Της Γιώτας Δημητρίου
Από τη μια ο πόλεμος που φαντάζει πλέον ως ορατή απειλή και για τον τόπο μας, και από την άλλη ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή. Και μέσα σε όλα αυτά, οι Κύπριοι συνεχίζουν το γνωστό τους φκιολί: να αλληλοσπαράσσονται για τη διαφορετική ανάγνωση των γεγονότων.
Ας βάλουμε κάποια αυτονόητα σε μια σειρά, σε μια κοινωνία που φαίνεται να έχει χάσει τη λογική της, να πάσχει από επιλεκτική αμνησία και να έχει ξεχάσει τι σημαίνει το αυτονόητο μέσα σε μια δημοκρατία.
Το να διαφέρει η ανάλυσή μας δεν είναι κακό. Κακό είναι να μιλάμε χωρίς γνώση, αόριστα, μόνο και μόνο για να πούμε κάτι ή για να γράψουμε κάτι.
Ο σεβασμός του ενός πολίτη προς τον άλλο θα έπρεπε να είναι δεδομένος. Οι «πόλεμοι» των social media είναι πάντοτε άχρηστοι, πόσο μάλλον όταν η χώρα βρίσκεται ήδη μπροστά σε μια πραγματική απειλή πολέμου.
Κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να ασκεί δημόσια κριτική στους πολιτικούς, όταν αυτό γίνεται από έγνοια για τον τόπο και όχι για χάρη μικροπολιτικών ή κομματικών συμφερόντων. Και κάθε πολιτικός που βρίσκεται σε θέση ευθύνης για να προστατεύει τους πολίτες οφείλει να αντέχει την κριτική. Όχι να στρέφεται εναντίον τους, με τον Α ή τον Β τρόπο.
Όσοι έσπευσαν να γράψουν αναρτήσεις ζητώντας, λίγο-πολύ, από τον κόσμο να μην εκφράζει την άποψή του για τον πόλεμο, καλό θα ήταν να το ξανασκεφτούν. Αυτά θυμίζουν άλλες εποχές, όχι δημοκρατία.
Οι δημοσιογράφοι, ιδιαίτερα εκείνοι που έχουν αποδείξει την αξία τους μέσα από χρόνια δουλειάς και συνέπειας (όπως ο συνάδελφος Παρασχος) αξίζουν τουλάχιστον τον στοιχειώδη σεβασμό όταν μιλούν.
Όχι, εμείς οι δημοσιογράφοι δεν είμαστε θεοί ούτε έχουμε το αλάθητο του Πάπα. Όμως όταν κάποιος έχει αφιερώσει χρόνια στη δημοσιογραφία ή έχει περάσει τα νιάτα του μέσα στα βιβλία της πολιτικής επιστήμης, θα πρέπει να μπορεί να εκφράζει την άποψή του για τα γεγονότα χωρίς τον φόβο ότι, πριν ακόμη αντιδράσουν οι πολιτικοί, θα πέσει πάνω του ο όχλος των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Οι μέρες είναι κρίσιμες. Πολύ κρίσιμες.
Το SkalaTimes θα συνεχίσει να γράφει αυτά που θεωρεί σωστά, όπως έκανε και στην κρίση του κορωνοϊού, με όποιο τίμημα.
Δεν είμαστε εδώ για να μας συμπαθεί ο Κώστης, ο Γιάννης ή ο Χαμπής. Είμαστε εδώ για να κάνουμε αυτό που πιστεύουμε ότι είναι σωστή δημοσιογραφία.
Αλάθητο του Πάπα δεν έχουμε. Ούτε είμαστε θεοί.
Αλλά το να αγωνίζεσαι για την αλήθεια είναι κι αυτό κάτι.
Και όχι, δεν θα σιωπήσουμε.
Δεν θέλουμε να είμαστε αρεστοί.
Θέλουμε να είμαστε σωστοί.
Καλή σας μέρα.
Ο Θεός να μας προσέχει και να μας φωτίζει όλους!
Υ.Γ Ήρεμα, ακόμη έχουμε Δημοκρατία, δεν μας έφεραν ακόμη κανέναν Πινοσέτ οι Αμερικανοί.
