Ένα εξαιρετικό κείμενο του Γιώργου Ταττη
Εν μέσω πανηγυριών της Αννίτας για τον νέο ΔΗΣΥ και των επικοινωνιακών τεχνασμάτων του Χριστοδουλίδη, που μια δεν τοποθετείται και μια τοποθετείται.
Εν μέσω «αναλύσεων» για την τάχα μου αύξηση της δημοτικότητάς του.
Εν μέσω της ένοχης σιωπής των κομμάτων της συμπολίτευσης.
Κάηκε μια οικογένεια ζωντανή.
Και όχι, δεν είναι ένα γεγονός ανεξάρτητο από την πολιτική μας πραγματικότητα.
Η Λεμεσός και η εργατική οικογένεια που κάηκε προσπαθώντας να ζεσταθεί σε ένα ημιπαρατημένο σπίτι, συμπυκνώνει τις αντιφάσεις της κυπριακής κοινωνίας, ένα ταξικό χάσμα που υποβόσκει εδώ και χρόνια. Η περιθωριοποίηση των ντόπιων λαϊκών στρωμάτων, ο σταδιακός διωγμός τους από την πόλη και η αντικατάστασή τους από ένα πολυεθνικό κεφάλαιο στενά συνδεδεμένο με την τοπική ελίτ.
Με την πρόφαση της «υγιούς επιχειρηματικότητας».
Επαναλαμβάνουμε: Έχασε τη ζωή της μια ολόκληρη οικογένεια, ενώ προσπαθούσε να ζεσταθεί. Πού; Στη Λεμεσό. Σε ένα σπίτι εμφανώς «παρατημένο», αφού, πλέον, ειδικότερα στη Λεμεσό, ο μισθός αρκεί μόνο για ένα ενοίκιο ή για ένα πιάτο φαΐ και ένα ιδιαίτερο για τα παιδιά.
Λίγο πιο πέρα, οι πολυεθνικές μαρίνες, οι μόλοι όπου περπατούν οι υψηλά αμειβόμενοι tech – finance workers από όλο τον κόσμο, αγναντεύοντας τους ουρανοξύστες. Κάνοντας «μπίζνες» με μια ντόπια επιχειρηματική ελίτ. Εκμεταλλευόμενοι το ντόπιο εργατικό δυναμικό, που ζει σε συνθήκες ημιζωής και μηδενικής ορατότητας. Εκμεταλλευόμενοι επίσης εργάτες από τρίτες χώρες, που δέχονται επιθέσεις από πλανεμένα κωλόπαιδα, που πεθαίνουν και μένουν στα αζήτητα, που δουλεύουν για ψίχουλα.
Δεν είναι τυχαίο που στη Λεμεσό φαίνεται πιο έντονα η άνοδος της ακροδεξιάς, μέσω διαφόρων δράσεων, επιθέσεων κοκ.
Άντε, κ. Χριστοδουλίδη και κ. Αννίτα, να καταλάβετε γιατί πέφτει η δημοτικότητά σας και γιατί διαλύεται το κόμμα σας. Άντε να κατανοήσετε γιατί σας κλέβει το ΕΛΑΜ τους ψήφους, που πλέον, φόρεσε προβιά αρνιού.
Τα νεαρά ζευγάρια δεν μπορούν να στεγάσουν τα όνειρά τους, δεν μπορούν να έχουν τα βασικά, φεύγουν στο εξωτερικό, βλέπουν τον τρόπο ζωής τους να αντικαθίσταται από τις δηθενιές μιας υπερεθνικής ελίτ, βλέπουν γκέτο και δολοφονίες μεταξύ ακραίων μουσουλμάνων δίπλα από τους πύργους και τα γιοτ.
Μέχρι πότε θα κρυβόμαστε;
