Text follows in English
13 Αυγούστου 2025 – Λάρνακα
Από: Γιώτα Δημητρίου, Δημοσιογράφος
Προς: Ένωση Συντακτών Κύπρου
Ανοικτή Επιστολή προς την Ένωση Συντακτών Κύπρου
Ως πτυχιούχος δημοσιογράφος, με επαγγελματική πορεία στα παγκύπρια μέσα ενημέρωσης (έντυπα, περιοδικά και τηλεόραση) αλλά και σε πολιτική εφημερίδα του Λονδίνου, και ως αρχισυντάκτρια μικρού, τοπικού μέσου ενημέρωσης τα τελευταία χρόνια -που αγωνίζεται με κάθε κόστος να υπηρετήσει την ανεξάρτητη δημοσιογραφία, επιθυμώ να θέσω υπ’ όψιν σας τα εξής:
Χαιρετίζω τις σημερινές ανακοινώσεις της ΕΣΚ, τόσο αναφορικά με την εκστρατεία για την προώθηση των αιτημάτων του δημοσιογραφικού κλάδου, όσο και με την ανακοίνωση υπό τον τίτλο «Οι πολιτικοί να μην αφορίζουν και να ταμπελώνουν τους δημοσιογράφους».
Ωστόσο, κρίνω σκόπιμο να αναδείξω δύο εξαιρετικά σοβαρά ζητήματα, το πρώτο εκ των οποίων έχω ήδη καταθέσει αναλυτικά με παραδείγματα, σε επιστολή μου (27 Ιουλίου 2025) προς τον Πρόεδρο της ΕΣΚ, κ. Φράγκου.
1. Ο ρόλος των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στη διαμόρφωση του δημοσιογραφικού λόγου
Δεν είναι δυνατόν ο «όχλος» των μέσων κοινωνικής δικτύωσης να υπαγορεύει τι θα γράψουμε, να απαξιώνει τη δουλειά μας, αλλά και τα πρόσωπα που παρουσιάζουμε μέσω αυτής, αφήνοντάς μας εκτεθειμένους, ενώ δεχόμαστε από το περιβάλλον μας παραινέσεις του τύπου «καλύτερα σώπα» – θυμίζοντας τους στίχους του Αζίν Νασίν: «Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή, κόψε τη φωνή σου, σώπασε επιτέλους».
Όταν αναφέρομαι σε «όχλο», δεν εννοώ μόνο ανώνυμους χρήστες, αλλά και επώνυμους, οι οποίοι, επειδή δεν συμφωνούν με τα γραφόμενά μας —όπως πρόσφατα στην περίπτωση δικηγόρου που η θέση του SkalaTimes προφανώς έθιγε συμφέροντα συνεργάτη του—, μας απαξιώνουν με τη φράση «πουλημένα ΜΜΕ», οδηγώντας μας σε φίμωση.
Προσωπικά, για πρώτη φορά, αναγκάστηκα να αποσυρθώ από υπόθεση λόγω της έντονης και συνεχούς πίεσης μέσω μηνυμάτων, που άγγιζε τα όρια εκφοβισμού και πλήρους απαξίωσης.
Πού βρίσκεται η ΕΣΚ σε αυτό το ζήτημα; Θα επιτρέψουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να καθορίζουν τις φωνές μας; Ίσως τα μεγάλα συγκροτήματα ΜΜΕ να έχουν μεγαλύτερη αντοχή, όμως τι γίνεται με τα μικρά, τοπικά μέσα που μάχονται για να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους;
2. Η δημόσια στοχοποίηση συναδέλφων από συναδέλφους!
Πώς είναι δυνατόν, σε μεγάλα παγκύπρια μέσα, δημοσιογράφοι να χαρακτηρίζουν συναδέλφους τους ως «ανθρωπάκια», «άθλιους» ή «πουλημένους», απλώς επειδή δημοσίευσαν έκθεση ιατροδικαστή — και μάλιστα μέσα στο ίδιο τους το μέσο; Η διαφωνία είναι θεμιτή όταν τεκμηριώνεται με επιχειρήματα· όμως κανένας μας δεν έχει το δικαίωμα να υποτιμά συναδέλφους με τόσο απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που το επάγγελμά μας περνά αναμφισβήτητα βαθιά κρίση.
Κλείνοντας, εκφράζω τις προσωπικές μου ευχαριστίες προς τον Πρόεδρο της ΕΣΚ, κ. Φράγκου, για τη στήριξή του όταν το 2021 δέχθηκα απειλές, καθώς και για την άμεση απάντησή του στην επιστολή μου της 27ης Ιουλίου. Ωστόσο, με το χέρι στην καρδιά, ως δημοσιογράφος που υπηρετεί με κάθε κόστος την ανεξάρτητη δημοσιογραφία, δηλώνω πως σήμερα νιώθω λιγότερο ελεύθερη και περισσότερο φοβισμένη από ποτέ.
Εάν ο στόχος είναι η εξάλειψη των μικρών, ανεξάρτητων ΜΜΕ, τότε φοβάμαι πως θα επιτευχθεί· όμως να είναι βέβαιο πως αυτό δεν θα συμβεί αμαχητί.
Υ.Γ. Όσοι πολιτικοί αγνοούν την Ελευθερία του Τύπου, αγνοούν την ίδια τη Δημοκρατία.
Με εκτίμηση,
Γιώτα Δημητρίου
Δημοσιογράφος
August 13, 2025 – Larnaca
From: Yiota Dimitriou, Journalist
To: Cyprus Union of Journalists
Open Letter to the Cyprus Union of Journalists
As a qualified journalist with professional experience in nationwide media outlets (newspapers, magazines, and television), as well as in a political newspaper in London, and as the editor-in-chief of a small local media outlet which, for years now, has been striving—at any cost—to uphold independent journalism, I wish to bring the following to your attention:
I welcome today’s announcements by the CUJ, both regarding the campaign to promote the demands of the journalistic sector and the statement entitled “Politicians must not condemn or label journalists.”
However, I consider it essential to highlight two extremely serious issues, the first of which I have already presented in detail, with examples, in my letter dated July 27, 2025, addressed to the CUJ President, Mr. Fragkou.
1. The influence of social media on journalistic output
It is unacceptable for the “mob” on social media to dictate what we write, to undermine our work, and to discredit the people we feature through it—leaving us journalists exposed—while we hear comments from those around us such as “better keep quiet,” reminiscent of the words of Azin Nasin: “Hush, don’t speak, it’s a shame, cut your voice, be silent at last.”
When I speak of a “mob,” I do not mean only anonymous users, but also well-known individuals who, simply because they disagree with our reporting—as in a recent case involving a lawyer whose interests were clearly affected by the position of SkalaTimes—seek to discredit us with the familiar phrase “sold-out media,” thereby leading us to censorship.
For the first time in my career, I was forced to withdraw from a case due to sustained pressure through messages, which verged on intimidation and outright disparagement.
Where does the CUJ stand on this matter? Will we allow social media to dictate our voices? Large media groups may have the resources to withstand such pressures, but what about small local outlets fighting to preserve their independence?
2. Public targeting of journalists by their peers
How is it acceptable for journalists in major nationwide media outlets to publicly call their colleagues “pathetic little people,” “wretched,” or, in essence, “sell-outs,” simply because they published a forensic report—especially when that publication took place within their own media organisation? Disagreement is legitimate when supported by arguments, but none of us has the right to belittle colleagues in such a demeaning manner, particularly at a time when our profession is undergoing an undeniable crisis.
In closing, I wish to personally thank the CUJ President, Mr. Fragkou, for his support when I faced threats in 2021, as well as for his prompt response to my letter of July 27. However, with my hand on my heart, as a journalist who serves independent journalism at all costs, I must say that I now feel less free and more fearful than ever before.
If the aim is the eradication of small, independent media outlets, I fear that this goal may well be achieved—but it will not happen without a fight.
P.S. Any politician who ignores Press Freedom ignores Democracy itself.
Sincerely,
Yiota Dimitriou
Journalist
