Text follows in English
Το SkalaTimes αναδημοσιεύει την ανάρτηση του γνωστού νομικού κ. Τζόσεφ Φράγκου σχετικά με το φαινόμενο Φειδιά και την άμεση δημοκρατία, καθώς συμφωνούμε πλήρως με τα όσα επισημαίνει. Η ανάλυσή του υπογραμμίζει την ανάγκη για άμεση ανακοπή της ανοδικής πορείας του Φειδιά, προτού η κοινωνία επηρεαστεί από ένα άναρχο και ασαφές πολιτικό μόρφωμα. Όπως επισημαίνει ο κ. Φράγκου, η βελτίωση της δημοκρατίας δεν προκύπτει από την αναδιάρθρωση του συστήματος, αλλά από την ενίσχυση της ποιότητας και της υπευθυνότητας όσων συμμετέχουν ενεργά σε αυτό. Είναι επιτακτική ανάγκη η πολιτική να στηριχθεί σε επιχειρήματα και αρχές, ώστε να υπηρετεί πραγματικά τα συμφέροντα της κοινωνίας.
Αυτούσια η ανάρτηση του κ. Φράγκου:
ΦΕΙΔΙΑΣ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Διατηρώ την έντονη άποψη ότι η διαχείριση του φαινομένου Φειδια από τα πολιτικά κόμματα ήταν και εξακολουθεί να είναι λανθασμένη. Τα κόμματα και η πολιτική σκηνή του τόπου, παρά την ρητορική τους, δεν φαίνεται να έχουν πραγματικά συλλάβει τους λόγους που έχουν οδηγήσει στο φαινόμενο ή σε κάθε περίπτωση η αντιμετώπιση τους δεν υποδηλει το αντίθετο. Τα κόμματα έχουν περιοριστεί στον χλευασμό του Φειδια, την διακόσμηση του με διάφορα επίθετα και την ανάδειξη του απολίτικου λόγου του.
Δυστυχως η κοινωνία δεν είναι αυτό που χρειάζεται. Η κοινωνια πρέπει να καταλάβει και επιβάλλεται να πεισθεί ότι η πρόταση της Άμεσης Δημοκρατίας δεν μπορεί να επιλύσει τα προβλήματα που την ταλανίζουν.
Η κοινωνία θεωρεί ότι η πολιτική σκηνή δεν έχει σταθεί αντάξια των προσδοκιών της, ότι οι πολιτικοί είναι διεφθαρμενοι, ότι εξυπηρετούν προσωπικά συμφέροντα και ότι δεν νοιάζονται για τα μεγάλα ζητήματα που την απασχολούν.
Ένα κομμάτι της, ουδόλως αμελητέο και με προοπτική να μεγαλώσει, θεωρεί ότι η Άμεση Δημοκρατία, ενδέχεται να επιτρέψει στον λαό να έχει άμεση πρόσβαση στην λήψη αποφάσεων και με αυτό τον τρόπο θα εξυπηρετηθούν επιτέλους τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της κοινωνίας.
Ενα αδαής συλλογισμός, ασύνδετος με τις πραγματικότητες της ζωής και συνάμα ιδιαίτερα επικίνδυνος.
Πως μια ομάδα ανθρώπων που δεν έχουν καμμία κοινή αφετηρία, κανένα κοινό ιδεολογικό υπόβαθρο, θα κάτσουν μαζί και συλλογικά θα πάρουν αποφάσεις; Ή μήπως θα ψηφίζει και θα αποφασίζει ο καθένας όπως του έρθει ή όπως του συμφέρει;
Πως οι βουλευτές της Άμεσης Δημοκρατίας θα εξυπηρετήσουν συλλογικά τα συμφέροντα της κοινωνίας, τα οποία ενίοτε συγκρούονται μεταξύ τους;
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πολιτική ηγεσία έχει απογοητεύσει την κοινωνία. Αυτό ομως δεν οφείλεται στη σημερινή δομή λειτουργίας της δημοκρατίας.
Το πρόβλημα δεν έγκειται στην ύπαρξη των κομμάτων ως κύτταρα της Δημοκρατιας. Το πρόβλημα απορρέει από τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων που τα συντελούν. Η προσπάθεια δεν θα πρέπει να είναι η αναδιάρθρωση του παρόντος συστήματος αλλά η βελτίωση του υφιστάμενου.
Δεν έχω καμμία αμφιβολία στο μυαλό μου ότι η Άμεση Δημοκρατία θα εισέλθει στη Βουλή. Ελπίζω όμως να εισέλθει με όσο πιο μικρή μικρή παρουσία γίνεται. Οσο πιο μεγάλη η παρουσία της τόσο πιο μεγάλο το κακό που θα προκύψει. Διότι καμμία ομάδα ανθρώπων που δεν έχει κανόνες, αρχές, κοινούς στόχους και ηγεσία, δεν μπορεί να παράξει το οτιδήποτε. Η Άμεση Δημοκρατία θα εξελιχθεί σε ένα άναρχο μόρφωμα που θα πλήξει την Δημοκρατία.
Εύχομαι όπως η πολιτική σκηνή του τόπου, έστω και τώρα, προτάξει επιχειρήματα και όχι χαρακτηρισμούς, στην προσπάθεια της να αποδομήσει το ουτοπικό αφήγημα της Άμεσης Δημοκρατίας.
Joseph Fragkos: The Response to the “Feidias” Phenomenon
SkalaTimes republishes the post by the well-known lawyer Mr. Joseph Fragkos regarding the Feidias phenomenon and direct democracy, as we fully agree with his observations. His analysis highlights the urgent need to halt the rise of Feidias before society is affected by a chaotic and ill-defined political formation. As Mr. Fragkos points out, improving democracy does not come from restructuring the system, but from enhancing the quality and responsibility of those who actively participate in it. Politics must be based on arguments and principles to genuinely serve the interests of society.
Mr. Fragkos’ post in full:
FEIDIAS AND DIRECT DEMOCRACY
I maintain a strong view that the way political parties have handled the Feidias phenomenon has been, and continues to be, mistaken. The parties and the political scene in the country, despite their rhetoric, do not seem to have truly grasped the reasons that have led to the phenomenon—or, in any case, their approach does not suggest otherwise. Parties have limited themselves to ridiculing Feidias, decorating him with various labels, and highlighting his apolitical rhetoric.
Unfortunately, society is not getting what it needs. Society must understand—and be convinced—that the proposal of Direct Democracy cannot resolve the problems that plague it.
People believe that the political scene has not lived up to their expectations, that politicians are corrupt, that they serve personal interests, and that they are indifferent to the major issues affecting society. A significant portion of the public—by no means negligible and likely to grow—believes that Direct Democracy may allow citizens direct access to decision-making, thereby finally serving the genuine interests of society.
This is an uninformed line of reasoning, disconnected from the realities of life and, at the same time, particularly dangerous. How can a group of people who have no common starting point, no shared ideological background, sit together and make collective decisions? Or will each person vote and decide as they please or as it suits them? How will the representatives of Direct Democracy collectively serve the interests of society, which often conflict with one another?
There is no doubt that political leadership has disappointed society. However, this is not due to the current structure of democracy.
The problem does not lie in the existence of political parties as cells of democracy. The problem stems from the qualitative characteristics of the people who make them up. The effort should not be to restructure the current system, but to improve the one that exists.
I have no doubt that Direct Democracy will enter Parliament. I only hope that it does so with as small a presence as possible. The larger its presence, the greater the damage that will result. No group of people without rules, principles, common goals, or leadership can produce anything meaningful. Direct Democracy will evolve into a chaotic formation that will harm democracy.
I hope that the political scene in our country—even now—will prioritize arguments rather than labels in its efforts to deconstruct the utopian narrative of Direct Democracy.
