Angela Maria Laudato από την Ιταλία στη Κύπρο για τη Μπιενάλε Λάρνακα 2018

Η Μπιενάλε Λάρνακας 2018 είναι ένα σημαντικό πολιτιστικό γεγονός για την Κύπρο. Συνολικά 114 έργα από 20 χώρες, από όλες τις ηπείρους, παρουσιάζονται στην 1η Μπιενάλε Εικαστικών Τεχνών Λάρνακας υπό τον τίτλο «Μπιενάλε Λάρνακας 2018». Τα εγκαίνια έγιναν στις 17  Οκτωβρίου και το μεγάλο αυτό πολιτιστικό γεγονός θα διαρκέσει μέχρι και τις 30 Νοεμβρίου 2018.
Σήμερα κουβεντιάζουμε με μία από τις δημιουργούς που λαμβάνει μέρος με έργο της.
Την Ιταλίδα γλύπρια Angela Maria Laudato.

Της Γιώτας Δημητρίου

Πώς πήρες την απόφαση να λάβεις μέρος στην Μπιενάλε στη Κύπρο;
Έχω φίλους στην Κύπρο με τους οποίους σπουδάζαμε μαζί στη Ρώμη και με ενημέρωσαν. Όταν έμαθα για το θέμα της Μπιενάλε ενθουσιάστηκα διότι είναι πολύ κοντά σε αυτό που εγώ ασχολούμαι εδώ και χρόνια. Ο εγκλωβισμός,το δοχείο και το περιεχόμενο, μου άρεσε πολύ ως θέμα. Είχα ήδη 2-3 έργα με αυτό το θέμα. Έστειλα δουλειά μου, εγκρίθηκε και έτσι σήμερα βρίσκομαι εδώ στη Κύπρο όπου ήρθα για τα εγκαίνια της Μπιενάλε.

Ποιες είναι οι εντυπώσεις σου από τα εγκαίνια αλλά και από την όλη διοργάνωση;
Οι καλύτερες. Δεν περίμενα τόσο πολύ κόσμο στα εγκαίνια, τα οποία ομολογουμένως έγιναν με μεγάλη επιτυχία και πλήθος κόσμου. Όλες οι συμμετοχές ήταν αξιόλογες και επίσης θα ήθελα να πω ότι εμείς οι καλλιτέχνες είχαμε μια άριστη σχέση αλλά και επικοινωνία με τον επιμελητή της έκθεσης τον Βασίλη Βασιλειάδη ο οποίος είναι καταπληκτικός. Το πνεύμα του, το μυαλό του, νομίζω έπαιξε ρόλο στην επιτυχία της διοργάνωσης.
Το θέμα της Μπιενάλε έδεσε και βγαίνει ένα κοινό πνεύμα μέσα από όλα τα έργα.
Είδα ότι ο κόσμος είχε ανάγκη να επισκεφτεί αυτή την έκθεση. Επίσης γνώρισα Ιταλούς που ζουν εδώ στην Κύπρο και ήρθαν στην Μπιενάλε.

Φαντάζομαι θα έχεις επισκεφτεί και την διάσημη Μπιενάλε Βενετίας. Ποιες είναι οι διαφορές της Μπιενάλε Βενετίας με τη Μπιενάλε Λάρνακας;
Νομίζω πως η μόνο διαφορά είναι ότι στην Μπιενάλε Βενετίας δεν συμμετέχουν ανεξάρτητοι καλλιτέχνες, αλλά χώρες. Δηλαδή ένας καλλιτέχνης εκπροσωπεί τη χώρα του,κάτι που δεν ισχύει στην Μπιενάλε εδώ στη Κύπρο.
Επίσης στην Μπιενάλε Λάρνακας όλοι οι καλλιτέχνες είμαστε πιο ενωμένοι μεταξύ μας, δεν εκπροσωπούμε χώρες, εκπροσωπούμε την τέχνη, την τέχνη του ο καθένας. Αυτό είναι υπέροχο πιστεύω.

Τι σημαίνει για ένα καλλιτέχνη να λαμβάνει μέρος σε ένα θεσμό όπως είναι αυτός της Μπιενάλε; Τι σημαίνει για σένα;
Καταρχάς να σου πω ότι ήμουν ιδιαίτερα ενθουσιασμένη που η Μπιενάλε αυτή θα γίνει στη Κύπρο γιατί αγαπώ την Κύπρο και έχω φίλους εδώ με τους οποίους σπουδάσαμε μαζί στην Ιταλία. Αγαπώ πολύ την Κύπρο και όπως βλέπεις έχω και την Θεά Αφροδίτη ως ταττού στο χέρι μου….
Πιστεύω ότι η Κύπρος περιέχει ένα μίγμα από πολιτισμούς και μέσα σε αυτούς υπάρχει και κομμάτι του Αγγλικού πολιτισμού. ‘Εχω εργαστεί στην Αγγλία και μπορώ να δω κομμάτι της αγγλικής κουλτούρας εδώ, αλλά και φυσικά της Ελλάδας.
Θα έλεγα ότι η εμπειρία μου με οδήγησε στην Κύπρο.
Είμαι πολύ ενθουσιασμένη που λαμβάνω μέρος στην πρώτη Μπιενάλε στη Κύπρο.

Τι σημαίνει για σένα να δείχνεις τη δουλειά σου σε ένα άλλο κοινό, όχι Ιταλικό;
Ξέρεις, η δουλειά μου δεν έχει εθνικότητα. Δεν έχει σημασία που παρουσιάζεται. Η τέχνη έχει μια παγκόσμια γλώσσα και ταυτότητα. Μόνο που μεταφράζεται διαφορετικά σε κάθε χώρα.
Τα έργα μου καταπιάνονται με τις σχέσεις. Τις σχέσεις που σε πνίγουν ή σε φυλακίζουν με κάποιο τρόπο. Ξέρεις, όταν ζεις στην Κύπρο ή στην Ιταλία μπορείς εύκολα να φύγεις από μια σχέση που σε φυλακίζει, ή να πεις “δεν θέλω να παντρευτώ αυτό τον άνθρωπο”. Όμως αυτό δεν συμβαίνει σε όλες τις χώρες. Υπάρχουν τόποι στους οποίους δεν μπορείς να δραπετεύσεις από μια σχέση που σε πνίγει.
Το έργο σου στην Μπιενάλε Κύπρου τι απεικονίζει;
Δύο καρδιές κλεισμένες σε ένα κλουβί…

Μετά τις σπουδές σου στη Σχολή Καλών Τεχνών Ρώμης που εργάστηκες;
Εργάστηκα στη Ρώμη σε θέατρα, σε σκηνικά και κουστούμια. Μετά συνέχισα στην Αγγλία πάλι σε θέατρα και μαζί με την εταιρεία στην οποία εργαζόμουν ταξιδέψαμε σε αρκετές άλλες χώρες. Στη συνέχεια αφοσιώθηκα στη γλυπτική και στο θέατρο. Κάποια στιγμή αποφάσισα να αφοσιωθώ μόνο στη γλυπτική. Για κάποια χρόνια εργάστηκα δίπλα από ένα καταξιωμένο Αργεντινό γλύπτη. Μετά συνέχισα μόνη μου. Τα τελευταία χρόνια ζω και εργάζομαι σε δικό μου στούντιο στο Τορίνο και ασχολούμαι αποκλειστικά με γλυπτική

Πως είναι σήμερα τα πράγματα, όσον αφορά την τέχνη, στην Ιταλία;
Πιστεύω πως όταν υπάρχει οικονομική κρίση, ο καλλιτέχνης έχει ένα κίνητρο περισσότερο να νιώσει βέβαιος για το επάγγελμα του. Γιατί δεν είναι εύκολο να είσαι καλλιτέχνης. Θέλει θυσίες, πόσο μάλλον σε περιόδους οικονομικής κρίσης. Αυτό όμως πρέπει να σε πεισμώνει για να εργαστείς ακόμη πιο σκληρά.

Ο καλλιτέχνης πρέπει να έχει δική του ταυτότητα στα έργα του ή θεωρείς πως δεν είναι αναγκαίο;
Να σου πω τι συμβαίνει στα δικά μου έργα. Στα δικά μου έργα, από το πρώτο μου έργο μέχρι το τελευταίο, υπάρχει μια σύνδεση. Μπορεί τα τελευταία έργα να είναι πιο ώριμα,να ωριμάζουν μαζί με εμένα, αλλά ναι η σύνδεση υπάρχει. Η ταυτότητα υπάρχει.
Επίσης το να ξέρεις τεχνικές στην τέχνη είναι ένα σημαντικό θέμα, όμως η τέχνη είναι και ζωή και συναισθήματα και ιδέες. Αν έχεις μια γκάμα τεχνικών ίσως να μπορέσεις να πεις/δείξεις και περισσότερα πράγματα,ιδέες, συναισθήματα.