Αναρωτιέμαι: αν ο μισθός του βουλευτή δεν ξεπερνούσε τον κατώτατο, πόσοι θα έσπευδαν να “αγωνιστούν για την πατρίδα” μέσα στη Βουλή;
Της Γιώτας Δημητρίου
Δημοσιογράφος
Αρχισυντάκρια SkalaTimes
«Μετά από πολλή σκέψη, αποφάσισα να κατέλθω υποψήφια στις βουλευτικές του 2026…»
«Μετά από πιέσεις φίλων και γνωστών, αποφάσισα να δώσω τη μάχη για τις βουλευτικές…»
«Επειδή οι καιροί είναι δύσκολοι, πήρα την απόφαση να δώσω τη μάχη για τις βουλευτικές…»
«Είναι άδικη η απόφαση του κόμματος να μην μου δίνει την ευκαιρία να συνεχίσω για τέταρτη θητεία…»
Και πολλά άλλα, τέτοια.
Αντιλαμβανόμαστε, με το φτωχό μας μυαλουδάκι εμείς οι κοινοί θνητοί που δεν ονειρευτήκαμε ποτέ πολιτικά αξιώματα, (Πούλιτζερ; Ναι. Νόμπελ Λογοτεχνίας; Ναι. Να καλλιεργούμε τα δικά μας ντοματίνια; Ναι… και πολλά άλλα όνειρα, στόχους, φιλοδοξίες, σε απλό, ταπεινό, προσωπικό επίπεδο, αλλά όχι πολιτικά αξιώματα), πως τα οφέλη από ένα βουλευτιλίκι είναι πολλά:
- Μισθός
- Επίδομα παραστάσεως
- Επίδομα Γραμματειακής υποστήριξης
- Δικαίωμα πρόσληψης επιστημονικού συνεργάτη
- Συνταξιοδοτικά επιδόματα
- Διπλωματικό διαβατήριο
- Ασυλία
- 250.000 εφάπαξ για δύο θητείες
- Prestige
- Καλή ζωή, εν ολίγοις
Επειδή όμως στην εποχή της χολέρας που διανύουμε, (εκποιήσεις, ακρίβεια, στεγαστικό, μεταναστευτικό, διαφθορά, σκάνδαλα, αναξιοκρατία κ.ά.), ο λαουτζίκος είναι πιο αγριεμένος από ποτέ, καλό είναι να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Απλά. Κι όσο πιο αληθινά γίνεται (δεν έχουν όλοι την πολυτέλεια να μιλούν αληθινά· εμείς, Δόξα τω Θεώ, την έχουμε).
Η αλήθεια λοιπόν είναι πως ένας άνθρωπος μπορεί να κάνει πολλά για τον τόπο και τον λαό και εκτός βουλής.
Σας το λέω εκ πείρας και είμαι βέβαιη πως μπορούν να το επιβεβαιώσουν και πολλοί άλλοι συνάδελφοι δημοσιογράφοι, ακτιβιστές, κομματικά μέλη σε όλα τα κόμματα, κ.ά.
Η μόνη διαφορά όσων προσφέρουν για τον τόπο από άλλα μετερίζια, είναι πως δεν πληρώνονται καθόλου, δεν γίνονται διάσημοι και δεν εξασφαλίζουν σύνταξη βουλευτή.
Βεβαίως, το πολιτικό μας σύστημα είναι τέτοιο που χρειάζεται βουλευτές.
Αλλά, αγαπητοί βουλευτές και βουλευτές wanna be, σας παρακαλούμε μην δημοσιεύετε αναρτήσεις ή, ακόμη χειρότερα, βιντεάκια που υποτιμούν τη νοημοσύνη μας!
Επίσης, όσοι είχατε την τιμή να ανήκετε σε ψηφοδέλτιο κόμματος και να είστε για τρεις θητείες βουλευτές, μην πικραίνεστε – και μάλιστα δημόσια – επειδή δεν θα συνεχίσετε λόγω του καταστατικού του κόμματος. Αντί να πείτε «ευχαριστώ», φεύγετε από το κόμμα με παράπονο; Γιατί; Θα σας λείψουν τα βουλευτικά έδρανα; Ξέρετε, μπορείτε να βοηθήσετε τον κόσμο με τα χίλια προβλήματά του και χωρίς αξιώματα βουλευτικά.
(Τη σύνταξή σας την έχετε εξασφαλίσει έτσι κι αλλιώς).
Αναρωτιέμαι: αν ο μισθός του βουλευτή δεν ξεπερνούσε τον κατώτατο, πόσοι θα έσπευδαν να “αγωνιστούν για την πατρίδα” μέσα στη Βουλή;
Κάποτε αυτός ο τόπος είχε πολιτικούς.
Σήμερα, η πολιτική σκακιέρα είναι γεμάτη με τυχάρπαστους που είδαν φως και μπήκαν! (Με λίγες εξαιρέσεις).
Είναι επίσης γεμάτη άτομα κλίκκας κομμάτων, παιδιά των τάδε… και πάει λέγοντας.
Ένας θίασος σκιών!
Και ύστερα αναρωτιόμαστε γιατί ο κόσμος απαξιώνει την πολιτική στην Κύπρο… Έλα ντε, γιατί;
