Έργα ανάπτυξης στο λιμάνι–μαρίνα ή δικαστικές κυρώσεις, αβεβαιότητα και παγοποίηση, κύριε Βύρα και κύριε Βαφεάδη;

Article follows in English

«Γι’ αυτό, Δήμαρχε Βύρα, Βουλευτές Δημητρίου, Αλαμπρίτη, Πασιουρτίδη, Ιωάννου, Ορφανίδη, Αποστόλου, Πρόεδρε ΕΟΑΛ Χατζηχαραλάμπους, ας μετρήσετε τη συνείδησή σας με τους ψήφους που σας έχει εμπιστευτεί ο κόσμος και ας πράξετε ό,τι καλύτερο για την πόλη μας. Φτάνει πια το «ό,τι μας πει ο Υπουργός» ως μια πιθανή προσπάθεια αποποίησης ευθυνών. Δεν ψήφισε τον Υπουργό Βαφεάδη η Λάρνακα, εσάς ψήφισε»

Της Γιώτας Δημητρίου

Μαγικές ικανότητες δεν διαθέτω. Όμως την κολοσημαδκιά της κουφής την είχα δει εδώ και έναν χρόνο (από τότε που είχαμε πάει στο Προεδρικό). Και ναι, τα έγραψα από τότε.
Αναλύσεις, ντοκουμέντα και ολόκληρο το ιστορικό της υπόθεσης λιμάνι μαρίνα Λάρνακας θα καταγραφούν σε βιβλίο που ήδη ξεκίνησα να γράφω (έχει ήδη εξευρεθεί χορηγός έκδοσης και τα έσοδα θα διατεθούν για κοινωφελή σκοπό).
Στο παρόν άρθρο, γραμμένο δύο μόλις ημέρες πριν από την κρίσιμη συνεδρίαση της Επιτροπής Ανάπτυξης, παρουσία του Υπουργού Μεταφορών κ. Βαφεάδη, θα καταθέσω μόνο γεγονότα. Με την ελπίδα ότι θα αφυπνίσουν κάποιους. Και με τη βεβαιότητα πως, ό,τι κι αν αποφασιστεί την Παρασκευή, scripta manent.

Πάμε, λοιπόν.

Σήμερα, 18 Φεβρουαρίου 2026, η Λάρνακα βρίσκεται ενώπιον δύο δρόμων για το λιμάνι–μαρίνα της:

  1. Η οδός της άμεσης υλοποίησης
    Να επιστραφεί το έργο στον επενδυτή, εφόσον αποδείξει, όπως οφείλει, ότι διαθέτει την οικονομική επάρκεια, καταθέσει τις απαιτούμενες εγγυητικές και προχωρήσει στην υλοποίηση των έργων που:
    α) έχουν εγκριθεί, αδειοδοτηθεί και περάσει από διαβούλευση,
    β) έχουν λάβει το πράσινο φως των κομμάτων και της τοπικής κοινωνίας.

Να ξεκινήσει, επιτέλους, η ενιαία τουριστική ανάπτυξη λιμανιού–μαρίνας. Ένα όραμα για το οποίο η πόλη αγωνίστηκε επί δεκαετίες.

  1. Η οδός της αβεβαιότητας
    Να ακολουθήσουμε τις εισηγήσεις του ΤΑΙΠΕΔ, ενός οργανισμού με βεβαρημένο παρελθόν, που:
    α) ανατρέπει τον σχεδιασμό δεκαετιών,(βλέπε ενιαία ανάπτυξη)
    β) δεν παρέχει σαφές χρονοδιάγραμμα υλοποίησης,
    γ) αγνοεί (ή υποτιμά) το ενδεχόμενο ο επενδυτής να προσφύγει στη Δικαιοσύνη, διεκδικώντας αποζημιώσεις που, σύμφωνα με νομικούς κύκλους, ενδέχεται να φτάσουν σε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ και να παγώσουν κάθε αναπτυξιακή προοπτική για χρόνια στο λιμάνι μαρίνα Λάρνακας.

Από τη μία, λοιπόν, έργα που μπορούν να ξεκινήσουν άμεσα (έργα τα οποία η πόλη έχει εγκρίνει -Βύρας, κόμματα, φορείς, κοινωνία).
Από την άλλη, το άγνωστο με βάρκα την ελπίδα.

Η ενασχόλησή μου με το θέμα του λιμανιού–μαρίνας από το 2013 (την περίοδο των μεγάλων κινητοποιήσεων της πόλης), η εμπειρία και οι ενδείξεις που αγγίζουν τα όρια της απόδειξης, με οδηγούν στο συμπέρασμα πως οι αποφάσεις έχουν ληφθεί εδώ και καιρό.
Και, δυστυχώς, δεν φαίνεται να είναι η πρώτη επιλογή που έχει αποφασιστεί (η συμφερότερη για τη Λάρνακα), αλλά η δεύτερη. (Και μακάρι να βγω λάθος, θα το πανηγυρίσω αν βγω λάθος).

Φαίνεται πως η έγνοια κάποιων είναι να παραμείνει το λιμάνι στην Αρχή Λιμένων, έστω και «διασωληνωμένο». Και να μη γίνουν μεγάλα έργα στη μαρίνα, ακόμη κι αν η πόλη πανηγύρισε γι’ αυτά και τα έχει ανάγκη για να ευημερήσει και να αναπτυχθεί.
Αυτό που διαφεύγει σε ορισμένους είναι ότι η τραγική Β’ επιλογή εγκυμονεί ακόμη έναν κίνδυνο: να ανοίξει ξανά την πόρτα σε σενάρια βιομηχανικού λιμανιού, για τα οποία η Λάρνακα έδωσε σκληρούς και μακροχρόνιους αγώνες.
Και τότε; Ποιοι θα σηκώσουν το βάρος της ιστορικής ευθύνης;

Ο Δήμαρχος παραμένει απαθής, με φράσεις όπως «ό,τι πει ο Υπουργός», «ό,τι πει το κράτος», «ό,τι πει η Νομική Υπηρεσία». Όταν, όμως, ο προκάτοχός του, ο Λουρουτζιάτης, επικαλείτο παρόμοιες ατάκες, χαρακτηριζόταν «πιόνι» από όλους μας σχεδόν.

Κύριε Δήμαρχε, έχετε θέση;
Θέλετε ενιαία τουριστική ανάπτυξη;
Θέλετε το λιμάνι να παραμείνει στην Αρχή Λιμένων;
Και, παρακαλώ, μην επαναλάβετε το γνωστό σας επιχείρημα «αν έχει τα χρήματα ο επενδυτής», διότι αυτά είναι για συζητήσεις με δεκάχρονα. Ως ενήλικες γνωρίζουμε πως, για να δοθεί στον επενδυτή, θα πρέπει να αποδείξει ότι έχει την οικονομική δυνατότητα – και αυτό είναι εκ των ων ουκ άνευ σε ένα ευρωπαϊκό σύγχρονο κράτος.
Τι, λοιπόν, επιλέγετε;
Έργα 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ και ενιαία τουριστική ανάπτυξη – όπως εσείς ο ίδιος περιγράφατε τον Φεβρουάριο του 2020 και πανηγυρίζατε με δηλώσεις στο ΚΥΠΕ; Μια ανάπτυξη που θα απέφερε στο κράτος 125 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, θα δημιουργούσε εκατοντάδες θέσεις εργασίας και θα ενέτασσε τη Λάρνακα στον διεθνή αναπτυξιακό χάρτη;
Ή αλλαγή πορείας με ορατό τον κίνδυνο νομικών κυρώσεων, με κόστος δεκάδων εκατομμυρίων για το Δημόσιο (ένα νέο «Βασιλικό») και με παγοποίηση των έργων στο λιμάνι–μαρίνα Λάρνακας για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα;
Μετά το φιάσκο του Βασιλικού, θα ζήσουμε και το φιάσκο της Λάρνακας;

Τα φιάσκα, όμως, δεν είναι αφηρημένες έννοιες. Έχουν ονόματα και υπογραφές και καταγράφονται στην ιστορία.
Και όσοι σήμερα επιλέγουν τη σιωπή ή την υπεκφυγή, θα λογοδοτήσουν αύριο. Μόνο που αύριο ίσως να είναι αργά για την πόλη μας, αλλά κάποιοι θα συνεχίζετε τις πολιτικές σας καριέρες, διότι, όπως πολύ καλά ξέρουμε πια… This is Cyprus!

Ξέρετε, η πόλη μας δεν εξέλεξε διαχειριστές της στασιμότητας, ούτε πιόνια του όποιου συστήματος. Εξέλεξε θεματοφύλακες του μέλλοντός της -όχι για να το ξεπουλήσουν στο γιουσουρούμ, αλλά για να το υπερασπιστούν.

Γι’ αυτό, Δήμαρχε Βύρα, Βουλευτές Δημητρίου, Αλαμπρίτη, Πασιουρτίδη, Ιωάννου, Ορφανίδη, Αποστόλου, Πρόεδρε ΕΟΑΛ Χατζηχαραλάμπους, ας μετρήσετε τη συνείδησή σας με τους ψήφους που σας έχει εμπιστευτεί ο κόσμος και ας πράξετε ό,τι καλύτερο για την πόλη μας. Φτάνει πια το «ό,τι μας πει ο Υπουργός» ως μια πιθανή προσπάθεια αποποίησης ευθυνών. Δεν ψήφισε τον Υπουργό Βαφεάδη η Λάρνακα, εσάς ψήφισε!


Development works at the port–marina or legal sanctions, uncertainty and freeze, Mr Vyras and Mr Vafeades?

“Therefore, Mayor Vyras, MPs Demetriou, Alambritis, Pasiourtides, Ioannou, Orphanides, Apostolou, and President of EOAL Hadjicharalambous, measure your conscience against the votes the people have entrusted to you and do what is best for our city. Enough with the ‘whatever the Minister says’ as a convenient attempt to evade responsibility. Larnaca did not elect Minister Vafeades — it elected you.”

By Yiota Dimitriou

I possess no magical abilities. But I had seen the signs a year ago (since our visit to the Presidential Palace). And yes, I wrote about them back then.

Analyses, documents, and the entire history of the Larnaca port–marina case will be recorded in a book I have already begun writing (a publication sponsor has already been secured and the proceeds will be allocated to a charitable cause).

In this article, written just two days before the crucial session of the Development Committee, in the presence of Transport Minister Mr Vafeades, I will present only facts. In the hope that they may awaken some. And with the certainty that, whatever is decided on Friday, scripta manent — the written word remains.

So, let us begin.

Today, 18 February 2026, Larnaca stands before two paths regarding its port–marina:

The Path of Immediate Implementation

To return the project to the investor, provided — as is required — that he proves his financial capacity, submits the necessary bank guarantees, and proceeds with the implementation of works that:

a) have been approved, licensed and undergone consultation,
b) have received the green light from political parties and the local community.

To finally commence the unified tourist development of the port–marina — a vision for which the city has fought for decades.

The Path of Uncertainty

To follow the recommendations of TAIPED, an organisation with a controversial track record, which:

a) overturns decades of planning (see unified development),
b) provides no clear implementation timetable,
c) ignores (or underestimates) the possibility that the investor may resort to the courts, claiming compensation which, according to legal circles, could amount to tens of millions of euros and freeze any development prospects for years at the Larnaca port–marina.

On the one hand, projects that can begin immediately (projects approved by the city — Vyras, parties, institutions, society).

On the other, the unknown — drifting on hope alone.

My involvement with the port–marina issue since 2013 (during the period of major civic mobilisations), along with experience and indications bordering on proof, lead me to the conclusion that decisions have already been made for some time now.

And unfortunately, it does not appear that the first option (the most beneficial for Larnaca) has been chosen, but the second. (And I sincerely hope I am wrong — I will celebrate if I am.)

It seems that some are primarily concerned with keeping the port under the Port Authority, even if “on life support.” And with preventing major works at the marina, even though the city celebrated these plans and needs them in order to prosper and grow.

What escapes some is that the tragic second option carries yet another risk: reopening the door to scenarios of an industrial port — against which Larnaca fought long and hard battles.

And then? Who will bear the weight of historical responsibility?

The Mayor remains passive, with phrases such as “whatever the Minister says,” “whatever the state says,” “whatever the Legal Service says.” Yet when his predecessor, Louroutziatis, used similar lines, he was labelled a “pawn” by almost all of us.

Mr Mayor, do you have a position?

Do you want unified tourist development?

Do you want the port to remain under the Port Authority?

And please, do not repeat the familiar argument, “if the investor has the money,” because that is a discussion fit for ten-year-olds. As adults, we know that in order for the project to proceed, the investor must prove financial capacity — that is a prerequisite in any modern European state.

So what do you choose?

€1.2 billion worth of projects and unified tourist development — as you yourself described in February 2020, celebrating in statements to CNA? A development that would generate €125 million annually for the state, create hundreds of jobs, and place Larnaca on the international development map?

Or a change of course, with the visible risk of legal sanctions, costing the public tens of millions (a new “Vasilikos”), and freezing works at the Larnaca port–marina for an indefinite period?

After the Vasilikos fiasco, shall we now experience the Larnaca fiasco?

Fiascos, however, are not abstract concepts. They have names and signatures, and they are recorded in history.

And those who today choose silence or evasion will be held accountable tomorrow. Only tomorrow may be too late for our city — while some will continue their political careers because, as we now know all too well… This is Cyprus!

You see, our city did not elect managers of stagnation, nor pawns of any system. It elected guardians of its future — not to sell it off at a flea market, but to defend it.

Therefore, Mayor Vyras, MPs Demetriou, Alambritis, Pasiourtides, Ioannou, Orphanides, Apostolou, President of EOAL Chadjicharalambous, measure your conscience and the votes entrusted to you and act in the best interest of our city. Enough with “whatever the Minister tells us” as an excuse to avoid responsibility.
Larnaca did not elect Minister Vafeades, it elected you.

Share:

Facebook
Twitter
Pinterest
LinkedIn

Leave a Comment

On Key

Related Posts

Δημοτικός Σύμβουλος Λάρνακας Αλαμάνγκος: «Μετά λύπης μας παρατηρούμε ότι παραβιάζετε η Απόφαση του Δημοτικού Συμβουλιου»

Ανάρτηση δημοτικού συμβούλου Λάρνακας ΕΛΑΜ Βαλεντίνου Αλαμάγκου: ‼️ΠΟΥ ΑΠΟΣΚΟΠΕΙ Η ΤΟΣΗ ΒΙΑΣΥΝΗ ΣΤΟ ΝΑ ΠΩΛΗΘΕΙ ΤΕΜΑΧΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΡΜΟΥ-ΛΑΡΝΑΚΑ ???‼️ Με έκπληξη ενημερωθήκαμε ότι

error: Content is protected !!