Της συντακτικής ομάδας του SkalaTimes
Με μια βαθιά εξομολόγηση καρδιάς και μνήμης, ο Νίκος Αντωνιάδης, καθηγητής στη Νέα Υόρκη, επέλεξε να μοιραστεί με τους συμπολίτες του κάτι πολύ περισσότερο από μια καλλιτεχνική δημιουργία. Μέσα από μια συγκινητική ανάρτηση απευθυνόμενη προς τον Δήμαρχο Λάρνκας Ανδρέα Βύρα και τους Λαρνακείς, ανακοίνωσε πως έγραψε ένα τραγούδι αφιερωμένο στην πόλη που τον μεγάλωσε, τη Λάρνακα και το παρουσίασε. (Εμείς το αγαπήσαμε, υπέροχο, με ρυθμό και στίχους που αγγίζουν τις καρδιές).
Με ρίζες που ξεκινούν από τις δύσκολες μέρες της προσφυγιάς του 1974 και με αναμνήσεις που διατρέχουν τις σκαλιώτικες γειτονιές, τα σχολικά χρόνια και τα κοινά όνειρα μιας ολόκληρης γενιάς, ο Νίκος Αντωνιάδης μετατρέπει τη νοσταλγία σε στίχο και τη μνήμη σε μελωδία. Παρότι ζει και εργάζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ψυχή του – όπως ο ίδιος γράφει – παραμένει «ένα» με τις χαρές, τις λύπες και τις αγωνίες της πόλης του.
Αφορμή, μάλιστα, στάθηκε και η ανάδειξη της Λάρνακας σε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2030, μια είδηση που, όπως σημειώνει, γέμισε με εικόνες και συγκίνηση τα χιονισμένα τοπία της Νέας Υόρκης.
Ακολουθεί αυτούσια η ανάρτησή και το τραγούδι:
Προς Δήμαρχο Ανδρέ Βύρα και αγαπημένους Συμπολίτες:
Εισβολή 1974! Πέντε χρονών! Επτά μετακομίσεις σε ένα χρόνο – με πρώτη την συγκινητική φιλοξενία της οικογένειας Spyros Agathou. Μια πικρή – γεμάτη πληγές διαδρομή, που δεν θα ευχόμουν σε κανένα παιδί στον κόσμο.
Τα χρόνια πέρασαν. Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο στη Λάρνακα. Συμμαθητές – συμπολίτες, με κοινό μας σπίτι τη Λάρνακα και τα κοινά μας όνειρα. Εκεί – σε εκείνες τις σκαλιώτικες γειτονιές, που ήρθε και ο γιος μου!
Η παιδική ηλικία έδωσε τη θέση της στην εφηβεία και η εφηβεία στον αγώνα. Έναν αγώνα, που με βρήκε να κρατώ την Αμμόχωστο στην καρδιά μου αλλά – ποτέ να μην βγάζω από τη ψυχή μου αυτό το “σκαλιώτικο άρωμα φιλοξενίας” και αγάπης.
Όλοι γίναμε ένα!
Ακόμη και όταν έπρεπε να φύγω στις ΗΠΑ, 12 χρόνια μετά – “ένα” νιώθω και ένα θα νιώθω μέχρι να κλείσω τα μάτια. Ένα με τις λύπες, ένα με τις χαρές, ένα με τις αγωνίες της πόλης που μεγάλωσα, περπάτησα, ονειρεύτηκα.
Πιο πρόσφατη χαρά, η ανάδειξη της Λάρνακας σε πολιτιστική πρωτεύουσα 2030. Μια χαρά, που έφερε χίλιες εικόνες “πάνω” στα χιόνια της Νέας Υόρκης. Άλλωστε, οι ρίζες είναι τόσο βαθιές, που όσο κι αν έγινα (και) Αμερικάνος, άλλο τόσο θα ριζώνω στην άλλη άκρη, εκεί, στον τόπο μας, στην αγαπημένη μας Λάρνακα, σε κάθε στενό, σε κάθε γωνιά, σε κάθε όνειρο.
Όλες αυτές οι εικόνες, όλη αυτή η νοσταλγία γράφτηκε με αγάπη σε στίχους και οι στίχοι έγιναν τραγούδι και χορός. Ένα τραγούδι της ψυχής μου, για όλους τους συμπολίτες μας, για όλη τη Λάρνακα.
Μακριά (σας) αλλά… πάντα κοντά, με σεβασμό, εκτίμηση και αγάπη!
<Λάρνακα Σ’αγαπώ>
Στίχοι & Μουσική: Νίκος Αντωνιάδης
Φεβ 2026
Youtube link:
