Text Follows in English
Текст следует на русском языке
Η αυλαία έπεσε χθες για την παράσταση «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου», και μαζί της γράφτηκε ακόμη ένα χρυσό κεφάλαιο στο θεατρικό γίγνεσθαι της Κύπρου. Μετά τις επιτυχημένες παραστάσεις σε Λεμεσό, Λευκωσία και τρεις συνεχόμενες εμφανίσεις στη Λάρνακα, όλες sold-out, το Δημοτικό Θέατρο Λάρνακας «Γιώργος Λυκούργος» γνώρισε χθες το απόλυτο αδιαχώρητο: ούτε μία άδεια καρέκλα, ούτε μια ανάσα που να μη δονείται από συγκίνηση.
Η παραγωγός και εμπνεύστρια της παράστασης, Μαρία Ζαχαρίου Καραπίττα, κέρδισε το μεγάλο στοίχημα. Η παράσταση που πριν κάποια χρόνια αγαπήθηκε από το κοινό και γνώρισε μεγάλη επιτυχία, φέτος όχι μόνο επέστρεψε, αλλά αναγεννήθηκε θριαμβευτικά. Μεγαλύτερη, δυνατότερη, συγκινητικότερη. Μια παράσταση που δεν στηρίχθηκε απλώς στη νοσταλγία του παρελθόντος, αλλά απέδειξε ότι το έργο της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου παραμένει διαχρονικό, ζωντανό και ακαταμάχητο.
Στο επίκεντρο, η Αννίτα Σαντοριναίου, συγκλονιστική, καθηλωτική, με μια ερμηνεία που ξεπερνά τα όρια της υποκριτικής και γίνεται βιωματική εμπειρία. Δίπλα της, η Χριστιάνα Λάρκου, μια παρουσία που τίμησε με απόλυτο σεβασμό και ταλέντο τον ρόλο της, προσθέτοντας βάθος και δυναμική στο θεατρικό σύνολο.
Το πρωτότυπο κείμενο της Χριστιάνας Αρτεμίου -δυνατό, καθαρό, αληθινό – συναντά τη σκηνοθετική ματιά του Γιώργου Μουαΐμη, που καταφέρνει να ισορροπήσει το χιούμορ, τη συγκίνηση και τον λυρισμό, χωρίς ούτε μια περιττή νότα.
Μιλώντας για νότες: η εξαμελής λαϊκή ορχήστρα υπό τη μουσική επιμέλεια του Σάββα Χρυσάνθου ξεσήκωσε το κοινό, με τον Φίλιππο Κτενά να ερμηνεύει τα τραγούδια της Ευτυχίας με πάθος και αυθεντικότητα. Οι χορογραφίες και η παραγωγή της Μαρίας Ζαχαρίου Καραπίττα πρόσφεραν εικόνες υψηλής αισθητικής και έντασης, ενώ οι χορευτές – επαγγελματίες και μη -έκοβαν την ανάσα με τις φιγούρες και την ενέργειά τους. (Τα αγόρια που χόρεψαν τα ζεϊμπέκικα μας έκοψαν την ανάσα!).
Αλλά ίσως η μεγαλύτερη συγκίνηση της βραδιάς ήταν τα 100 άτομα επί σκηνής: παιδιά, ηλικιωμένοι, άνθρωποι όλων των ηλικιών που πρόσφεραν κάτι περισσότερο από συμμετοχή – πρόσφεραν ψυχή. Ειδικά στη σκηνή με την αναφορά στη Σμύρνη….Μια βαθιά συγκίνηση για όλες τις χαμένες πατρίδες, από την Σμύρνη μέχρι την Κύπρο!
Μια ζωντανή υπενθύμιση ότι η τέχνη με περίσσιο ταλέντο και σεβασμό γίνεται δύναμη, έμπνευση και πολιτισμός.
Το SkalaTimes βρέθηκε φυσικά εκεί, ως χορηγός επικοινωνίας, για να χειροκροτήσει με όλη του τη δύναμη μια παράσταση που τίμησε την ιστορία της μεγάλης στιχουργού και έγραψε τη δική της.
Μια παράσταση που μας έκανε να αγαπήσουμε -ή να ξαναγαπήσουμε- το καλό Ελληνικό λαϊκό τραγούδι, γιατί, όπως έλεγε και η ίδια η Ευτυχία: «Το λαϊκό τραγούδι είναι η φωνή του Έθνους.»
Και χθες, αυτή η φωνή ακούστηκε δυνατά. Πολύ δυνατά.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους συντελεστές!
Κυρία Σαντοριναίου υποκλινόμαστε στο ταλέντο σας.
Μαρία Ζαχαρίου Καραπίττα, κερδίσατε το στοίχημα, (ξανα)γράψατε ιστορία!
A Triumph Worthy of Eftychia Papagiannopoulou – The Performance That Made History Once Again in Larnaca
SkalaTimes
The final curtain fell yesterday on the play “Eftychia Papagiannopoulou”, marking yet another golden chapter in Cyprus’ theatrical scene. Following successful performances in Limassol, Nicosia, and three consecutive sold-out shows in Larnaca, the Larnaca Municipal Theatre “Giorgos Lykourgos” experienced absolute full capacity last night: not a single empty seat, not a single breath that wasn’t trembling with emotion.
The producer and visionary behind the production, Maria Zachariou Karapitta, won the biggest bet of all. The performance that the audience had loved years ago and that had met great success did not simply return this year—it was triumphantly reborn. Bigger, stronger, more moving. A performance not relying solely on nostalgia but proving that the work of Eftychia Papagiannopoulou remains timeless, alive, and irresistible.
At the center stood Annita Santorinaiou—stunning, captivating, delivering an interpretation that transcends acting and becomes a lived experience. Beside her, Christiana Larkou honoured her role with absolute respect and talent, adding depth and dynamism to the ensemble.
The original script by Christiana Artemiou—powerful, clear, authentic—meets the directorial vision of Giorgos Mouaimis, who masterfully balances humour, emotion, and lyricism, without a single unnecessary note.
Speaking of notes: the six-member folk orchestra under the musical direction of Savvas Chrysanthou electrified the audience, with Philippos Ktenas performing Eftychia’s songs with passion and authenticity. The choreography and production by Maria Zachariou Karapitta offered images of great aesthetic value and intensity, while the dancers—professional and not—took our breath away with their movements and energy. (The boys dancing the zeibekiko absolutely stunned us!)
But perhaps the most moving moment of the night was seeing 100 people on stage: children, elderly people, people of all ages who offered more than participation—they offered soul. Especially in the scene referencing Smyrna… A profound emotion for all the lost homelands, from Smyrna to Cyprus.
A living reminder that when art is infused with talent and respect, it becomes strength, inspiration, and culture.
SkalaTimes was, of course, there as the communication sponsor, applauding with all its heart a performance that honoured the legacy of the great lyricist and wrote its own chapter in history.
A performance that made us love—or fall in love again with—good Greek folk music, because as Eftychia herself used to say: “Laiko music is the voice of the Nation.”
And last night, that voice was loud. Very loud.
A big thank you to all contributors!
Mrs. Santorinaiou, we bow to your talent.
Maria Zachariou Karapitta, you won the bet— you (re)wrote history!
Триумф, достойный Эфтимии Папаяннопулу – Спектакль, который вновь вошёл в историю Ларнаки
SkalaTimes
Вчера опустился занавес спектакля «Эвтихия Папаяннопулу», и вместе с этим была написана ещё одна золотая страница в театральной жизни Кипра. После успешных выступлений в Лимассоле, Никосии и трёх подряд аншлаговых показов в Ларнаке, Муниципальный театр Ларнаки «Йоргос Ликургос» вчера был переполнен до предела: ни одного свободного места, ни одного вздоха, который бы не дрожал от волнения.
Продюсер и вдохновитель спектакля Мария Захариу Карапитта выиграла главный риск. Постановка, которую публика полюбила несколько лет назад и которая имела огромный успех, в этом году не просто вернулась — она возродилась триумфально. Больше, сильнее, глубже. Спектакль, который не опирался лишь на ностальгию, а доказал, что творчество Эвтихии Папаяннопулу остаётся вне времени — живым и неотразимым.
В центре внимания — Аннита Санторинайу, потрясающая, завораживающая, с игрой, которая выходит за рамки актёрского мастерства и превращается в пережитый опыт. Рядом с ней Християна Ларку — присутствие, которое с абсолютным уважением и талантом почтило роль, добавив глубину и динамику театральному ансамблю.
Оригинальный текст Християны Артемиу — сильный, чёткий, правдивый — встречается с режиссёрским взглядом Георгиоса Муаими, которому удаётся идеально сбалансировать юмор, эмоцию и лиризм, не допускаю ни одной лишней ноты.
Раз уж говорим о нотах: шестичленная народная оркестра под музыкальным руководством Савва Хрисанту подняла зал на ноги, а Филиппос Ктенас исполнил песни Эвтихии с истинной страстью и подлинностью. Хореография и продакшн Марии Захариу Карапитта подарили высокоэстетические и эмоционально насыщенные образы, а танцоры — профессионалы и любители — захватывали дыхание своими движениями и энергией. (Парни, танцевавшие зейбекико, просто лишили нас дыхания!)
Но, возможно, самым трогательным моментом вечера стали 100 человек на сцене: дети, пожилые, люди всех возрастов, которые предложили не просто участие — они вложили душу. Особенно в сцене, посвящённой Смирне… Глубокое волнение за все потерянные родины — от Смирны до Кипра.
Живое напоминание о том, что искусство, созданное с талантом и уважением, становится силой, вдохновением и культурой.
SkalaTimes, как медиапартнёр, конечно же было там, чтобы аплодировать от всей души спектаклю, который почтил историю великой поэтессы-песенницы и написал свою собственную.
Спектакль, который заставил нас полюбить — или снова полюбить — хорошую греческую народную музыку, ведь, как говорила сама Эвтихия: «Лаико — это голос нации».
И вчера этот голос звучал громко. Очень громко.
Огромная благодарность всем участникам!
Госпожа Санторинайу, мы преклоняемся перед вашим талантом.
Мария Захариу Карапитта, вы выиграли ставку — вы (снова) вошли в историю!
