Οι φωτογραφίες του σημερινού μας αφιερώματος προέρχονται από το εκκλησάκι της Αγίας Φωτεινής της Καρπασίτισσας, που βρίσκεται στους Τρούλλους, πίσω από τον ιερό ναό του Αγίου Μάμαντος.
Ο φακός του SkalaTimes βρέθηκε εκεί ψες, παραμονή της γιορτής της Αγίας, καθώς το εκκλησάκι παρέμεινε ανοιχτό όλη τη νύχτα.
Τη φροντίδα και λειτουργία του έχει αναλάβει με αγάπη και συνέπεια ο πατέρας Άγγελος.
—————————————————————–
Στις 2 Αυγούστου τιμάται η μνήμη της Οσίας Φωτεινής της Κύπριας, γνωστής και ως Αγία Φωτού.
Η φωτεινή αυτή μορφή της Ορθοδοξίας έζησε στα πρώτα βυζαντινά χρόνια, μια εποχή που ο γυναικείος μοναχισμός ανθούσε στην περιοχή.
Αν και δεν υπάρχουν επαρκή ιστορικά στοιχεία για τη ζωή και την καταγωγή της, η τοπική παράδοση της Καρπασίας αναφέρει ότι η Αγία Φωτεινή γεννήθηκε στο Ριζοκάρπασο από απλούς και ευσεβείς γονείς.
Σε νεαρή ηλικία επέλεξε να απομακρυνθεί από την κοσμική ζωή, αφιερώνοντας τον εαυτό της στον Θεό. Ασκήτευσε σε ένα υπόγειο, λαξευτό σπήλαιο στο χωριό Άγιος Ανδρόνικος της Καρπασίας, όπου έζησε με προσευχή, νηστεία και αυταπάρνηση.
Η Αγία Φωτεινή έζησε ολόκληρη τη ζωή της μέσα στο σπήλαιο, αφοσιωμένη στην προσευχή και την άσκηση. Το ασκητήριό της αποτελεί ένα μόνο από τα πολλά που έχουν εντοπιστεί στην περιοχή του Ριζοκαρπάσου, μαρτυρώντας τη μακρά παράδοση του μοναχισμού στην Καρπασία κατά τη βυζαντινή περίοδο.
Τον 15ο αιώνα, μέσα στο σπήλαιο ανακαλύφθηκε ο τάφος της καθώς και τα ιερά λείψανά της. Ωστόσο, ταραγμένες ιστορικές εποχές που ακολούθησαν ανάγκασαν τους πιστούς να καλύψουν τον τάφο, ώστε να προστατευτούν τα λείψανα από πιθανή σύληση. Με την πάροδο του χρόνου, η τοποθεσία του τάφου ξεχάστηκε.
Η θέση του τάφου της Οσίας Φωτεινής αποκαλύφθηκε εκ νέου τον 18ο αιώνα από τον οικονόμο Νικόδημο, επιστάτη ενός μικρού μοναστηριού που λειτουργούσε στην περιοχή. Πάνω στα ιερά λείψανα της αγίας βρέθηκε ένας μαρμάρινος σταυρός με την επιγραφή: «Φωτεινή Παρθένος, Νύμφη Χριστού».
Αναφορά στην πρώτη εύρεση του τάφου γίνεται και από τον Κύπριο χρονογράφο Λεόντιο Μαχαιρά. Ο ίδιος αναφέρεται και στο αγίασμα της Αγίας Φωτεινής, περιγράφοντας το νερό ως ιαματικό: στην επιφάνειά του σχηματιζόταν ένα είδος κρούστας, σαν πάγος, από την οποία παρασκεύαζαν μία σκόνη που, σύμφωνα με την παράδοση, θεράπευε παθήσεις των ματιών. Το αγίασμα αυτό αναβλύζει από πηγάδι που βρίσκεται στο τέλος λαξευμένης σήραγγας, βόρεια του σπηλαίου.
Η Αγία Φωτεινή θεωρείται θαυματουργή, ιδιαίτερα για παθήσεις των οφθαλμών, και είναι η προστάτιδα του χωριού Άγιος Ανδρόνικος, όπου είχε ανεγερθεί ναός προς τιμήν της. Η αρχαιότερη γνωστή εικόνα της χρονολογείται στο 1811 και αποδίδεται στον ιερομόναχο Λαυρέντιο. Κατά την τουρκική εισβολή του 1974, η εικόνα φέρεται να εκλάπη και να πωλήθηκε στο εξωτερικό. Στις νεότερες απεικονίσεις της, η αγία παρουσιάζεται με μοναχική ενδυμασία και σταυρό στο δεξί της χέρι.
Μέχρι την εισβολή, η γιορτή της στις 2 Αυγούστου συνοδευόταν από μεγάλο πανηγύρι στην κοινότητα του Αγίου Ανδρονίκου, με προσκυνητές από ολόκληρη την Κύπρο. Το 1976 τα ιερά λείψανά της μεταφέρθηκαν στον Συνοικισμό Κολοσσίου, όπου φυλάσσονται μέχρι σήμερα.
Ο Άγιος Ανδρόνικος, όπου ασκήτευσε η Αγία Φωτεινή, είναι χωριό της επαρχίας Αμμοχώστου, στην περιοχή της Καρπασίας. Ιδρύθηκε κατά τα βυζαντινά χρόνια με πολιούχο τον Άγιο Ανδρόνικο. Στην περίοδο της Φραγκοκρατίας αποτέλεσε βασιλικό φέουδο, ενώ φέρεται να ανήκε και στη ρήγαινα Ελένη Παλαιολογίνα. Η ιδιότητα αυτή διατηρήθηκε μέχρι και το τέλος της Βενετοκρατίας.
Μετά την οθωμανική κατάκτηση της Κύπρου, ο Άγιος Ανδρόνικος έγινε μικτό χωριό, με Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους κατοίκους. Λόγω της εύφορης γης και της αφθονίας νερού, αναπτύχθηκε ιδιαίτερα στη γεωργία και την κτηνοτροφία. Από το 1974, το χωριό παραμένει υπό τουρκική κατοχή.
- Εκκλησία της Αγίας Φωτεινής της Καρπασίτισσας υπάρχει και στην Κοφίνου
