για την προστασία της θάλασσας και της ακτογραμμής χρειάζονται περισσότερη επιστήμη και τεχνογνωσία — για να μη χρειάζονται μπαλώματα.
Η υφιστάμενη κατάσταση στην Ορόκλινη είναι το «καναρίνι στο ανθρακωρυχείο» για το τι μπορεί να βιώσουμε στο Κίτι και τα Περβόλια, αν δεν ακολουθηθεί ένας σωστός σχεδιασμός για την προστασία της ακτογραμμής.
Στην Τερσεφάνου, παρά τις υποδομές που δημιουργήθηκαν, 4 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού καταλήγουν στη θάλασσα αντί να αξιοποιούνται για άρδευση. Και αυτό την ίδια ώρα που σχεδιάζεται σταθμός αφαλάτωσης στον Μαζωτό.
Μιλήσαμε για τον ΧΥΤΥ Κόσιης, για την έλλειψη μαζικού αστικού πρασίνου, αλλά και για την Αλυκή και τη λίμνη Ορόκλινης, που υποβαθμίζονται λόγω της ρύπανσης και της ανάπτυξης στις γύρω περιοχές, και άλλα πολλά.
Πιο κάτω παραθέτω τον σύνδεσμο για τον αναλυτικό απολογισμό, που περιλαμβάνει όλα τα προβλήματα τα οποία αναδείχθηκαν μέσα από τη συζήτηση με τους εμπειρογνώμονες, συνοδευόμενα από προτεινόμενες λύσεις.
Γιατί το κεντρικό συμπέρασμα είναι σαφές: η Λάρνακα δεν χρειάζεται άλλα μεγάλα λόγια.
Η Λάρνακα χρειάζεται ισότιμη προστασία και ένα χωροταξικό σχέδιο που βάζει τον άνθρωπο και το περιβάλλον πάνω από άλλα συμφέροντα.
Χρειάζεται λύσεις. Όχι συνθήματα.
Ο αναλυτικός απολογισμός είναι διαθέσιμος εδώ:
https://kalopaidis.cy/ergo/larnaka-talks/larnaka-kai-periballon/
