Της Γιώτας Δημητρίου
Δεν θέλω να είμαι εριστική – δεν ταιριάζει, μου είπαν, με κάποια που θέλει να είναι καλή Χριστιανή. Μα δεν είπα ότι είμαι καλή χριστιανή, μια που προσπαθεί (να είναι καλή χριστιανή) είμαι. Και, κατά που φαίνεται, με το επάγγελμα που έμπλεξα, στην προσπάθεια θα μείνω.
«Μπραντ ντε φερ νοημοσύνης και φτανομαρας αυτή η προεκλογική». Έτσι έγραψα χθες σε ανάρτησή μου. «Ποιος θα κερδίσει; Honestly, I have no idea!» έγραψα.
Ψέματα, φυσικά κι έχω ιδέα ποιος κερδίζει μέχρι στιγμής και, κατά που φαίνεται, θα ’ναι ο μεγάλος νικητής: η φτανομαρα (once again, cause this is Cyprus).
Από την άλλη, οι επιστήμονες σε πρόσφατη έρευνά τους μίλησαν για το IQ μας. (“Πιο κάτω από τον μέσο όρο ο δείκτης IQ στην Κύπρο, σύμφωνα με διεθνείς μελέτες…”)
Έχει σχέση το IQ μας με την προεκλογική μας συμπεριφορά, κύρ επιστήμονά μου; (Ακατάχνωτα).
Δεν ξέρω πόσοι «άξξιοι γάροι», που είπε ο μικρός στις Φοινικούδες και έγινε viral, (που μίτσην και που πελλόν), υπάρχουν αυτή τη στιγμή στο προεκλογικό τοπίο, αλλά ξέρω πόσοι υπάρχουν στην πολιτική σκηνή και πρώτη μούρη στα ΜΚΔ -και numbers are not by our side, guys (sorry).
Η λύση; Οι τόμοι βιβλίων, κύρ βουλευτά μου- μην υποτιμάς τα βιβλία! Το μόνο όπλο που μας έμεινε -κι εκεί καταθέτω κάθε ελπίδα – είναι η γνώση. Λιγότερες εξυπνάδες στα social media, περισσότερα βιβλία.
Να ξεστραβωθούμε!
Επίσης, καταθέτω την ελπίδα μου (όπως έκανα ανέκαθεν) στα παιδιά.
«Δε νομίζω ότι ο κόσμος στην Αμερική ψήφισε τον Τραμπ, ίσως να εκλέγηκε με μαφία, έτσι κακός που είναι. Νομίζω ο κόσμος ψήφισε την Καμάλα», μου είπε η 11 χρονών σε έναν μήνα αδελφότεκνη μου, την ώρα που την έπαιρνα μπαλέτο. Τη ρώτησα πού ξέρει τον Τραμπ και την Καμάλα. (Εγώ δεν τους μιλώ για πολιτική ούτε σε αυτή ούτε στη 14χρονη αδελφή της. Τους έβαζα, από τότε που ήταν μωρά, τον Μάνο και τον Βασίλη και έλπιζα υποσυνείδητα να κάνουν τη δουλειά τα τραγούδια). «Τους ξέρω από το TikTok», μου απάντησε. (Οκ, αυτό είναι θέμα για άλλο άρθρο).
Αλλά η σκέψη της, wow!
Πίσω στο μπραντ ντε φερ νοημοσύνης vs φτανομαρας, σε αυτή την προεκλογική:
Πριν γυρίσουμε να κρίνουμε τη φτανομαρα του διπλανού μας (μελετούλα για το πόσο εύκολα κρίνουμε ως Κύπριοι, κύρ επιστήμονά μου;), ας κάνουμε μια αυτοκριτική με τι κριτήρια κινούμαστε εμείς σε αυτή την προεκλογική. Με τα εφόδια νοημοσύνης ή φτανομαρας;
Μια αυτοκριτικούλα.
Και επειδή οι κλασικές ρήσεις λένε αλήθειες, σας αφήνω με αυτό: ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός!
Η προεκλογική συνεχίζεται,
καλή μας διασκέδαση! (Και υπομονή)
(67 και απόψε, που λένε και στον στρατό)
Υ.Γ.1 Υπάρχει μόνο μία προστασία ή τιμωρία (αναλόγως) κι αυτή είναι ο Θεός. Γι’ αυτό κάποιοι, προσέξτε με τις συκοφαντίες και τις λασπολογίες σας, μην σας τιμωρήσει η τενέκκα! Διότι karma is a fucking bitch, συνήθως γυρίζει μπούμερανγκ την υπούλοτητα και την κακία.
Υ.Γ.2 Δέκα εισηγήσεις για βιβλία (η υποφαινόμενη τα διάβασε όλα εκτός από το 8 και 10 που είναι στη λίστη της):
1.Ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας, Τόμος Α’ και Β’ — Παύλος Τζερμιάς
2.Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε — Νίκος Μπογιόπουλος
3.Η Μαύρη Βίβλος της Αμερικής — Peter Scowen
4.Το Δόγμα του Σοκ — Ναόμι Κλάιν
5.Πώς λειτουργεί ο κόσμος — Noam Chomsky
6.Ο Ηγεμόνας — Νικολό Μακιαβέλι
7.Η νύχτα που έφυγε ο Παύλος — Ξενοφών Κοντιάδης
8.Οι πόλεμοι της τρομοκρατίας: Οι αμφιλεγόμενες πολιτικές των δυτικών δημοκρατιών — Ted Honderich
9.Κατασκευάζοντας συναίνεση: Η πολιτική οικονομία των Μέσων Ενημέρωσης — Noam Chomsky & Edward Herman
10.Ο Δρόμος προς τη Δουλεία — Φρίντριχ Χάγιεκ
