Της Γιώτας Δημητρίου
Δεν ξέρω πώς γράφονται τα κείμενα για ανθρώπους που φεύγουν νωρίς και που φώτισαν τον τόπο με το ταλέντο και το ήθος τους.
Ξέρω όμως ότι ό,τι και να γράψουμε για ορισμένους ανθρώπους θα είναι λίγο, λειψό, μπροστά στην αλήθεια του φωτός του ποιοι υπήρξαν.
Η είδηση πως η Αλεξία Παπαλαζάρου «έφυγε» μας βρήκε απροετοίμαστους. Ίσως επειδή είχαμε συνηθίσει στο ότι «έδινε τη μάχη της εδώ και χρόνια» και, όπως σε όλα τα καλά θεατρικά και λογοτεχνικά έργα, αναμέναμε ένα καλό τέλος.
Ναι, σωστά το έχει πει ο ΠτΔ: Η Αλεξία υπήρξε αγωνίστρια της ζωής, “όπως αρμόζει στα μέλη της τιμημένης οικογένειάς της, που είναι συνώνυμο του αγώνα του λαού μας για Δημοκρατία και Ελευθερία”.
Καλό σου ταξίδι, Αλεξία Παπαλαζάρου. Έδωσες στη λέξη καλλιτέχνης τη σωστή διάσταση που της αρμόζει — τη φωτεινή.
- Το SkalaTimes εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στους οικείους της Αλεξίας. Αυτές τις ώρες, που τα λόγια είναι φτωχά, ας είναι για εκείνους κουράγιο το φως και η αγάπη που άφησε στο πέρασμά της από αυτή τη ζωή η Αλεξία.
Μερικές από τις αναρτήσεις που έχουν κατακλύσει σήμερα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης:
- ΗΣΟΥΝ ΓΕΝΝΑΙΑ ΚΑΙ ΠΑΛΕΨΕΣ ΓΕΝΝΑΙΑ
Από σήμερα το μεσημέρι, η αγαπημένη μας αδελφή Αλεξία δεν είναι πια μαζί μας. Πέταξε για αλλού•εκεί που οι γενναίοι στήνουν χορό και η Αλεξία μας θα πάρει μια θέση ανάμεσά τους. Γιατί δεν φοβήθηκε ποτέ. Πάλεψε ως το τέλος. Δεν είπε ποτέ «γιατί εγώ» αλλά πάντα «όλα καλά· όλα καλά θα πάνε».
Την περιμένει η όλο τρυφερότητα αγκαλιά του παπά μας Παπαλάζαρου και το γλυκό φιλί της μάνας παπαδιάς μας. Τής κρατούν το χέρι ο Κυριάκος μας και ο Σωτήρης μας και όλοι μαζί χαμογελούν από ψηλά για να δίνουν σε όλους εμάς κουράγιο.
Αυτό έκανε η Αλεξία μας όλα τούτα τα χρόνια της δοκιμασίας της. Μας έδινε δύναμη με τη δύναμη της και θάρρος από το θάρρος της.
Στο καλό όμορφη μας. Θα σε αγαπάμε πάντα και πάντα θα’σαι στην καρδιά, στη ψυχή και στο μυαλό μας. Θα είσαι παντοτινά ένα παράδειγμα πίστης, δύναμης και ελπίδας! Αλεξία Παπαλαζάρου
- Αγαπημένη μας… Δεν έχουμε λόγια… Τιμή μας που συνεργαστήκαμε μαζί σου. Υπήρξες για εμάς παράδειγμα πίστης, δύναμης και ελπίδας, μια ανεξίτηλη πηγή έμπνευσης και δημιουργίας. Το ευχαριστώ από το προσωπικό, του συναδέλφους και τους μαθητές σου είναι πολύ λίγο… Καλό σου ταξίδι στο αιώνιο φως… Θα σε θυμόμαστε πάντα με απεριόριστη ευγνωμοσύνη και αγάπη. Τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους δικούς σου ανθρώπους.
- Αγαπημένη μου Αλεξία Παπαλαζάρου .πόσο λυπάμαι που έφυγες τόσο νωρίς….είχες τόσα πολλά να προσφέρεις στον πολιτισμό του τόπου μας. Ήσουν γενναία και παλέψεις με αξιοπρέπεια και θάρρος… ήσουν από τις πρώτες που μου έστειλες μήνυμα για να μου συμπαρασταθεί όταν νοσισα και εγώ…Απάντησες στην πρόσκληση μου θετικά αμέσως να έρθεις στην Πάφο και να προλογίσεις την Δικοινοτικη έκθεση ζωγραφικής που διοργανώσαμε με την ΠΟΓΟ το 2018 …ο λόγος σου βαθύς και περιεχτικος .. μας εντυπωσίασε όλους ….Στο καλό να πάεις αγαπημένη μου φίλη…κάποτε θα ξανά ανταμώσουμε.
– Μου είναι αδύνατο να πω αντίο. Πως να πιστέψω πως αυτή η δύναμη νικήθηκε και τελικά δεν πήγαν ολα καλά όπως συνηθίζες να μας λες. Αγαπημένη μου φίλη, αδελφή που δεν απόκτησα ποτέ αλλά την βρήκα εύχομαι το σύμπαν να μας φέρει πάλι κοντά. Αλεξία Παπαλαζάρου μου οπου και αν πηγαίνεις θα πάρεις φως και αισιοδοξία όπως αφήνεις και στις ψυχές μας. Όσο για τον Λίο και την Μπέλα σου αλλά κυρίως τη Λαζαρια σου μην τους έχεις έγνοια.
– Πέταξε Αλεξία Παπαλαζάρου μου ψυχή μου …βγες από βασανισμένο σου κορμί … πέταξε ψηλα ελεύθερη …
Όπως τα πουλιά που σου άρεσαν στον ουρανό της Κωνσταντινούπολης…χίλιες αναμνήσεις μαζί σου…χίλιες…για αυτό πάντα θα είσαι εδώ….
– Έρχονται βροχή τα μηνύματα! Έφυγε η Αλεξία Παπαλαζάρου ….έφυγε η Αλεξία… από μέσα μας εν θα φύει ποττέ.Τελευταία φορά αγκαζέ στο παζάρι στην Κωνσταντινούπολη κάναμε τη θεία και την ανιψιά για τρία δαχτυλίδια. Αλεξία… ούλλοι λυπούμαστεν που έφυες… ξέρω κόσμον που εκατοικούσες μέσα του. Πάλεψες τόσο γενναία…. περήφανα…. φίλη μας…. δασκάλα μας…. αγκαλιά μας…. στο φως…. στο φως….Γενναία με μάτια λαμπερά….
Απόσπασμα από τον πρώτο μου μονόλογο που σκηνοθέτησε η Αλεξία. Ήμασταν μόνες μας σε όλες τις πρόβες με κάτι πελώρια τσιγάρα και πολλά δάκρυα. Ένας καλλιτέχνης όταν φεύγει αφήνει πίσω το έργο του αλλά τζιαι την στόφαν της καρκιάς του…. Στο φως…
- Αλεξία μου, η παρουσία σου σε τούτο το κόσμο ήταν μια λάμψη, ήσουν, ακόμα και μέσα σε αυτή τη τελευταία δοκιμασία, το φως για εμάς τους υπόλοιπους. Τώρα έγινες ένα με το φως, με την πηγή. Στο επανιδείν αγαπημένη μου… στο επανιδείν…
Το ΚΚΔΙΘ αποχαιρετά την Αλεξία Παπαλαζάρου
«Υπηρέτησε με αφοσίωση, πάθος και όραμα την τέχνη του θεάτρου»
Με βαθιά θλίψη, το Κυπριακό Κέντρο Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ΚΚΔΙΘ) αποχαιρετά τη φίλη, συνάδελφο και συνεργάτιδα Αλεξία Παπαλαζάρου, μια φωτεινή, δημιουργική και ακούραστη δημιουργό, η οποία αφήνει ανεξίτηλο αποτύπωμα στο κυπριακό θέατρο.
Η Αλεξία υπηρέτησε με αφοσίωση, πάθος και όραμα την τέχνη του θεάτρου, τόσο ως σκηνοθέτιδα όσο και ως δημιουργός που πίστευε βαθιά στη δύναμη του λόγου και της συλλογικής δημιουργίας. Με τη γενναιοδωρία και τη διορατικότητά της, ενέπνευσε συνεργάτες και μαθητές, καλλιεργώντας γόνιμους διαλόγους και ανοίγοντας δρόμους για τη θεατρική δημιουργία και τη νέα θεατρική γραφή.
Υπήρξε από τους πρώτους και θεμελιώδεις υποστηρικτές της θέσπισης του προγράμματος PLAY, ενός θεσμού που καθιέρωσε το ΚΚΔΙΘ σε συνεργασία με τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου για την ανάπτυξη της κυπριακής θεατρικής γραφής. Στο πλαίσιο των προγραμμάτων PLAY/PLAY ON! (2012-2021), υπήρξε μέλος των ομάδων συμβούλων και επεξεργασίας κειμένου, συμβάλλοντας με τη γνώση και την ευαισθησία της στην ανάπτυξη δεκάδων νέων έργων. Στην πιο πρόσφατη διοργάνωση, PLAY#5 – PLAY again (2021), υπέγραψε τη σκηνοθετική επιμέλεια σκηνοθετημένων αναγνώσεων κυπριακών θεατρικών έργων, ενισχύοντας έτσι έμπρακτα τη φωνή των νέων δημιουργών και τη διαμόρφωση μιας θεατρικής ταυτότητας βαθιά ριζωμένης στην κυπριακή εμπειρία.
