H Γιορτή του Γενεθλίου της Θεοτόκου και το Μνημόσυνο της Ευανθίας Πιερίδου και του Ζαχαρία Κωνσταντίνου

Προσκαλείστε στον Εσπερινό του Γενεθλίου της Θεοτόκου, το Σάββατο, 7 Σεπτεμβρίου 2019 και ώρα 6.00μ.μ., στην Ιερά Μητρόπολη Κιτίου κατά τη διάρκεια του οποίου θα τελεστεί Αρτοκλασία υπέρ των ζώντων Δημάρχων και Δημοτικών Συμβούλων Λάρνακας, Φίλων, Προσωπικού και Τροφίμων του Δημοτικού Μελάθρου Ευγηρίας και Συγγενών της Ευεργέτιδος Ευανθίας Πιερίδου και του Δωρητή Ζαχαρία Κωνσταντίνου.

Το πρωί της Κυριακή, 8 Σεπτεμβρίου 2019, θα τελεστεί η Θεία Λειτουργία στον ίδιο Ναό, κατά τη διάρκεια της οποίας θα τελεστεί το Ετήσιο Μνημόσυνο της Ευεργέτιδος Ευανθίας Πιερίδου, του Δωρητή Ζαχαρία Κωνσταντίνου  γονέων, αδελφών και συγγενών αυτών, των τεθνεώτων Δημάρχων και Δημοτικών Συμβούλων Λάρνακας, Φίλων, Προσωπικού και Τροφίμων του Δημοτικού Μελάθρου Ευγηρίας.

Το Μνημόσυνο, διοργανώνεται από την Επιτροπή Φίλων του Μελάθρου Ευγηρίας Δήμου Λάρνακας.

————————————————–

*To πιο κάτω κείμενο για την Ευανθία Πιερίδη είναι απ’ την ιστοσελίδα https://larnacainhistory.wordpress.com

H Ευανθία Πιερίδη γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1867. Ήταν το μικρότερο από τα επτά παιδιά του Ιωάννη Πιερίδη και της Καλλιόπης Ραφαήλ Χάββα από την Αλεξανδρέττα. Η Ε. Πιερίδη δεν παντρεύτηκε. Αφιέρωσε τη ζωή της σε αγαθοεργίες υπέρ των πασχόντων συμπολιτών της.

Έκτισε δύο πτέρυγες στο παλιό νοσοκομείο Λάρνακας, οι οποίες εγκαινιάστηκαν το 1934, ενώ το διώροφο αρχοντικό των γονιών της, στην περιοχή του Λαρνάκου, το δώρισε στην πόλη το 1910 με σκοπό να στεγάσει το Δημοτικό Πτωχοκομείο (εγκαινιάστηκε το 1917). Όπως αναφέρει ο Ν. Γ. Κυριαζής, το Πτωχοκομείο απάλλαξε τη Λάρνακα: «…από τα σμήνη των μεταβαλλόντων την επαιτείαν εις επάγγελμα». Με χρήματα που άφησε στονΔήμο Λάρνακας, κτίστηκε τη διετία 1940-1942 απέναντι από το Πτωχοκομείο η βυζαντινού ρυθμού εκκλησία της Παναγίας της Χρυσογαλακτούσης. Επί δημαρχίας Αννίβα Φράνσις (1967-1975), το παλιό κτήριο του Πτωχοκομείου κατεδαφίστηκε και στη θέση του κτίστηκε το σημερινό Δημοτικό Μέλαθρο Ευγηρίας.

Άφησε μεγάλα χρηματικά κληροδοτήματα σε κοινωφελείς και θρησκευτικούς οργανισμούς και βοήθησε πολλούς άπορους μαθητές των σχολείων της Λάρνακας. Μάλιστα, όπως αναφέρεται στη διαθήκη της, η βοήθεια θα δίνεται σε άπορους μαθητές, «ανεξαρτήτως φυλής ή θρησκεύματος». Τιμήθηκε με τη διάκριση του Μέλους της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

Τέλος, κληροδότησε στην πόλη το γνωστό αρχοντικό, που βρίσκεται στο παραλιακό μέτωπο, με την πρόνοια όπως τα έσοδα από την ενοικίασή του να χρησιμοποιούνται «δια τας ανάγκας του Νοσοκομείου Λάρνακας».

Το 1933, αγόρασε στο παραλιακό μέτωπο το αρχοντικό Μώζερα, το οποίο ακολούθως δώρισε στην πόλη για τη στέγαση του δημαρχείου.

Πέθανε το 1934.