Text Follows in English
Le texte suit en français
Текст следует на русском языке
Της συντακτικής ομάδας του SkalaTimes
Στον επικείμενο ανασχηματισμό του Σεπτεμβρίου, φημολογείται έντονα ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης σχεδιάζει να αντικαταστήσει την Επίτροπο Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού. Όχι γιατί έχει αποτύχει. Όχι γιατί έδειξε ανεπάρκεια. Αλλά γιατί, όπως λέγεται, θέλει να προσφέρει τη θέση σε «φίλη της Φιλίππας», μια νυν υφυπουργό που ήδη κουβαλά την υπόθεση των καμερών στην πλάτη της. (“To ενδεχόμενο να προσφύγουν ενώπιον της Δικαιοσύνης εξετάζουν δημόσιοι υπάλληλοι που εργάζονται στο Υφυπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας μετά την επιβεβαίωση της καταγγελίας ότι, κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης στο υφυπουργείο κατέγραφε παράνομα τις συνομιλίες του προσωπικού” ….)
Αν αυτή η πρόθεση επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για ένα κραυγαλέο θεσμικό ατόπημα. Για μια επικίνδυνη μετάλλαξη ενός θεσμού που είναι από τους πιο ευαίσθητους και κρίσιμους σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία: του μοναδικού θεσμικού υπερασπιστή των παιδιών.
Η Επίτροπος Παιδιού δεν είναι τίτλος τιμής, δεν είναι τρόπαιο για προσωπικές ή πολιτικές εξυπηρετήσεις.
Είναι θεσμός με ευθύνη, βάρος και διεθνή λογοδοσία.
Είναι φωνή για τα παιδιά μας, όχι πλατφόρμα για φιλοδοξίες ή εξυπηρετήσεις.
Η Δέσπω Μιχαηλίδου Λιβανίου: Αυστηρή, αλλά επαρκής
Η Δέσπω Μιχαηλίδου Λιβανίου, την οποία έχουμε κατά καιρούς κρίνει αυστηρά, φέρνει μαζί της βαθιά νομική κατάρτιση και πολυετή δικαστική εμπειρία – από τη θέση της ως Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστηρίου μέχρι το Ανώτατο. Είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει από θεσμική ανεξαρτησία και διαχειρίζεται τη θέση με το κύρος που απαιτείται και με όπλο τις νομικές της γνώσεις.
Η αντικατάστασή της δεν μπορεί να γίνει για χάρη «γνωριμιών» ή «φιλικών ανταλλαγμάτων».
Τι απαιτεί αυτή η θέση – και όχι, δεν τα έχουν όλοι
Η Ευρωπαϊκή Δικτύωση Επιτρόπων Παιδιού (ENOC) ορίζει αυστηρά κριτήρια για τις χώρες που διαθέτουν τέτοιο θεσμό:
- Ανώτερη ακαδημαϊκή εκπαίδευση – συνήθως σε νομική, κοινωνικές επιστήμες ή συναφές πεδίο.
- Εμπειρία σε παιδικά δικαιώματα, δικαιοσύνη ή κοινωνική πολιτική.
- Απόλυτη ανεξαρτησία και ακεραιότητα.
- Προηγούμενη επαφή με πολιτικές ή θεσμικές πρωτοβουλίες για παιδιά.
- Δυνατότητα διαλόγου και εκπροσώπησης των παιδιών στα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Πόσα από αυτά πληροί η φερόμενη «επιλαχούσα»;
Η Ευρώπη δείχνει τον δρόμο
Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά.
Η Νορβηγία είχε την πρώτη Επίτροπο Παιδιού στον κόσμο, τη Målfrid Grude Flekkøy, η οποία οδήγησε σε ολική απαγόρευση της σωματικής τιμωρίας παιδιών.
Η Αγγλία, με τον Sir Albert Aynsley Green, οργάνωσε εθνική καμπάνια κατά του bullying. Σήμερα, η Rachel de Souza (Επίτροπος του Παιδιού στην Αγγλία) φέρνει τη φωνή 500.000 παιδιών απευθείας στην πολιτική ατζέντα, διεκδικώντας αύξηση του ορίου ποινικής ευθύνης και το κλείσιμο νεανικών φυλακών.
Αυτό σημαίνει Επίτροπος Παιδιού: Ανεξαρτησία. Τεκμηρίωση. Θάρρος. Όχι πολιτικές εξυπηρετήσεις.
Μην αγγίζετε τη φωνή των παιδιών
Αν αποφασίσατε να παύσετε την κ. Μιχαηλίδου, τότε φέρτε μια εξίσου ικανή – ή και καλύτερη. Όχι μια φίλη σας. Όχι μια φίλη της συζύγου σας. Όχι μια πολιτικά χρεωμένη υποψηφιότητα. Αυτή η θέση δεν σας ανήκει – ανήκει στα παιδιά μας.
Η Επίτροπος Παιδιού είναι μια νευραλγική θεσμική φωνή.
Είναι το μόνο θεσμικό καταφύγιο για τα πιο ευάλωτα μέλη της κοινωνίας μας. Δεν είναι «δώρο», δεν είναι «αντάλλαγμα», δεν είναι σκαλοπάτι καριέρας.
Μπορεί να σωπαίνουμε για πολλά, (όχι εμείς, γενικώς), αλλά για τα παιδιά μας και το μέλλον τους θα αγωνιζόμαστε με κάθε μέσο, με κάθε τρόπο!
Η Επίτροπος Παιδιού δεν μπορεί να είναι θέση χάρισμα σε φίλους!
The Commissioner for Children is not a gift for friends, Mr. Christodoulides – She is a voice for our children
By the SkalaTimes Editorial Team
In the upcoming cabinet reshuffle in September, there are strong rumors that the President of the Republic, Nikos Christodoulides, plans to replace the Commissioner for the Protection of Children’s Rights. Not because she has failed. Not because she has proven inadequate. But allegedly because he wants to offer the post to a “friend of Philippa,” a current deputy minister already burdened by the surveillance camera scandal.
(“Public servants working at the Deputy Ministry of Social Welfare are considering legal action after confirmation of a complaint that a CCTV system was illegally recording staff conversations.”…)
If this intention is confirmed, it would be a blatant institutional misstep. A dangerous distortion of one of the most sensitive and vital roles in a modern European democracy: the only institutional defender of children.
The Children’s Commissioner is not an honorary title or a trophy for personal or political favors. It is an office of responsibility, weight, and international accountability. It is a voice for our children—not a platform for ambitions or favors.
Despina Michaelidou Livaniou: Strict but competent
Despina Michaelidou Livaniou, whom we have at times criticized sternly, brings deep legal expertise and many years of judicial experience—from President of the District Court to the Supreme Court. She understands institutional independence and carries out the role with the required gravitas.
Her replacement cannot be justified by “connections” or “friendly exchanges.”
What the role demands – and no, not everyone meets it
The European Network of Ombudspersons for Children (ENOC) sets strict criteria for countries with such a role:
- Advanced academic education – typically in law, social sciences, or a related field.
- Experience in children’s rights, justice, or social policy.
- Absolute independence and integrity.
- Prior involvement in policies or institutional initiatives for children.
- The ability to engage in dialogue and represent children in decision-making arenas.
How many of these criteria does the alleged “candidate” fulfill?
Europe shows the way
We don’t have to look far. Norway had the world’s first Children’s Commissioner, Målfrid Grude Flekkøy, who led to a total ban on corporal punishment. In England, Sir Albert Aynsley-Green launched a national campaign against bullying. Today, Rachel de Souza brings the voice of 500,000 children directly into political debate, pushing to raise the age of criminal responsibility and shut down youth prisons.
This is what a Children’s Commissioner means: Independence. Evidence-based action. Courage. Not political favors.
Don’t silence the voice of the children
If you’ve decided to dismiss Ms. Michaelidou, then appoint someone equally—or more—capable. Not a friend. Not your wife’s friend. Not a politically indebted nominee. This position is not yours—it belongs to our children.
The Commissioner for Children is a crucial institutional voice. The only official refuge for the most vulnerable members of society. She is not a “gift,” not a “favor,” not a career stepping stone.
We may stay silent on many things (not us, generally speaking), but when it comes to our children and their future, we will fight—with every means, in every way!
The Commissioner for Children cannot be a gift to friends!
Le Commissaire aux droits de l’enfant n’est pas un cadeau pour les amis, Monsieur Christodoulides – C’est la voix de nos enfants
Par la rédaction de SkalaTimes
Lors du remaniement ministériel prévu en septembre, des rumeurs persistantes affirment que le Président de la République, Nikos Christodoulides, prévoit de remplacer la Commissaire à la protection des droits de l’enfant. Pas parce qu’elle a échoué. Pas parce qu’elle est incompétente. Mais parce qu’il souhaiterait, dit-on, offrir ce poste à une « amie de Philippa », une actuelle vice-ministre déjà impliquée dans le scandale des caméras de surveillance.
(« Des fonctionnaires du Ministère du bien-être social envisagent de porter plainte après confirmation qu’un système de vidéosurveillance enregistrait illégalement les conversations du personnel. »)
Si cette intention se confirme, ce serait une erreur institutionnelle flagrante. Une dénaturation dangereuse d’un des rôles les plus sensibles et cruciaux dans une démocratie européenne moderne : celui du seul défenseur institutionnel des enfants.
Le Commissaire aux droits de l’enfant n’est pas un titre honorifique, ni un trophée pour services rendus. C’est une institution dotée de responsabilités, de poids et de redevabilité internationale. C’est la voix de nos enfants, non une plateforme d’ambitions personnelles ou d’arrangements politiques.
Despina Michaelidou Livaniou : Sévère, mais compétente
Despina Michaelidou Livaniou, que nous avons parfois critiquée sévèrement, possède une solide formation juridique et de longues années d’expérience judiciaire – depuis la présidence d’un tribunal de district jusqu’à la Cour suprême. Elle incarne l’indépendance institutionnelle et remplit ses fonctions avec le sérieux requis.
Son remplacement ne peut être motivé par des « relations » ou des « faveurs entre amis ».
Ce que ce rôle exige – et non, tout le monde n’est pas qualifié
Le Réseau européen des Défenseurs des droits de l’enfant (ENOC) définit des critères stricts pour occuper un tel poste :
- Formation universitaire avancée – en droit, sciences sociales ou domaine connexe.
- Expérience en droits de l’enfant, justice ou politiques sociales.
- Indépendance totale et intégrité.
- Expérience avec les politiques ou initiatives institutionnelles pour les enfants.
- Capacité à représenter et dialoguer au nom des enfants dans les lieux de décision.
Combien de ces critères remplit la « candidate » présumée ?
L’Europe montre l’exemple
Pas besoin d’aller loin. La Norvège a été le premier pays au monde à instituer un Commissaire aux enfants, Målfrid Grude Flekkøy, qui a mené à l’interdiction totale des châtiments corporels. En Angleterre, Sir Albert Aynsley-Green a lancé une campagne nationale contre le harcèlement scolaire. Aujourd’hui, Rachel de Souza fait entendre la voix de 500 000 enfants dans l’agenda politique, réclamant la hausse de l’âge de responsabilité pénale et la fermeture des prisons pour mineurs.
Voilà ce qu’est un Commissaire aux enfants : Indépendance. Expertise. Courage. Pas de favoritisme politique.
Ne réduisez pas au silence la voix des enfants
Si vous avez décidé d’écarter Mme Michaelidou, alors nommez quelqu’un d’aussi – ou de plus – compétent. Pas une amie. Pas l’amie de votre épouse. Pas une candidate redevable politiquement. Ce poste ne vous appartient pas – il appartient à nos enfants.
Le Commissaire aux droits de l’enfant est une voix institutionnelle essentielle. Le seul refuge officiel pour les membres les plus vulnérables de la société. Ce n’est ni un « cadeau », ni un « échange », ni un tremplin de carrière.
On peut garder le silence sur bien des choses (pas nous), mais pour nos enfants et leur avenir, nous lutterons – par tous les moyens, de toutes les façons !
Le Commissaire aux enfants ne peut pas être un cadeau à des amis !
Уполномоченный по правам ребенка — не подарок для друзей, господин Христодулидис. Это голос наших детей
Редакция SkalaTimes
В предстоящей сентябрьской перестановке в правительстве активно циркулируют слухи, что Президент Республики Никос Христодулидис планирует заменить Уполномоченную по защите прав ребенка. Не потому что она провалилась. Не потому что проявила некомпетентность. А якобы потому, что он хочет отдать пост «подруге Филиппы» — действующей замминистра, уже втянутой в скандал с незаконной установкой камер видеонаблюдения.
(«Государственные служащие Министерства социального обеспечения рассматривают возможность обращения в суд после подтверждения жалобы о том, что камеры скрытого наблюдения незаконно записывали разговоры сотрудников».)
Если это намерение подтвердится, это будет вопиющая институциональная ошибка. Опасная мутация одного из самых чувствительных и критически важных институтов в современной европейской демократии — единственного институционального защитника детей.
Должность Уполномоченного по правам ребенка — это не почетный титул и не политический приз. Это институт с ответственностью, весом и международной подотчетностью. Это голос наших детей — а не платформа для карьерных амбиций и политических услуг.
Деспо Михаилиду Ливаниу: Строгая, но компетентная
Деспо Михаилиду Ливаниу, которую мы порой строго критиковали, обладает глубокой юридической подготовкой и многолетним опытом работы в суде — от председателя окружного суда до Верховного. Она знает, что такое институциональная независимость, и выполняет свою роль с необходимым авторитетом.
Её замена не может быть оправдана «связями» или «дружескими обменами».
Что требует эта должность — и нет, не каждый соответствует
Европейская сеть омбудсменов по правам ребенка (ENOC) устанавливает четкие критерии для этой должности:
- Высшее образование — преимущественно в области права, социальных наук или смежных специальностей.
- Опыт работы с правами детей, в юстиции или социальной политике.
- Абсолютная независимость и честность.
- Предыдущий опыт участия в политических или институциональных инициативах для детей.
- Умение представлять и защищать интересы детей в структурах принятия решений.
Скольким из этих требований соответствует предполагаемая «претендентка»?
Европа показывает пример
Не нужно далеко ходить. Норвегия первой в мире ввела пост омбудсмена по правам ребенка — Målfrid Grude Flekkøy, добившуюся полного запрета на телесные наказания. В Англии сэр Альберт Эйнсли-Грин начал национальную кампанию против буллинга. Сегодня Рейчел де Суза доносит голос 500 000 детей до высших политических кругов, требуя повышения возраста уголовной ответственности и закрытия тюрем для несовершеннолетних.
Вот кто такой Уполномоченный по правам ребенка: Независимость. Аргументация. Смелость. А не политическое одолжение.
Не лишайте детей голоса
Если вы решили освободить госпожу Михаилиду, то назначьте кого-то не менее — или более — компетентного. Не подругу. Не подругу вашей супруги. Не политически обязанного кандидата. Этот пост — не ваш. Он принадлежит нашим детям.
Уполномоченный по правам ребенка — жизненно важный институт. Единственная официальная защита самых уязвимых членов общества. Это не «подарок», не «разменная монета» и не карьерный трамплин.
Мы можем молчать по многим вопросам (не мы, а в целом), но за наших детей и их будущее будем бороться — всеми способами, всеми средствами!
Уполномоченный по правам ребенка — не должность «по знакомству»!
