Text Follows in English
Текст следует на русском языке
Της Γιώτας Δημητρίου
Δημοσιογράφος
Αρχισυντάκτρια SkalaTimes
Είναι αυτή η περίοδος του χρόνου (Δεκέμβριος – Γιορτές) που πολλοί άνθρωποι δεν θα έχουν τα βασικά για να γιορτάσουν, και άλλοι -χωρίς απαραίτητα να είναι πλούσιοι- θα σκέφτονται πώς να βρουν τρόπους να βοηθήσουν τους πρώτους.
Κουπόνια σε ιερείς για να τα δώσουν σε οικονομικά ευάλωτες οικογένειες, εκδηλώσεις σε σχολεία για να μαζευτούν χρήματα και να βοηθηθούν οι μαθητές με οικονομικές δυσκολίες, προϊόντα στα κοινωνικά παντοπωλεία για τις οικογένειες της πόλης που δεν τα βγάζουν πέρα, κάποιοι (βλέπε κόμματα) θα μας διαφημίσουν με φωτογραφίες, όπως κάθε χρόνο, πόσες “άπορες οικογένειες” έχουν βοηθήσει (κι ας είναι και συγκυβέρνηση), άλλοι θα πάρουν σβάρνα τα σπίτια που έχουν ανάγκη, για να εξαγοράσουν ψήφους με μια σακούλα φαγητό… και πάει λέγοντας.
Σαφέστατα, δεν κρίνω κανέναν που βοηθά -ούτε αυτούς που το κάνουν για το show, ούτε καν ένα συγκεκριμένο κόμμα που ποζάρει κάθε γιορτές σε αναρτήσεις, σαν εξώφυλλο του Vogue, με τα ωραία αγόρια, να μας γράφουν σε ανάρτηση του κόμματος πόσους συμπολίτες μας έχουν βοηθήσει.
Ωστόσο, υποκλίνομαι σε όσους το κάνουν σιωπηλά.
Πάμε τώρα στο κυρίως θέμα του Κυριακάτικου μου άρθρου, που γράφεται με καλό καφέ από την Ipanema Λιβαδιών (γιατί ένας καλός καφές κάνει τα πράγματα πιο inspiring).
Το κυρίως θέμα μου σήμερα είναι (surprise surprise) η ανικανότητα της Κυβέρνησης, έτσι ώστε μέσα από ένα κράτος κοινωνικής πρόνοιας να μην χρειάζεται η αστική φιλανθρωπία -διότι περί αυτού πρόκειται. Περί αστικής φιλανθρωπίας. Για το θέμα αυτό γράφω από το 2013 και τίποτα ουσιαστικά δεν έχει αλλάξει: κράτος, κόμματα, μια αποτυχία – όχι, μην τρίβετε τα χέρια σας, δεν είναι ο Φειδίας η λύση.
“Η αστική φιλανθρωπία είναι ένας τύπος φιλανθρωπικής δράσης που συνδέεται κυρίως με πλούσιους ή μεσοαστούς πολίτες μιας πόλης (αστικά στρώματα), οι οποίοι χρησιμοποιούν μέρος της περιουσίας τους ή των πόρων τους για να στηρίξουν κοινωνικά ή πολιτιστικά έργα, χωρίς απαραίτητα την παρέμβαση του κράτους.”
Δεν χρειάζεται η Κύπρος μέγα-ευεργέτες, που πολλές φορές μάλιστα “εξαργυρώνουν” με ψήφους ή άλλους τρόπους τη φιλανθρωπία τους.
Η Κύπρος χρειάζεται ένα κράτος και πολιτικές τέτοιες, ώστε να μην υπάρχουν άνθρωποι που θα έχουν ανάγκη την “μεγαλοψυχία” του οποιουδήποτε. Αυτό χρειάζεται η Κύπρος.
Και επειδή πλησιάζει η μέρα του προϋπολογισμού της Βουλής (15, 16 και 17 Δεκεμβρίου), δείτε ποιοι θα ψηφίσουν τι, δείτε ποιοι έχουν προτεραιότητα τις τράπεζες και ποιοι τον λαό, δείτε και μάθετε πριν τοποθετηθείτε υπέρ του ενός ή κατά του άλλου.
Γιατί ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟ ΙΔΙΟ και επειδή στη Βουλή αποφασίζεται σε μεγάλο βαθμό το σήμερα και το αύριο μας.
Ναι, δεν έχουμε ανάγκη από αστική φιλανθρωπία, αλλά από ένα κράτος κοινωνικής πρόνοιας.
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, το 2024 περίπου 17,1% του πληθυσμού της Κύπρου – δηλαδή ~164 000 άτομα – βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού (δηλαδή είτε με εισόδημα κάτω από το όριο φτώχειας, είτε με σοβαρή υλική/κοινωνική στέρηση, είτε με πολύ χαμηλή εργασιακή ένταση).
Το ποσοστό αυτό δείχνει ότι μια σημαντική μερίδα συνανθρώπων μας υποφέρει, και τώρα, τις γιορτές, το πρόβλημα θα είναι εντονότερο.
Το 2024 η δαπάνη για κοινωνική πρόνοια στην Κύπρο ανήλθε στο ~19,13% του ΑΕΠ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ως μέσο όρο ~27,3% του ΑΕΠ για κοινωνική προστασία.
Άρα, η Κύπρος χρηματοδοτεί την κοινωνική προστασία πολύ πιο φειδωλά σε σχέση με πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες — γεγονός που περιορίζει το εύρος και την αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών πρόνοιας.
Ιδιαιτερότητες και ανισότητες: ευάλωτες ομάδες εξακολουθούν να πλήττονται (π.χ. γυναίκες, ηλικιωμένοι). Τα στοιχεία δείχνουν ότι το ποσοστό φτώχειας / κοινωνικού αποκλεισμού είναι μεγαλύτερο για τις γυναίκες από ό,τι για τους άνδρες: π.χ. 18,5% vs 15,6% το 2024.
Ούτε τις διακρίσεις ούτε τις ανισότητες κατάφερε να εξαλείψει το κράτος, κι αυτό αποδεικνύει πως το σύστημα δεν είναι πλήρως συμπεριληπτικό ή αποτελεσματικό για όλους.
Και ποια είναι η λύση; Να σταματήσουμε τις φιλανθρωπίες και τις καλές πράξεις, ιδιαιτέρως τώρα τις γιορτές; Όχι. Αντίθετα, να κάνουμε ό,τι μπορεί ο καθένας για να βοηθήσει, και αν είναι δυνατόν χωρίς show στα social media ή με ανταλλαγή ψήφων.
Αλλά, κι αυτός είναι ο στόχος του Κυριακάτικου αυτού άρθρου, σε ένα μικρό, τοπικό αλλά ποιοτικό ΜΜΕ (ελπίζουμε ότι αυτό είμαστε), να έχουμε υπόψη μας ότι η λύση είναι οι σωστές πολιτικές, έτσι ώστε, μέσα από ένα πραγματικά αληθινό κράτος δικαίου, να εξαλειφθούν η φτώχεια και οι ανισότητες.
Ναι, στις 15, 16 και 17 Δεκεμβρίου αφιερώστε χρόνο να ακούσετε τις συζητήσεις στη Βουλή για τον προϋπολογισμό. Εκεί βρίσκεται και το κλειδί για πολλά από τα προβλήματα και τα θέματα που ταλανίζουν την κυπριακή κοινωνία. Δείτε πού στέκεται το κάθε κόμμα και κάθε πολιτικός, δείτε και ακούστε χωρίς παρωπίδες (και αν είναι δυνατόν, χωρίς τσακωμούς στα ΜΚΔ).
Διότι μπορεί ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος να δήλωνε στον “Φ” πως είναι θεαματικά τα αποτελέσματα στην οικονομία του τόπου, αλλά χιλιάδες νοικοκυριά και άνθρωποι από την Πάφο ως τη Δερύνεια, και σε κάθε γωνιά της Κύπρου, διαφωνούν μαζί του. Εκτός βεβαίως αν εννοούσε πως είναι θεαματικά για τις τράπεζες. Ναι, οι τράπεζες λειτουργούν “well beyond survival”, αφού, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Central Bank of Cyprus (ΚΤΚ), το 2024 το σύνολο της τραπεζικής αγοράς στην Κύπρο κατέγραψε κερδοφορία 1,215 δισ. ευρώ.
Δεν μπορούμε, ωστόσο, να πούμε πως το ίδιο ισχύει και για τον λαό. Ο πιο πρόσφατος δείκτης κινδύνου φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού (AROPE) – δηλαδή το ποσοστό ανθρώπων που ζουν με εισόδημα/συνθήκες κάτω από το όριο φτώχειας, ή με σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση, ή με πολύ χαμηλή εργασιακή ένταση – για το 2024 είναι 17,1% του πληθυσμού (μιλάμε για 164 χιλιάδες ανθρώπους).
Καλές γιορτές να φτάσουμε, με περισσότερη κριτική σκέψη και αγάπη!
Urban Philanthropy, Holidays, and the Budget Debate in Parliament
By Yiota Dimitriou
Journalist
Editor-in-Chief, SkalaTimes
This is that time of year (December – Holidays) when many people will not have the basics to celebrate, while others — not necessarily wealthy — will be thinking about ways to help those in need.
Vouchers given to priests to distribute to financially vulnerable families, school events to raise money for students facing economic difficulties, products donated to social grocery stores for families in the city who struggle to make ends meet. Some (see political parties) will promote themselves with photos, as every year, showing how many “impoverished families” they have helped (even if they are in coalition government). Others will go door to door to needy households to buy votes with a bag of food… and so on.
Clearly, I do not judge anyone who helps — whether those who do it for show, or a specific party posing every holiday like a Vogue cover, the handsome boys showing us how many fellow citizens they have helped.
However, I bow to those who do it quietly.
Now, let’s move to the main topic of my Sunday article, written with a good coffee from Ipanema Livadia (because a good coffee makes things more inspiring).
The main topic today is (surprise, surprise) the Government’s incapacity, so that through a welfare state urban philanthropy would not be necessary — because that is exactly what it is. Urban philanthropy. I have been writing about this since 2013, and essentially nothing has changed: government, parties — a failure. No, don’t rub your hands, Phidias is not the solution.
“Urban philanthropy is a type of charitable activity mainly associated with wealthy or middle-class citizens of a city (urban classes), who use part of their wealth or resources to support social or cultural projects, without necessarily involving the state.”
Cyprus does not need mega-benefactors, who often “cash in” their philanthropy with votes or other favors.
Cyprus needs a state and policies such that no one would need anyone’s “generosity.” That is what Cyprus truly needs.
And since the Parliament’s budget day is approaching (December 15, 16, and 17), see who will vote for what, see who prioritizes banks and who prioritizes the people, and learn before taking a stance for or against anyone.
Because NOT ALL ARE THE SAME — and in Parliament, many decisions affecting our present and future are made.
Yes, we do not need urban philanthropy, but a welfare state.
According to recent data, in 2024, about 17.1% of Cyprus’s population — roughly 164,000 people — are at risk of poverty or social exclusion (either with income below the poverty threshold, or with severe material/social deprivation, or with very low work intensity).
This percentage shows that a significant portion of our fellow citizens suffers, and now, during the holidays, the problem will be even greater.
In 2024, Cyprus spent about 19.13% of GDP on social welfare. The European Union’s average is around 27.3% of GDP for social protection.
Thus, Cyprus funds social protection much more sparingly compared to many other European countries — a fact that limits the scope and effectiveness of welfare services.
Specificities and inequalities: vulnerable groups continue to be affected (e.g., women, the elderly).
Data show that the poverty/social exclusion rate is higher for women than men: e.g., 18.5% vs. 15.6% in 2024.
The state has not eliminated discrimination or inequality, proving that the system is not fully inclusive or effective for everyone.
And what is the solution? To stop philanthropy and good deeds, especially during the holidays?
No. On the contrary, everyone should do whatever they can to help, and, if possible, without social media shows or vote exchanges.
But this is also the goal of this Sunday article: in a small, local but quality media outlet (hopefully that’s what we are), we should keep in mind that the solution is the right policies, so that, through a truly fair state, poverty and inequality are eradicated.
Yes, on December 15, 16, and 17, take the time to listen to the budget discussions in Parliament. There lies the key to many of the problems and issues troubling Cypriot society. See where each party and politician stands, and listen without blinkers (and if possible, without arguments on social media).
Because Mr. Nikolas Papadopoulos may have stated to “F” that the country’s economic results are spectacular, but thousands of households and people from Paphos to Deryneia, and in every corner of Cyprus, disagree with him. Of course, unless he meant that the results are spectacular for the banks.
Yes, the banks are operating “well beyond survival,” since, according to the latest Central Bank of Cyprus data, in 2024 the total banking market in Cyprus recorded profits of €1.215 billion.
However, we cannot say the same for the people. The most recent at-risk-of-poverty-or-social-exclusion (AROPE) indicator — i.e., the percentage of people living below the poverty line, or with severe material and social deprivation, or very low work intensity — for 2024 is 17.1% of the population (about 164,000 people).
Happy holidays — may we approach them with more critical thinking and love.
Городская благотворительность, праздники и обсуждение бюджета в Парламенте
Автор: Йота Димитриу
Журналист
Главный редактор SkalaTimes
Сейчас то время года (декабрь – праздники), когда у многих людей не будет даже необходимых условий для празднования, а другие — не обязательно богатые — будут думать, как помочь нуждающимся.
Купоны, выдаваемые священникам для распределения среди финансово уязвимых семей, школьные мероприятия для сбора средств и помощи ученикам с финансовыми трудностями, продукты для социальных магазинов для семей в городе, которые еле сводят концы с концами. Некоторые (см. политические партии) будут рекламировать себя с фотографиями, как каждый год, показывая, сколько «бедных семей» они помогли (даже если они входят в коалиционное правительство). Другие будут ходить от дома к дому, чтобы «купить голоса» мешком еды… и так далее.
Очевидно, я не осуждаю тех, кто помогает — будь то ради шоу или конкретная партия, которая каждый праздник позирует, как на обложке Vogue, показывая нам, сколько соотечественников они помогли.
Однако я склоняюсь перед теми, кто делает это тихо.
Теперь перейдем к основной теме моей воскресной статьи, написанной с хорошим кофе из Ipanema Livadia (потому что хороший кофе делает всё более вдохновляющим).
Основная тема сегодня — (сюрприз, сюрприз) неспособность правительства, так что через социальное государство городская благотворительность не была бы необходима — ведь именно об этом речь. Городская благотворительность. Я пишу об этом с 2013 года, и по сути ничего не изменилось: государство, партии — провал. Нет, не потирайте руки, Фидий — не решение.
“Городская благотворительность — это вид благотворительной деятельности, главным образом связанный с состоятельными или средним классом гражданами города (городские слои), которые используют часть своего имущества или ресурсов для поддержки социальных или культурных проектов, без обязательного участия государства.”
Кипру не нужны мега-благотворители, которые часто «обменивают» свою благотворительность на голоса или другие выгоды.
Кипру нужно государство и политика, чтобы никто не нуждался в «щедрости» кого-либо. Это то, что действительно нужно Кипру.
И поскольку приближаются дни обсуждения бюджета Парламента (15, 16 и 17 декабря), посмотрите, кто за что будет голосовать, кто ставит приоритет банкам, а кто — народу, и узнайте это до того, как займете позицию за или против кого-либо.
Потому что НЕ ВСЕ ОДИНАКОВЫ — и в Парламенте во многом решается наше настоящее и будущее.
Да, нам не нужна городская благотворительность, а социальное государство.
Согласно последним данным, в 2024 году около 17,1% населения Кипра — примерно 164 000 человек — находятся под угрозой бедности или социальной изоляции (либо с доходом ниже уровня бедности, либо с серьезными материальными/социальными лишениями, либо с очень низкой трудовой занятостью).
Этот показатель показывает, что значительная часть наших сограждан страдает, а сейчас, во время праздников, проблема станет еще острее.
В 2024 году расходы Кипра на социальное обеспечение составили около 19,13% ВВП. Средний показатель по Европейскому Союзу составляет около 27,3% ВВП на социальную защиту.
Таким образом, Кипр финансирует социальную защиту гораздо скромнее, чем многие другие европейские страны — что ограничивает объем и эффективность социальных услуг.
Особенности и неравенство: уязвимые группы продолжают страдать (например, женщины, пожилые люди).
Данные показывают, что уровень бедности/социальной изоляции выше среди женщин, чем среди мужчин: например, 18,5% против 15,6% в 2024 году.
Государству не удалось устранить дискриминацию и неравенство, что доказывает, что система не является полностью инклюзивной или эффективной для всех.
И каково решение? Прекратить благотворительность и добрые дела, особенно во время праздников?
Нет. Напротив, каждый должен делать все возможное, чтобы помочь, и, если возможно, без шоу в социальных сетях или обмена голосами.
Но это также цель этой воскресной статьи: в небольшом, местном, но качественном СМИ (надеюсь, что это мы) нужно помнить, что решение — правильная политика, чтобы через по-настоящему справедливое государство искоренить бедность и неравенство.
Да, 15, 16 и 17 декабря уделите время, чтобы послушать обсуждения бюджета в Парламенте. Там находится ключ к многим проблемам и вопросам, которые тревожат кипрское общество. Смотрите, на чьей стороне каждая партия и каждый политик, слушайте без предубеждений (и, если возможно, без ссор в соцсетях).
Потому что г-н Николас Пападопулос мог заявить «F», что экономические результаты страны впечатляющи, но тысячи домохозяйств и людей от Пафоса до Деринеи и в каждом уголке Кипра с ним не согласны. Конечно, если он не имел в виду, что результаты впечатляющи для банков.
Да, банки работают «well beyond survival», поскольку, согласно последним данным Центрального банка Кипра, в 2024 году общий банковский рынок Кипра показал прибыль 1,215 млрд евро.
Однако то же самое нельзя сказать о народе. Последний показатель риска бедности или социальной изоляции (AROPE) — доля людей, живущих с доходом/условиями ниже порога бедности, с серьезными материальными и социальными лишениями или с очень низкой занятостью — на 2024 год составляет 17,1% населения (около 164 000 человек).
Счастливых праздников — пусть они пройдут с большей критичностью и любовью.
