Text follows in English
Αυτές τις μέρες ο δήμαρχος Πάτρας Πελετίδης ξήλωσε τις πινακίδες από τα σχολεία της πόλης του.
Νεοδιόριστη, κάπου στα 90s, έφτασε στο σχολείο μου η προκήρυξη ενός μαθητικού διαγωνισμού από τη Microsoft που μόλις είχε κυκλοφορήσει την νεα έκδοση των windows Συμμετείχαν δυο δικά μας ξεφτέρια που κέρδισαν το πρώτο βραβείο το οποίο αντιστοιχούσε σε έναν υπολογιστη για τον καθένα και έναν για το σχολείο. Τότε άρχισαν τα όργανα και έζησα την πιο θυελλώδη συνεδρίαση του συλλόγου καθηγητών, γιατί τέθηκε το ερώτημα αν έπρεπε να αποδεχτούμε το έπαθλο ή όχι και τι δουλειά έχουν οι πολυεθνικές στην δημόσια εκπαιδευση. Καταλήξαμε σε μια σολομώντεια λύση να μην το στερήσουμε από τα παιδιά, αλλά να το αρνηθούμε ως σχολική μονάδα.
Ξαναθυμήθηκα το περιστατικό φέτος, όταν άνοιξαν τα σχολεία και παραβρέθηκαν στον αγιασμό εκπρόσωποι τραπεζών στο πλαίσιο του προγράμματος Μαριέτα Γιαννάκου που ανέλαβε την ανακαίνιση 400 περίπου σχολείων. Σε ένα Δημοτικό μάλιστα των Ιωαννίνων πήρε το μάτι μου πως ανάμεσα στους χορηγούς ήταν και μια εταιρεία τζόγου.
Αυτές τις μέρες ο δήμαρχος Πάτρας Πελετίδης ξήλωσε τις πινακίδες από τα σχολεία της πόλης του. Δεν ξέρω αν το έκανε για επικοινωνιακούς λόγους, αλλά επί της ουσίας είχε δίκιο αφού η κεντρική εξουσία και οι περιφέρειες διαθέτουν ελάχιστα κονδύλια για την συντήρηση και λειτουργία των σχολικών κτιρίων.
Να ξεκαθαρίσω πως δεν είμαι αντίθετη στην έννοια της χορηγίας. Στην αρχαία Αθήνα ήταν επίσημος θεσμός και ένας τρόπος έμμεσης φορολογίας των πλούσιων που χρηματοδοτούσαν θεατρικές παραστάσεις, κατασκευή μνημείων κ.λπ. Επίσης, οι εθνικοί ευεργέτες, ανεξάρτητα από το αν τα κίνητρά τους ήταν αγνός πατριωτισμός ή ιδιοτελή γιατί είχαν αμαρτωλά αλισβερίσια με το κράτος (περίπτωση Συγγρού) πρόσφεραν πολλά σε δύσκολες εποχές.
Όμως οι τράπεζες είναι πολλαπλώς φορτισμένες αρνητικά. Τα πέτρινα χρόνια των μνημονίων τις χρυσοπληρωώσαμε με μια ανακεφαλαιοποίηση θολή και σκανδαλώδη. Τότε ούτε φωτοτυπίες δεν μπορούσαμε να μοιράσουμε στους μαθητές γιατί δεν μας έδιναν λεφτά από τις σχολικές επιτροπές. Τώρα που έχει ξεπεραστεί η κρίση παίρνουν σπίτια μέσω των funds, κλείνουν υποκαταστήματα και ΑΤΜ στην επαρχία χωρίς να εξυπηρετούνται οι κάτοικοι και θέλουν να παριστάνουν τους ευεργέτες, εκεί που απουσιάζει το κράτος. Ας μην ξεχνάμε ότι είναι συνταγματικό καθήκον της Πολιτείας να εξασφαλίζει τη δημόσια παιδεία και επομένως υποχρέωσή της και το λειτουργικό κόστος των σχολείων . Και στο κάτω κατω ο Βαρβάκης και οι υπόλοιποι έκαναν δωρεές με δικά τους λεφτά και όχι με τα δικά μας από τις προμήθειες και τις κρατικές ευνοϊκές ρυθμίσεις.
Αν ξέρατε πόσα δις και τρις πήραμε συνολικά από την εποχή των πακέτων Ντελόρ μέχρι το πρόσφατο Ταμείο Ανάκαμψης και πώς φαγώθηκαν χωρίς να γίνουν τα στοιχειώδη έργα υποδομής, προσλήψεις εκπαιδευτικών και άλλων ειδικοτήτων απαραίτητων για την εποχή μας, (π.χ. σχολικών ψυχολόγων) θα τρίβατε τα μάτια σας. Σήμερα διαβάζω πως η Κεραμέως ερευνάται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για οικονομικό σκάνδαλο με διαδραστικούς πίνακες και είδη ρομποτικής. Πού πήγαν τα εκατομμύρια, οέο;
Υ/Γ Δεν ξέρω αν είδατε την τελευταία άθλια διαφήμιση της Alpha Bank, όπου ένα μωρό σπάει το λάπτοπ του πατέρα του, καταστρέφει το κινητό της μαμάς του, γεμίζει το σπίτι με νερά για να εκδικηθεί με δήθεν χαριτωμενιές τους γονείς του που δεν του πήραν κάποιο παιχνίδι. Όλα όμως διορθώνονται με ένα καταναλωτικό δάνειο. Αυτό είναι το μήνυμα των τραπεζών: Θα σας ρημαξουμε τη ζωή , αλλά μετά θα σας σώσουμε. Ευχαριστώ, αλλά δεν θα πάρω.
Πηγή: documentonews.gr
Thanks, But I’ll Pass
In recent days, the Mayor of Patras, Peletidis, removed the signs from the schools in his city.
Back in the 1990s, when I was newly appointed as a teacher, a notice arrived at my school announcing a student competition organized by Microsoft, which had just released a new version of Windows. Two of our brightest students participated and won first prize — a computer each, plus one for the school. That’s when the uproar began. I witnessed the most heated teachers’ council meeting of my career, as the question arose: should we accept the prize or not? What business do multinationals have in public education? We ended up with a Solomonic solution: we wouldn’t deprive the students of their prize, but we would decline it as a school.
I remembered that incident this year when the new school term began and representatives of banks attended the opening ceremonies, under the “Marietta Giannakou” program, which undertook the renovation of around 400 schools. At one elementary school in Ioannina, I even noticed that one of the sponsors was a gambling company.
Now, once again, Mayor Peletidis of Patras has removed the signs from his city’s schools. I don’t know whether he did it for publicity reasons, but in essence, he was right — since the central government and regional authorities allocate minimal funds for the maintenance and operation of school buildings.
Let me make it clear: I’m not opposed to the concept of sponsorship itself. In ancient Athens, it was an official institution — a form of indirect taxation on the wealthy, who funded theatrical performances, public monuments, and so on. Likewise, the national benefactors of Greece, regardless of whether their motives were genuine patriotism or self-interest due to murky dealings with the state (as in the case of Syngros), made significant contributions in difficult times.
However, banks carry a deeply negative legacy. During the grim years of the bailout memoranda, we paid them handsomely through a recapitalization process that was both murky and scandalous. Back then, we couldn’t even afford to distribute photocopies to our students because the school boards wouldn’t release funds. Now that the crisis is supposedly over, banks are repossessing homes through funds, closing branches and ATMs in rural areas — leaving residents without service — and yet they want to play the role of benefactors where the state is absent.
Let’s not forget: it is a constitutional duty of the State to provide public education — and therefore to cover the operational costs of schools. And after all, Varvakis and the other great benefactors made donations with their own money, not with ours, taken through fees, commissions, and favorable state arrangements.
If you knew how many billions and trillions Greece has received since the Delors Packages up to the recent Recovery Fund — and how that money was squandered without achieving even the most basic infrastructure projects, teacher hires, or specialists essential for our time (such as school psychologists) — you’d be astonished. Today I read that former education minister Niki Kerameus is being investigated by the European Public Prosecutor’s Office for a financial scandal involving interactive boards and robotics equipment. So, where did all those millions go?
P.S. I don’t know if you’ve seen the latest atrocious Alpha Bank commercial: a baby breaks its father’s laptop, destroys its mother’s phone, and floods the house — supposedly as a “cute” act of revenge because they didn’t buy it a toy. But don’t worry! Everything can be fixed with a consumer loan. That’s the message from the banks: We’ll ruin your life, but then we’ll save you.
Thanks, but I’ll pass.
Source: documentonews.gr
