Text Follows in English
Текст следует на русском языке
Γράφει η Μαρίνα Χριστοφή
Ειδική Παιδαγωγός, Λάρνακα
Τηλέφωνο: 99 682920
Email: marinachristofi11@gmail.com
(Περισσότερα για τη Μαρίνα εδώ)
- Κάθε βδομάδα, η Μαρίνα γράφει το δικό της άρθρο στο SkalaTimes για θέματα που αφορούν τα παιδιά μας. Αν έχετε ερωτήσεις ή απορίες για τις οποίες θα θέλατε να γράψει σε μελλοντικό της άρθρο, μπορείτε να επικοινωνήσετε απευθείας μαζί της στο email: marinachristofi11@gmail.com
——————————————————————————————
Η ΔΕΠ-Υ είναι η πιο συχνή νευροαναπτυξιακή διαταραχή με ποσοστό 5-7%.
Τα βασικά συμπτώματα είναι η απροσεξία, η υπερκινητικότητα και η παρορμητικότητα, τα οποία εμφανίζονται με την έναρξη του δημοτικού όπου οι απαιτήσεις για συγκέντρωση είναι μεγαλύτερες.
Πως εμφανίζεται η ΔΕΠ-Υ ανά ηλικία
Προσχολική ηλικία (2-5 ετών):
Πολύ δραστήρια και συνεχώς βρίσκονται σε κίνηση
Δυσκολεύονται να συνεργαστούν με άλλα παιδιά
Έντονες εκρήξεις θυμού ή οργής
Περισσότερα ατυχήματα και απροσεξία
Σχολική ηλικία (6-12 ετών):
Η απροσεξία και η υπερκινητικότητα είναι πιο ξεκάθαρες
Δυσκολεύονται να οργανώσουν τις εργασίες και τον χρόνο τους
Μπορεί να ξεχνούν εργασίες ή αντικείμενα
Αρχίζουν να φαίνονται οι δυσκολίες στα μαθήματα λόγω απροσεξίας
Εφηβεία (13-18 ετών):
Η υπερκινητικότητα μειώνεται
Εμφανίζονται κίνδυνοι όπως είναι το κάπνισμα, το αλκοόλ ή οι ουσίες
Συχνές συγκρούσεις με γονείς
Γρήγορες αλλαγές στη διάθεση
Δυσκολεύεται στην επιλογή σπουδών, εργασίας και προσωπικές σχέσεις
Οι 3 τύποι της ΔΕΠ-Υ είναι οι εξής:
- Απρόσεκτος τύπος:
Δυσκολεύεται να κρατήσει την προσοχή του σε δραστηριότητες ή εργασίες
Κάνει λάθη από απροσεξία και δεν προσέχει τις λεπτομέρειες
Δυσκολεύεται αν ακολουθήσει οδηγίες, ειδικά αν είναι πολλές και σύνθετες
Έχει πρόβλημα στην οργάνωση σχολικών εργασιών ή καθημερινών δραστηριοτήτων
Αποφεύγει εργασίες που απαιτούν συγκέντρωση για μεγάλο διάστημα
Ξεχνά ή χάνει τα απαραίτητα αντικείμενα για τις δραστηριότητες του
Αποσπάται εύκολα από ήχους, εικόνες ή τις σκέψεις του - Υπερκινητικός τύπος:
Κουνάει συνεχώς τα χέρια ή τα πόδια του και σηκώνεται χωρίς λόγο
Σκαρφαλώνει, τρέχει και δεν υπολογίζει πάντα τον κίνδυνο
Δυσκολεύεται να περιμένει τη σειρά του σε παιχνίδια ή δραστηριότητες
Μιλά πολύ και συχνά απαντά πριν ολοκληρωθεί η ερώτηση
Διακόπτει τους άλλους και δυσκολεύεται να περιμένει - Συνδυασμένος τύπος:
Συνδυάζει συμπτώματα τόσο της απροσεξίας όσο και της
υπερκινητικότητας
Διάγνωση:
Για να διαγνωστεί ένα παιδί με ΔΕΠ-Υ, πρέπει να εμφανίζει τουλάχιστον 6 συμπτώματα για 6 μήνες
Τα συμπτώματα πρέπει να εμφανίζονται σε δύο διαφορετικά περιβάλλοντα, π.χ. σπίτι και σχολείο
Τα συμπτώματα πρέπει να έχουν εμφανιστεί πριν τα 12 χρόνια
Σχεδόν όλα τα παιδιά μπορεί να δείξουν κάποια από αυτά τα συμπτώματα σε κάποια φάση της ανάπτυξης τους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν ΔΕΠ-Υ
Η διάγνωση γίνεται μόνο από εξειδικευμένη διεπιστημονική ομάδα.
Συγκεκριμένα η διάγνωση των δυσκολιών της ΔΕΠ-Υ γίνεται από εκπαιδευτικό ψυχολόγο, ο οποίος αξιολογεί τις δυσκολίες προσοχής, συγκέντρωσης και συμπεριφοράς του παιδιού μέσα από παρατήρηση, συνεντεύξεις και εργαλεία. Ανάλογα με την κάθε περίπτωση, μπορεί να
χρειαστεί περαιτέρω συνεργασία με παιδοψυχίατρο ή με παιδονευρολόγο ώστε να γίνει πιο ολοκληρωμένη αξιολόγηση και να αποφασιστεί ποια στήριξη και παρέμβαση είναι κατάλληλη για το παιδί.
Τρόποι αντιμετώπισης:
- Σταθερό πρόγραμμα – Κρατήστε συγκεκριμένες ώρες για διάβασμα κάθε μέρα.
- Ήσυχος χώρο – Ο χώρος πρέπει να είναι τακτοποιημένος και φωτεινός χωρίς τηλεόραση ή κινητό.
- Μικρά διαλείμματα – Μελέτη για 15 – 20 λεπτά και μετά ένα σύντομο διάλλειμα.
- Εικόνες και χρώματα – Χρησιμοποιήστε χρωματιστές σημειώσεις ή σχεδιάκια για να θυμάται πιο εύκολα.
- Επιτρέψτε την κίνηση – Η κίνηση βοηθά στη συγκέντρωση. Αν το παιδί σας δυσκολεύεται να μείνει ακίνητο, αφήστε το να κρατά κάτι στα χέρια του.
- Οργάνωση με λίστες – Οι λίστες βοηθούν τα παιδία να βλέπουν τι έχουν να κάνουν και να χαίρονται όταν διαγράφουν κάθε εργασία.
- Χρονόμετρο – Ένα χρονόμετρο μπορεί να τα βοηθήσει να τηρούν τα χρονικά όρια.
- Χρησιμοποιήστε τεχνολογία – Υπάρχουν εφαρμογές που βοηθούν στη συγκέντρωση και την οργάνωση, μετατρέποντας τη μάθηση σε παιχνίδι.
- Συνεργαστείτε με τους εκπαιδευτικούς – Μιλήστε τακτικά με τους δασκάλους του παιδιού σας για να ξέρετε πως τα πάει στο σχολείο και τι μπορείτε να κάνετε στο σπίτι για να το βοηθήσετε
- Ακούστε το παιδί σας – Ρωτήστε το τι βοηθά και το τι δυσκολεύει, η γνώμη του έχει αξία.
- Ενθαρρύνετε και επαινείτε – Κάθε προσπάθεια αξίζει έπαινο!
Η ΔΕΠ-Υ μπορεί να κάνει κάποιες καθημερινές δραστηριότητες, όπως η μελέτη των μαθημάτων, πιο δύσκολες, αλλά δεν σημαίνει ότι το παιδί δεν μπορεί να τα καταφέρει. Κάθε παιδί έχει τα δικά του ταλέντα. Με αγάπη, υπομονή και βοήθεια, μπορεί να μάθει να οργανώνεται, να συγκεντρώνεται και να νιώθει περήφανο για ότι κάνει. Κάθε βήμα είναι σημαντικό. Κάθε
προσπάθεια μετράει και βοηθά το παιδί να γίνει πιο σίγουρο και δυνατό.
Με στήριξη και ενθάρρυνση, τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ μπορούν να πετύχουν τους στόχους τους και να πιστέψουν στον εαυτό τους. Θυμηθείτε, εσείς είστε ο πιο σημαντικός σύμμαχος του!
Μαρίνα Χριστοφή
Ειδική Παιδαγωγός
Everything You Need to Know About Attention Deficit and Hyperactivity Disorder (ADHD)
By Marina Christofi
Special Educator, Larnaca
Phone: +357 99 682920
Email: marinachristofi11@gmail.com
(More about Marina [here])
Every week, Marina writes her own article for SkalaTimes on topics related to our children.
If you have questions or topics you’d like her to cover in a future article, you can contact her directly at: marinachristofi11@gmail.com
What is ADHD?
ADHD is the most common neurodevelopmental disorder, affecting around 5–7% of children.
The main symptoms are inattention, hyperactivity, and impulsivity, which usually become more noticeable in primary school when focus and concentration are required.
How ADHD appears at different ages
Preschool age (2–5 years):
- Very active and constantly moving
- Difficulty cooperating with other children
- Intense outbursts of anger or frustration
- More frequent accidents or carelessness
School age (6–12 years):
- Inattention and hyperactivity become more obvious
- Struggles to organize schoolwork and manage time
- May forget homework or lose personal items
- Difficulties in learning start to appear due to lack of focus
Teenage years (13–18 years):
- Hyperactivity decreases
- Risks increase (smoking, alcohol, or substance use)
- Frequent conflicts with parents
- Rapid mood swings
- Difficulty making decisions about studies, career, or relationships
The Three Types of ADHD
Inattentive type:
- Struggles to maintain attention during activities or tasks
- Makes careless mistakes and misses details
- Has trouble following complex instructions
- Disorganized with schoolwork or daily activities
- Avoids tasks that require long concentration
- Often forgets or loses necessary items
- Easily distracted by sounds, images, or thoughts
Hyperactive type:
- Constantly fidgets or moves without reason
- Climbs or runs in inappropriate situations
- Finds it hard to wait their turn
- Talks excessively and answers before questions are finished
- Interrupts others and struggles with patience
Combined type:
- Displays symptoms of both inattention and hyperactivity
Diagnosis
- A child must show at least six symptoms for six months.
- Symptoms must appear in two different environments (e.g., home and school).
- Symptoms must begin before the age of 12.
- Almost all children may show some of these behaviors occasionally, but that doesn’t mean they have ADHD.
- Diagnosis is made only by a specialized interdisciplinary team.
Specifically, an educational psychologist assesses the child’s attention, concentration, and behavior through observation, interviews, and testing tools.
Depending on the case, further collaboration with a child psychiatrist or child neurologist may be needed to provide a complete evaluation and determine the best support plan.
Ways to Support a Child with ADHD
- Stable routine: Keep a set study schedule every day.
- Quiet workspace: Clean, bright area without TV or phone distractions.
- Short breaks: Study for 15–20 minutes, then take a short break.
- Visual aids: Use colorful notes or drawings to help with memory.
- Allow movement: Movement can improve focus. Let your child hold something small in their hands.
- Use checklists: Lists help children see their progress and feel proud when they complete tasks.
- Timers: Use a timer to help them manage time limits.
- Use technology: There are apps that make focus and organization fun and game-like.
- Cooperate with teachers: Communicate regularly with your child’s teachers to align home and school support.
- Listen to your child: Ask what helps and what makes things harder — their opinion matters.
- Encourage and praise: Every effort deserves recognition!
ADHD can make daily tasks like homework more challenging, but that doesn’t mean your child cannot succeed. Every child has unique talents.
With love, patience, and proper guidance, a child can learn to organize, focus, and feel proud of their progress.
Every step counts. Every effort matters.
With support and encouragement, children with ADHD can achieve their goals and believe in themselves.
Remember — you are their most important ally!
Marina Christofi
Special Educator
Всё, что нужно знать о синдроме дефицита внимания и гиперактивности (СДВГ)
Автор: Марина Христофи
Специальный педагог, Ларнака
Телефон: +357 99 682920
Email: marinachristofi11@gmail.com
(Подробнее о Марине [здесь])
Каждую неделю Марина пишет авторские статьи для SkalaTimes на темы, касающиеся наших детей.
Если у вас есть вопросы или темы, о которых вы хотите, чтобы она написала, вы можете связаться с ней напрямую по адресу: marinachristofi11@gmail.com
Что такое СДВГ?
СДВГ — это самое распространённое нейроразвивающее расстройство, которым страдают около 5–7% детей.
Основные симптомы — невнимательность, гиперактивность и импульсивность, которые проявляются обычно с началом школьного обучения, когда требуется больше концентрации.
Как проявляется СДВГ в разном возрасте
Дошкольный возраст (2–5 лет):
- Очень активные и постоянно в движении
- Сложно взаимодействуют с другими детьми
- Частые вспышки гнева или раздражения
- Склонность к неосторожности и несчастным случаям
Школьный возраст (6–12 лет):
- Невнимательность и гиперактивность становятся заметнее
- Трудности с организацией учебы и временем
- Могут забывать задания или терять вещи
- Появляются проблемы в учебе из-за невнимательности
Подростковый возраст (13–18 лет):
- Гиперактивность уменьшается
- Появляются риски — курение, алкоголь, употребление веществ
- Частые конфликты с родителями
- Быстрые перепады настроения
- Трудности с выбором профессии, учебы и в личных отношениях
Три типа СДВГ
Невнимательный тип:
- Трудно удерживать внимание на заданиях
- Делает ошибки по неосторожности, не замечает детали
- Сложно следовать сложным инструкциям
- Неорганизован в учебе и повседневных делах
- Избегает занятий, требующих долгой концентрации
- Часто теряет нужные вещи
- Легко отвлекается на звуки, образы или мысли
Гиперактивный тип:
- Постоянно двигается, ерзает
- Бегает, карабкается, не всегда осознавая опасность
- Сложно ждать своей очереди
- Много говорит, отвечает не дослушав
- Перебивает других и нетерпелив
Смешанный тип:
- Объединяет симптомы невнимательности и гиперактивности
Диагностика
- Ребенок должен проявлять не менее шести симптомов в течение шести месяцев.
- Симптомы должны наблюдаться в двух разных средах (например, дома и в школе).
- Симптомы проявляются до 12 лет.
- Почти каждый ребенок может временно проявлять подобные признаки, но это не значит, что у него СДВГ.
- Диагноз ставится только междисциплинарной командой специалистов.
Обследование проводит педагог-психолог, который оценивает внимание, концентрацию и поведение ребенка с помощью наблюдений, интервью и специальных методик.
При необходимости подключаются детский психиатр или невролог, чтобы провести полную оценку и определить оптимальную программу поддержки.
Как помочь ребенку с СДВГ
- Стабильный режим: установите постоянное время для занятий.
- Тихое место: чистое, светлое, без телевизора и телефона.
- Короткие перерывы: учиться по 15–20 минут с короткими паузами.
- Цвет и наглядность: используйте яркие заметки и рисунки для запоминания.
- Разрешайте движение: движение помогает концентрироваться — пусть держит что-то в руках.
- Списки дел: помогают видеть прогресс и радоваться выполненным заданиям.
- Таймер: помогает соблюдать временные рамки.
- Технологии: используйте приложения для концентрации и организации.
- Сотрудничество с учителями: регулярно общайтесь с педагогами.
- Слушайте ребенка: спрашивайте, что помогает, а что мешает.
- Хвалите и поддерживайте: каждая попытка заслуживает похвалы!
СДВГ может усложнить учебу и повседневные дела, но это не значит, что ребенок не справится.
Каждый ребенок уникален. С любовью, терпением и поддержкой он может научиться организовываться, сосредотачиваться и гордиться собой.
Каждый шаг важен. Каждое усилие имеет значение.
С поддержкой и верой в себя дети с СДВГ способны достичь своих целей.
Помните — вы их главный союзник!
Марина Христофи
Специальный педагог
