Text Follows in English
Текст следует на русском языке
Της Κωνσταντίνας Λογοθέτη,
Head of Marketing & Communications της PwC Κύπρου και Διευθύντριας του PwC Foundation
Όταν επισκέπτομαι τις τάξεις των δημοτικών σχολείων κάθε χρόνο για το πρόγραμμα του Junior Achievement “Η Κοινότητά μας”, ξεκινώ από μια απλή ερώτηση: «Τι είναι ο εθελοντισμός;». Τα παιδάκια σχεδόν πάντα με κοιτούν με μάτια ορθάνοιχτα και γεμάτα απορία. Βλέπω στο βλέμμα τους την αναζήτηση, καθώς επεξεργάζονται τη νέα λέξη. Τότε είναι που τους εξηγώ ότι ο εθελοντισμός πηγάζει από την λέξη, θέλω. Θέλω να είμαι εδώ, θέλω να προσφέρω, θέλω να αφιερώσω τον χρόνο μου.
Και αυτή είναι η απόλυτη αλήθεια. Όλοι μας κάνουμε μικρές ή μεγαλύτερες πράξεις αγάπης επειδή το επιλέγουμε και το θέλουμε. Και το συναίσθημα της προσφοράς δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο. Νοιώθεις ότι συμμετέχεις σε κάτι μεγαλύτερο από εσένα, ότι βάζεις το δικό σου λιθαράκι για κάτι καλύτερο ότι κι αν είναι αυτό.
Φέτος συμμετείχα για τρίτη συνεχή χρονιά στις Ημέρες Εθελοντισμού του PwC Foundation. Όλα ξεκίνησαν από μία ιδέα δύο ανθρώπων, οι οποίοι απλά έψαχναν έναν διαφορετικό τρόπο για να προσφέρουν πίσω στην κοινωνία, μέσα από τον χώρο εργασίας τους. Η ιδέα “αγκαλιάστηκε” αμέσως από όλους και όταν παρουσιάστηκε στους ανθρώπους του οργανισμού βρήκε την πιο ζεστή και θετική ανταπόκριση. Κάθε χρόνο εθελοντές όπως, η Γεωργία, η Θεώνη, η Στέφανη, η Δήμητρα, ο Γιώργος, η Γιάννα, η Χριστίνα και τόσοι άλλοι, βάζουν την ψυχή τους για να διοργανωθούν διαφορετικές δράσεις, ώστε οι άνθρωποι της PwC να επιλέξουν εκείνη που τους αντιπροσωπεύει καλύτερα. Δράσεις με βασικό συστατικό την αγάπη και την θέληση να γίνουν κοινωνοί όλης αυτής της προσπάθειας. Το μετρήσιμο αποτέλεσμα; 13 διαφορετικές δράσεις και 350 εθελοντές!!!! Το μη μετρήσιμο αποτέλεσμα; Πολλά χαρούμενα πρόσωπα, χαμόγελα, ζεστές αγκαλιές, υπερηφάνεια και άπειρα συναισθήματα να πλανιόνται παντού. Από τα ιδρύματα που επισκεφθήκαμε και τα άσυλα που φροντίζουν τα αδέσποτα ζώα, μέχρι τους οργανισμούς που στηρίζουμε για το έργο τους και τις ψυχές μας.
Για εμένα ο εθελοντισμός είναι στάση ζωής και κατάσταση μυαλού. Σκεφτείτε το σαν status στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εκεί που κάποιος γράφει «η Κωνσταντίνα είναι προβληματισμένη» ή «χαρούμενη» να μπορείς να επιλέξεις «η Κωνσταντίνα προσφέρει». Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε μια μεγάλη πόλη 6 εκατομμυρίων κατοίκων που η φτώχεια και η ανάγκη κάποιων ανθρώπων ήταν παραπάνω από εμφανείς. Η καρδιά μου «έκλαιγε» όταν έβλεπα παιδιά να ζητιανεύουν ή ανθρώπους να ζουν στους δρόμους. Τότε μέσα μου έδωσα μια μικρή υπόσχεση στον εαυτό μου να βοηθώ όποιον και όποτε μπορώ, κάνοντας κάτι ουσιαστικό. Να γίνω ένας εθελοντής ζωής.
Είμαι πεπεισμένη ότι δεν είμαι μόνη μου. Μου το απέδειξε η ζωή, μου το απέδειξε το PwC Foundation. Όλο αυτό το ταξίδι γίνεται με ανθρώπους που σκέφτονται και αισθάνονται όπως εγώ. Τώρα ξέρω ότι είμαστε πολλοί και κάθε χρόνο θα γινόμαστε ακόμη περισσότεροι. Υπάρχουν γύρω μας αρκετοί γενναιόδωροι άνθρωποι που θέλουν να μοιράζονται, που θέλουν να συμμετέχουν και να προσφέρουν. Και οι εθελοντές του PwC Foundation επιβεβαιώνουν ακριβώς αυτό. Είναι άνθρωποι κάθε ηλικίας και κάθε βαθμίδας στην επαγγελματική ιεραρχία και κάθε χρόνο χαίρονται να δίνουν ένα βροντερό παρόν, επιλέγοντας την δράση μέσα από την οποία θα προσφέρουν. Και πιστέψτε με το κάνουν με την καρδιά τους.
Όταν προσφέρεις δεν έχει καμία σημασία το τι, το πόσο ή το πότε. Σημασία έχει να το κάνεις. Το λίγο ή το περισσότερο δεν κάνει διαφορά. Την διαφορά την κάνει το θέλω, το μπορώ, το συμμετέχω. Η ευγνωμοσύνη για ότι έχουμε μας οδηγεί στο να προσφέρουμε.
Ας σκεφτούμε λοιπόν διαφορετικά. Ακόμη και το λίγο είναι πολύ στον εθελοντισμό. Καλές γιορτές!
Volunteering for Life
By Konstantina Logotheti,
Head of Marketing & Communications at PwC Cyprus and Director of the PwC Foundation
When I visit primary school classrooms every year for the Junior Achievement programme “Our Community”, I always begin with a simple question: “What is volunteering?” The children almost always look at me with wide-open eyes, full of curiosity. I can see them searching for meaning as they process this new word. That is when I explain to them that volunteering comes from the word “I want.” I want to be here, I want to offer, I want to dedicate my time.
And this is the absolute truth. All of us perform small or larger acts of love because we choose to and because we want to. And the feeling of giving cannot be compared to anything else. You feel that you are part of something greater than yourself, that you are adding your own small stone to build something better, whatever that may be.
This year, I participated for the third consecutive year in the PwC Foundation Volunteering Days. It all began with an idea by two people who were simply looking for a different way to give back to society through their workplace. The idea was immediately embraced by everyone, and when it was presented to the people of the organisation, it received the warmest and most positive response. Every year, volunteers such as Georgia, Theoni, Stefani, Dimitra, Giorgos, Gianna, Christina and so many others put their hearts and souls into organising different activities, so that PwC people can choose the one that represents them best. Activities whose main ingredients are love and the will to become part of this collective effort.
The measurable result? 13 different activities and 350 volunteers!!!!
The immeasurable result? Many happy faces, smiles, warm hugs, pride and countless emotions floating everywhere. From the institutions we visited and the shelters caring for stray animals, to the organisations we support for their work—and to our own souls.
For me, volunteering is a way of life and a state of mind. Think of it as a status on social media. Where someone might write “Konstantina is thoughtful” or “Konstantina is happy,” you could choose “Konstantina is offering.” I was born and raised in a large city of six million people, where poverty and human need were more than visible. My heart would “cry” when I saw children begging or people living on the streets. Back then, I made a small promise to myself: to help whoever and whenever I can, by doing something meaningful. To become a volunteer for life.
I am convinced that I am not alone. Life has proven it to me, and so has the PwC Foundation. This entire journey is shared with people who think and feel the same way I do. Now I know that there are many of us, and every year we will become even more. Around us are generous people who want to share, who want to participate and offer. And the volunteers of the PwC Foundation confirm exactly that. They are people of all ages and all levels of the professional hierarchy, and every year they are happy to show up δυναμικά, choosing the action through which they will offer. And believe me, they do it with all their heart.
When you give, it does not matter what, how much or when. What matters is that you do it. Little or much makes no difference. What makes the difference is I want, I can, I participate. Gratitude for what we have leads us to give.
So let us think differently. Even a little is a lot in volunteering.
Happy Holidays!
Волонтёрство как образ жизни
Автор: Константина Логофети,
Руководитель отдела маркетинга и коммуникаций PwC Cyprus и Директор PwC Foundation
Каждый год, посещая классы начальных школ в рамках программы Junior Achievement «Наше сообщество», я начинаю с простого вопроса: «Что такое волонтёрство?». Почти всегда дети смотрят на меня широко раскрытыми глазами, полными удивления. Я вижу в их взглядах поиск — они пытаются осмыслить новое слово. Именно тогда я объясняю им, что волонтёрство происходит от слова «хочу». Хочу быть здесь, хочу помогать, хочу посвящать своё время.
И это абсолютная правда. Все мы совершаем маленькие или большие поступки любви, потому что выбираем это и потому что хотим. И чувство отдачи не сравнится ни с чем другим. Ты ощущаешь, что становишься частью чего-то большего, чем ты сам, что вносишь свой маленький вклад во что-то лучшее — каким бы оно ни было.
В этом году я участвовала в Днях волонтёрства PwC Foundation уже третий год подряд. Всё началось с идеи двух людей, которые просто искали иной способ вернуть что-то обществу через своё рабочее пространство. Эта идея была сразу же тепло принята всеми, а когда её представили сотрудникам организации, она получила исключительно положительный отклик. Каждый год такие волонтёры, как Георгия, Теони, Стефани, Димитра, Йоргос, Янна, Кристина и многие другие, вкладывают всю душу в организацию различных инициатив, чтобы сотрудники PwC могли выбрать ту, которая лучше всего им откликается. Деятельность, в основе которой лежат любовь и желание стать частью общего усилия.
Измеримый результат? 13 различных акций и 350 волонтёров!!!!
Неизмеримый результат? Множество счастливых лиц, улыбок, тёплых объятий, чувство гордости и бесконечные эмоции, витавшие повсюду. От учреждений, которые мы посетили, и приютов, заботящихся о бездомных животных, до организаций, которые мы поддерживаем за их работу — и до наших собственных душ.
Для меня волонтёрство — это образ жизни и состояние ума. Представьте это как статус в социальных сетях. Там, где кто-то пишет «Константина задумчива» или «Константина счастлива», можно выбрать: «Константина помогает». Я родилась и выросла в большом городе с населением шесть миллионов человек, где бедность и человеческая нужда были более чем заметны. Моё сердце «плакало», когда я видела детей, просящих милостыню, или людей, живущих на улицах. Тогда я дала себе маленькое обещание — помогать тем и тогда, когда могу, делая что-то по-настоящему значимое. Стать волонтёром на всю жизнь.
Я убеждена, что я не одна. Это доказала мне жизнь, это доказал мне и PwC Foundation. Весь этот путь мы проходим вместе с людьми, которые думают и чувствуют так же, как я. Теперь я знаю, что нас много, и с каждым годом нас будет становиться всё больше. Вокруг нас есть щедрые люди, которые хотят делиться, участвовать и помогать. И волонтёры PwC Foundation подтверждают это на практике. Это люди всех возрастов и всех уровней профессиональной иерархии, которые каждый год с радостью активно участвуют, выбирая ту инициативу, через которую они смогут помочь. И поверьте мне — они делают это от всего сердца.
Когда ты помогаешь, не имеет значения что именно, сколько или когда. Важно лишь то, что ты это делаешь. Мало или много — разницы нет. Разницу создают хочу, могу, участвую. Благодарность за то, что у нас есть, ведёт нас к желанию отдавать.
Давайте мыслить иначе. Даже малое — это много в волонтёрстве.
С праздниками!
