Text Follows in English
Текст следует на русском языке
«Τοις ελευθέροις μεγίστη ανάγκη η υπέρ των πραγμάτων αισχύνη»
(Είναι επιβεβλημένο οι ελεύθεροι να έχουν συναίσθηση ευθύνης για τα πολιτικά πράγματα)
-Δημοσθένης
Της Γιώτας Δημητρίου
Δημοσιογράφος, Αρχισυντάκτρια SkalaTImes
Διαβάζω στα ΜΚΔ για νέα κόμματα, νέους πολιτικούς, για «το χαστούκι που πρέπει να δώσουμε στα παραδοσιακά κόμματα» και πολλά άλλα που κοντεύουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε και όσα με κόπο μάθαμε μέσα από βιβλία, ιστορία, γεγονότα.
Από πότε το νέο σημαίνει απαραίτητα καλύτερο; Σαφώς και το νέο μπορεί να είναι καλύτερο από το παλιό, αλλά αυτό δεν φαίνεται από την ημερομηνία ίδρυσης του κόμματος, αλλά από το τι εκπροσωπεί, τι αντιπροσωπεύει, τις θέσεις του, ιδιαίτερα σε καίρια ζητήματα, και, βεβαίως, ποια είναι τα στελέχη του, διότι, (παραφράζοντας λίγο τη γνωστή ρήση για να δένει), «Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να ΦΑΙΝΕΤΑΙ τίμια, πρέπει και να ΕΙΝΑΙ τίμια».
Στην εποχή της εικόνας και των ΜΚΔ, ο καθένας παρουσιάζεται όπως θέλει.
Από την άλλη, κάποια στελέχη κομμάτων συμπεριφέρονται ωσάν το κόμμα να είναι εταιρεία και αυτοί ιδιοκτήτες που τους ανήκει – το κόμμα –, ενώ άλλοι πολιτικοί, που είναι εκεί για να εκπροσωπούν τον λαό, συμπεριφέρονται σαν αλαζόνες σε παροξυσμό, και πολλά άλλα.
Μην βλέπετε τις εικόνες και τα ωραία λογάκια στα ΜΚΔ· αυτές οι εκλογές (όπως και όλες, αλλά ειδικά αυτές του ’26) θα είναι ένα καλό τεστ για την κριτική σκέψη και το μυαλό αυτού του λαού.
Διότι, «Τούτος ο λαός, αφέντη μου, δεν ξέρει πολλά λόγια, σωπαίνει, ακούει, κι όσα του λες τα δένει κομπολόγια»…
Σε ένα σύστημα που επιχειρεί με νύχια και με δόντια να αφανίσει ιδεολογίες και πιστεύω, ας αναμετρηθεί ο καθένας με τον εαυτό του και να δει ποιος είναι και τι κόσμο θέλει να αφήσει πίσω του, διότι μια ψήφος είναι ένα λιθαράκι στο αύριο των παιδιών μας.
Οι ιδεολογίες δεν είναι παντιέρες για να κάνει ο καθένας καριέρα στο όποιο κόμμα· δεν είναι αναλώσιμες ατάκες και τσιτάτα για να βγαίνει ο γιος του τάδε πολιτικού που θεωρεί πως το κόμμα του χρωστά να συνεχίσει να κάνει πολιτική καριέρα αυτός και η γυναίκα του, ο κουμπάρος του, το παιδί του, ο ξάδελφος και ο παράλλος συγγενής. Όχι!
Οι ιδεολογίες είναι ιερό, που ο καθένας δείχνει το βαθμό που τις υπηρετεί με τη στάση ζωής και τις πράξεις του και βεβαίως βεβαίως με το ήθος του!
Μα, προπάντων, οι ιδεολογίες, είναι η πυξίδα που καθορίζει πώς κινείται ένας άνθρωπος, μια χώρα, ένας τόπος.
Και ένα κόμμα (σόρι που σας χαλώ το πάρτι) οφείλει να έχει ιδεολογία, που ορίζει τις θέσεις και τη στάση του· αλλιώς είναι σουβλάκια από τον Ευθυμή, «μία από όλα μέσα», για να ταιριάζει και με κόκα-κόλα που πάει με όλα (συγγνώμη για τη δωρεάν διαφήμιση, δεν πίνω καν κόκα-κόλα).
Στην εποχή των υποκριτών (και είναι πολλοί σε πολλά κόμματα, ίσως και σε όλα), μπορεί κανείς να κοροϊδέψει τα πλήθη, να χτίσει καριέρες πολιτικές με παχουλούς μισθούς και συντάξεις, αλλά δεν μπορεί να κοροϊδέψει τους πάντες για πάντα και, προπάντων, τον εαυτό του και τον Θεό. (Α! Συγγνώμη, ξέχασα· πολλοί πολιτικοί δεν πιστεύουν στο Θεό… ίσως από εκεί να ξεκινά το πρόβλημα. Ο Ντοστογιέφσκι είπε πως «χωρίς Θεό όλα επιτρέπονται».)
Οι εκλογές έρχονται, η προεκλογική ξεκίνησε· ας είμαστε σωστοί με αυτό το κεφάλαιο, που είτε το θέλουμε είτε όχι, καθορίζει το ΑΥΡΙΟ μας, των παιδιών μας και του τόπου.
Δεν θα πω ότι οφείλουμε να διαφωνούμε με πολιτικούς αντιπάλους με σεβασμό, ευγένεια, με επιχειρήματα και χωρίς φανατισμό, διότι αυτή την ελπίδα την έχω χάσει προ καιρού. Τουλάχιστον, όμως, ας θυμόμαστε πως οι εκλογές τελειώνουν κάποια στιγμή, αλλά οι συμπεριφορές μας κατά τις προεκλογικές περιόδους μένουν, για να φωνάζουν ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ· κι αυτό είναι σημαντικό, πολύ σημαντικό βρε αδελφέ, στην προσωπική ιστορία του καθενός.
Καλό μήνα, καλό φθινόπωρο!
The election campaign, new and old parties, and each person’s personal responsibility!
“It is imperative that free people have a sense of responsibility for political matters.”
—Demosthenes
By Yiota Dimitriou, Journalist, Editor-in-Chief of SkalaTimes
I read on social media about new parties, new politicians, about “the slap we must give to the traditional parties,” and many other things that almost make us forget even what we have painstakingly learned through books, history, and events.
Since when does new automatically mean better? Surely the new can be better than the old, but this is not determined by the party’s founding date; it is reflected in what it represents, its principles, its positions—especially on crucial issues—and, of course, who its members are. As I slightly paraphrase the famous saying to make the point: “Caesar’s wife must not only appear honorable, she must be honorable.”
In the age of images and social media, everyone presents themselves as they wish.
On the other hand, some party members behave as if the party is a company and they are the owners—and others, who are there to represent the people, act like arrogant fanatics, and much more.
Don’t be fooled by images and pretty slogans on social media; these elections (like all elections, but especially those of ’26) will be a good test of the critical thinking and minds of the people.
Because, “This people, master, does not know many words; it is silent, listens, and what you tell it, it strings together like beads on a rosary…”
In a system that fights tooth and nail to erase ideologies and beliefs, let everyone measure themselves against who they are and what kind of world they want to leave behind, because a vote is a small stone in the foundation of our children’s future.
Ideologies are not banners for anyone to make a career in any party; they are not disposable slogans or quotes for the son of some politician who believes the party owes him a political career—he, his wife, his child, his cousin, or other relatives. No!
Ideologies are sacred; each person shows the degree to which they serve them through their life, actions, and, of course, their integrity.
Above all, ideologies are the compass that guides how a person, a country, a place moves.
And a party (sorry to ruin your party) must have an ideology that defines its positions and stance; otherwise, it is like “everything-in-one” fast food from Efthymi, designed to go with everything—even Coca-Cola (sorry for the free advertisement; I don’t even drink Coke).
In the age of hypocrites (and there are many in many parties, perhaps all), one can fool the masses, build a political career with fat salaries and pensions, but one cannot fool everyone, especially oneself and God. (Ah! Sorry, I forgot—many politicians don’t believe in God… perhaps that’s where the problem starts. Dostoevsky said, “Without God, everything is permitted.”)
Elections are coming, the campaign has started; let us take this chapter seriously, because whether we like it or not, it determines our TOMORROW, our children’s tomorrow, and the future of our country.
I will not say that we must disagree with political opponents respectfully, politely, with arguments, and without fanaticism, because I lost that hope long ago. But at least let us remember that elections end at some point, yet our behavior during campaigns remains, shouting WHO WE ARE; and this is significant, very significant, in each person’s personal story.
Have a good month, and a good autumn!
Предвыборная кампания, новые и старые партии и личная ответственность каждого!
«Необходимо, чтобы свободные люди осознавали свою ответственность за политические дела.»
—Демосфен
Автор: Йота Димитриу, журналист, главный редактор SkalaTimes
Я читаю в социальных сетях о новых партиях, новых политиках, о «шлепке, который мы должны дать традиционным партиям», и о многом другом, что почти заставляет нас забыть даже то, чему мы с трудом научились через книги, историю и события.
С каких пор новое автоматически значит лучшее? Конечно, новое может быть лучше старого, но это не определяется датой основания партии; это проявляется в том, что она представляет, в её принципах, позициях — особенно по ключевым вопросам — и, конечно, кто её члены. Как я слегка перефразирую известное выражение, чтобы подчеркнуть мысль: «Жена Цезаря должна не только казаться честной, она должна быть честной».
В эпоху образов и социальных сетей каждый представляет себя так, как хочет.
С другой стороны, некоторые члены партий ведут себя так, как будто партия — это компания, а они её владельцы; другие политики, которые должны представлять народ, ведут себя как высокомерные фанатики, и многое другое.
Не обманывайтесь изображениями и красивыми лозунгами в соцсетях; эти выборы (как и все, но особенно выборы ’26) будут хорошим тестом для критического мышления и ума народа.
Потому что «Этот народ, хозяин мой, не знает много слов; он молчит, слушает, и что ему скажешь, он связывает, как четки…»
В системе, которая всеми силами пытается уничтожить идеологии и верования, пусть каждый измерит себя и посмотрит, кто он и какой мир хочет оставить после себя, потому что голос — это маленький камень в основании будущего наших детей.
Идеологии — это не флаги, чтобы кто-то делал карьеру в какой-либо партии; это не расходные фразы и цитаты, чтобы сын того или иного политика, который считает, что партия ему что-то должна, мог продолжать политическую карьеру он, его жена, его ребёнок, его двоюродный брат или другие родственники. Нет!
Идеологии — священны; каждый показывает степень своей преданности через свою жизнь, поступки и, конечно, через свою нравственность.
Прежде всего, идеологии — это компас, который определяет, как движется человек, страна, место.
И партия (извините, что портю вам вечеринку) должна иметь идеологию, которая определяет её позиции и позицию; иначе это как «всё сразу» от Эфими, чтобы подходило ко всему, даже к Кока-Коле (извините за бесплатную рекламу, я даже не пью колу).
В эпоху лицемеров (а их много в разных партиях, возможно, во всех) можно обмануть массы, построить политическую карьеру с толстыми зарплатами и пенсиями, но нельзя обмануть всех и, прежде всего, себя и Бога. (Ах! Извините, забыл — многие политики не верят в Бога… возможно, здесь и начинается проблема. Достоевский сказал: «Без Бога всё позволено».)
Выборы приближаются, предвыборная кампания началась; давайте отнесёмся к этому этапу серьёзно, потому что, хотим мы того или нет, он определяет НАШЕ ЗАВТРА, завтрашний день наших детей и будущее нашей страны.
Я не скажу, что мы обязаны спорить с политическими оппонентами с уважением, вежливо, аргументированно и без фанатизма, потому что эту надежду я потеряла давно. Но, по крайней мере, давайте помнить, что выборы когда-нибудь заканчиваются, но наше поведение в предвыборный период остаётся, крича КТО МЫ; и это важно, очень важно, в личной истории каждого.
Хорошего месяца и прекрасной осени!
