“Επ’ ευτυχία τη μεγίστη παρά θεών η τοιαύτη μανία δίδοται”
(Η μεγαλύτερη ευτυχία που δίνεται από τους θεούς είναι αυτή η μανία, ο έρωτας”
-Πλάτων (Αρχαίος Έλληνας Φιλόσοφος)
Της Γιώτας Δημητρίου
Δημοσιογράφος
Αρχισυντάκτρια SkalaTimes
Την περασμένη Τρίτη, μεταξύ κρασιού και δημοσιογραφικών κουβέντων, λέγαμε με μια συνάδελφο πόσο σημαντικός είναι ο έρωτας στη ζωή του ανθρώπου και συζητούσαμε ποιος έρωτας ξεπερνιέται ποιο εύκολα, ο πλατωνικός ή ο άλλος που τον βιώνει κανείς; Δεν καταλήξαμε σε ασφαλή συμπεράσματα, αλλά συμφωνήσαμε πως είναι ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι στη ζωή του ανθρώπου, ο έρωτας.
Φεβρουάριος.
Ο μήνας του Αγίου Βαλεντίνου.
Ο μήνας που κάποιοι θα γιορτάσουν τον έρωτα και την αγάπη τους.
Κάποιοι άλλοι θα κλαίνε για ένα χωρισμό.
Άλλοι, μόνοι, θα περάσουν τις 14 του Φλεβάρη σαν όλες τις άλλες ημέρες.
Φεβρουάριος λοιπόν. Ο μήνας του έρωτα, λένε.
Αν κάποιος έχει μεγαλώσει με βιβλία των Jane Austen, Charles Dickens, Emily Bronte και άλλων κλασικών, που έχουν υμνήσει τον έρωτα στην πιο σπουδαία του διάσταση, αν κάποιος ακόμη πιστεύει στην μία και μοναδική αιώνια αγάπη, τότε δεν είναι εύκολο να πορευτεί σε αυτό το κόσμο.
Ωστόσο, όπου και να μας οδηγεί αυτός ο “μοντέρνος και σύγχρονος κόσμος” η αλήθεια είναι πως για το καθένα υπάρχει το άλλο του μισό. Που του αγγίζει το σώμα, τη ψυχή, το πνεύμα, που του ταιριάζει καρμικά, που είναι γεννημένοι ο ένας για τον άλλο, που γίνονται καλύτεροι μαζί.
Αυτό είναι το αισιόδοξο, πως ο καθένας έχει ένα καρμικό ταίρι που έχει γεννηθεί ο ένας για τον άλλον.
Το μη αισιόδοξο είναι πως δεν καταλήγουν όλοι με το άλλο τους μισό, ή δεν το βρίσκουν.
Έχουν γραφτεί πολλά για τον έρωτα και θα τον τιμήσει και το SkalaTimes στις 14 του μήνα με ειδικά αφιερώματα.
Ωστόσο, σήμερα, 2 Φεβρουαρίου, ανήμερα της Παναγίας, (να ζήσουμε όσες και όσοι γιορτάζουμε), θα μοιραστώ μέσα από το editorial αυτό, ένα απόσπασμα του Charles Dickens που θεωρώ πως είναι ότι πιο σπουδαίο έχει γραφτεί για τον έρωτα: “Τον αγάπησα ενάντια στη λογική, ενάντια στη βεβαιότητα, ενάντια στην ηρεμία, ενάντια στην ελπίδα, ενάντια στην ευτυχία”. Πόση γενναιότητα χρειάζεται να αγαπά κανείς με αυτό τον τρόπο, έτσι όπως τον περιγράφει ο Ντίκενς στο βιβλίο του “Μεγάλες Προσδοκίες”!
Φεβρουάριος λοιπόν, δεν ξέρω αν είναι όπως λένε ο μήνας του έρωτα, αλλά αφού αναφέραμε τον Ντίκενς, ξέρω πως είναι πάντα ένας καλός μήνας (όποιος κι αν είναι) να διαβάσουμε λίγη καλή κλασική λογοτεχνία.
Για όσους υποδέχονται το μήνα αυτό προσπαθώντας να ξεριζώσουν ένα κομμάτι της καρδιάς τους, αφιερωμένο το πιο κάτω που έγραψε η υποφαινόμενη πριν λίγες ημέρες:
Πως ξεριζώνεται απ τη καρδιά ότι με πάθος θρονιάστηκε;
Πως ξεριζώνεται απ τη καρδιά ότι με αγάπη άνθισε;
Πως ξεριζώνεται απ τη καρδιά ότι αθώα ρίζωσε;
Πως ξεριζώνεται απ τη καρδιά ότι αξίζει μια μόνιμη αιωνιότητα;
Πως ξεριζώνει κανείς κομμάτι της καρδιάς του;
Καλό μας μήνα, καλό Φεβρουάριο!
