Μια ανάρτηση που γεννήθηκε μέσα από τις φλόγες των τελευταίων ωρών, μας υπενθυμίζει κάτι βαθύτερο: η απαξίωση της πολιτικής δεν είναι στιγμιαίο φαινόμενο – είναι αποτέλεσμα χρόνιων παθογενειών.
Οι κρίσεις, όπως αυτή που βιώνει η Κύπρος από χθες με τις καταστροφικές πυρκαγιές, αποκαλύπτουν με ωμότητα ένα θεμελιώδες έλλειμμα: τη δυσκολία – ή και την απουσία – της ικανότητας να μετατρέπονται τα προβλήματα σε ρεαλιστικές, εφαρμόσιμες λύσεις.
Ποια είναι, τελικά, η σχέση μιας τραγωδίας με την απαξίωση της πολιτικής; Ίσως να βρίσκεται ακριβώς εκεί: στην επαναλαμβανόμενη αδυναμία του συστήματος να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, να προβλέψει, να προλάβει και να διαχειριστεί. Κι όταν η πολιτική αποτυγχάνει να δώσει απαντήσεις στις πιο κρίσιμες στιγμές, το κοινό αίσθημα απογοήτευσης μετατρέπεται σε θυμό – και ο θυμός σε απαξίωση.
Πιο κάτω η ανάρτηση του δικηγόρου Δρ Κρίτωνα Διονυσίου:
Η κοινωνία, απέναντι σε τραγωδίες, συχνά εκφράζει τη δικαιολογημένη της αγανάκτηση με τρόπο παρορμητικό. Ωστόσο, συχνά απουσιάζει η δυνατότητα για τη μετουσίωση των προβλημάτων σε απτές και υλοποιήσιμες προτάσεις. Έρχονται, όμως, εκλογές.
Καμία μεταρρύθμιση δεν μπορεί να έχει διάρκεια χωρίς την επαναξιολόγηση του δημόσιου τομέα στο σύνολο του. Η επαναξιολόγηση αυτή οφείλει να εστιάσει στη διαδικασία σύναψης δημοσίων συμβάσεων, στην αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των δημόσιων υπηρεσιών, στον διορισμό και την αξιολόγηση των διευθυντικών στελεχών, καθώς και στη σύνδεση της αποδοτικότητας με την επαγγελματική ανέλιξη και την προαγωγή.
Οι πολιτικοί που αμελούν ή αρνούνται να περιγράψουν το πρόβλημα όπως πραγματικά είναι, και περιορίζονται σε δακρύβρεχτες αναρτήσεις, σε δημόσιο παιχνίδι επίρριψης ευθυνών, γενικόλογες καταδίκες και εκ των υστέρων εκκλήσεις για βοήθεια, δεν έχουν τίποτε ουσιαστικό να προσφέρουν στον τόπο.
Η απαξίωση της πολιτικής δεν συντελέστηκε σε μια μέρα. Δυστυχώς, είναι το αποτέλεσμα της διαρκούς αδυναμίας των πολιτικών σχηματισμών να απεμπλακούν από τον πολιτικό αταβισμό που αναπαράγεται σε κάθε κρίσιμη στιγμή και τραγωδία.
