Article follows in English
Της συντακτικής ομάδας του SkalaTimes
Διαφθορά. Μια λέξη που δεν αρκεί να την ψιθυρίζεις στις κουζίνες ή στα καφενεία, αλλά απαιτεί να την αντικρίσεις στα μάτια, χωρίς φόβο, και να βρεις τη δύναμη να την πολεμήσεις για να παραδώσουμε μια καλύτερη Κύπρο στα παιδιά μας.
Διαφθορά είναι όταν μια θέση έχει ήδη «δοθεί» πριν καν προκηρυχθεί. Όταν ο φιλόλογος αναλαμβάνει τον κλάδο των μαθηματικών, ή ο μαθηματικός αναλαμβάνει υπεύθυνος ποιητικής έρευνας. Είναι η αναξιοκρατία που κυλάει σαν ρυάκι και καταλήγει σε πλημμύρα σε όλα τα επίπεδα.
Διαφθορά είναι η ανισότητα που βαθαίνει, η φτώχεια που αγκαλιάζει τους πολλούς, ενώ εκατομμύρια και μίζες μοιράζονται σε λίγους. Είναι να τρέχεις να πληρώσεις πρόστιμο για ένα φανάρι που σου χρεώνεται χωρίς χρονομετρητή, ενώ κανείς δεν αποκαλύπτει ποια εταιρεία κρύβεται πίσω από το κόκκινο φως που σε παγιδεύει και σε πνίγει οικονομικά ως οικογενειάρχη. Ναι, είχαμε δικαίωμα για χρονομέτρες στα φώτα τροχαίας που πίνουν το αίμα του λαού με το ένα πρόστιμο μετά το άλλο.
Διαφθορά είναι η στήριξη της κλίκκας από την κλίκκα. Είναι αυτοί που έγιναν δισεκατομμυριούχοι μέσω παράνομων εμποριών και βρίσκονται στη μαύρη λίστα της Αμερικής, και σήμερα το παίζουν παράγοντες του τόπου μας, με ύφος εκατό καρδιναλίων.
Διαφθορά είναι ο φόβος να μιλήσεις, γιατί αν τα γράψεις, ποιος ξέρει πού θα σε βρουν…
Διαφθορά είναι η αδυναμία των καθαρών χεριών μπροστά στα λερωμένα, δυνατά χέρια!
Διαφθορά είναι το άδικο που ντύνεται με νόμους, κανονισμούς και «προγράμματα ανάπτυξης», ενώ η κοινωνία πληρώνει την τιμή ακριβά και σκληρά.
Κύπρος. Ένας τόπος που οι θάλασσες της καθρεφτίζουν τον ήλιο, αλλά οι στέγες των σπιτιών της καθρεφτίζουν την αδικία.
Ένας τόπος όπου η διαφθορά δεν είναι απλώς κακοδιοίκηση· είναι σχεδόν κανονισμός, είναι καθημερινότητα, είναι σιωπηλή συνθήκη που μας χωρίζει σε αυτούς που πληρώνουν και σε αυτούς που τρώνε τα εκατομμύρια.
Αν θέλουμε να την ξεριζώσουμε, πρέπει πρώτα να τη δούμε καταμάτια.
Διαφθορά είναι η θέση που δεν κερδίζεται, είναι το δικαίωμα που αγοράζεται, είναι η αξιοπρέπεια που ξεπουλιέται. Και όσο φοβόμαστε να μιλήσουμε, όσο κοιτάμε αλλού, τόσο θα παραμένουμε θεατές σε μια παράσταση όπου οι πολλοί είναι η σκιά και οι λίγοι το φως.
Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε. Ήρθε η ώρα να απαιτήσουμε. Γιατί τα αδύναμα, καθαρά χέρια δεν πρέπει να παγώνουν από φόβο μπροστά στα ολοδυνατά, λερωμένα.
Corruption: The Silent Wound of Cyprus
By the editorial team of SkalaTimes
Corruption. A word that is not enough to whisper in kitchens or cafés, but demands to be faced head-on, without fear, and to find the strength to fight it so we can leave a better Cyprus to our children.
Corruption is when a position has already been “given” before it is even announced. When a philologist is put in charge of mathematics, or a mathematician takes responsibility for poetic research. It is the meritlessness that flows like a stream and ends in a flood at every level.
Corruption is the deepening inequality, the poverty that embraces the many, while millions and kickbacks are shared among the few. It is running to pay a fine for a traffic light charged without a timer, while no one reveals which company hides behind the red light that traps you and suffocates you financially as a head of a family. Yes, we had the right to timers on traffic lights that suck the lifeblood of the people, one fine after another.
Corruption is the support of a clique by the clique. It is those who became billionaires through illegal trades and are on America’s blacklist, and today pose as the country’s decision-makers, with the air of a hundred cardinals.
Corruption is the fear of speaking out, because if you write it down, who knows where they might find you…
Corruption is the weakness of clean hands in front of the strong, dirty ones!
Corruption is the injustice dressed in laws, regulations, and “development programs,” while society pays the price dearly and harshly.
Cyprus. A land whose seas reflect the sun, but whose rooftops reflect injustice.
A land where corruption is not merely mismanagement; it is almost a rule, it is everyday life, it is a silent pact that divides those who pay from those who feast on the millions.
If we want to uproot it, we must first look it straight in the eyes.
Corruption is the position that is not earned, the right that is bought, the dignity that is sold. And as long as we fear to speak, as long as we look away, we remain spectators in a play where the many are the shadow and the few are the light.
The time has come to speak. The time has come to demand. Because weak, clean hands must not freeze in fear before the all-powerful, dirty ones.
