Αγία Μαρίνα: Η Μικρασιάτισσα Μάρτυρας της Πίστης

July 17, 2025

Text Follows in English
Текст следует на русском языке

Στις 17 Ιουλίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη της Αγίας Μαρίνας, μιας νεαρής Χριστιανής που έζησε στα τέλη του 3ου αιώνα και μαρτύρησε για την πίστη της στην Αντιόχεια της Πισιδίας, στη Μικρά Ασία. Στη Δυτική Εκκλησία είναι γνωστή ως Αγία Μαργαρίτα της Αντιόχειας, ενώ συχνά συγχέεται με την Αγία Πελαγία, αν και πρόκειται για δύο διαφορετικά πρόσωπα, με διαφορετική καταγωγή και βιογραφία.

Η Αγία Μαρίνα γεννήθηκε σε μια οικογένεια ειδωλολατρών. Η μητέρα της πέθανε λίγο μετά τη γέννα και ο πατέρας της την ανέθεσε σε μια χριστιανή γυναίκα, η οποία και της δίδαξε τον λόγο του Χριστού. Μεγαλώνοντας, η Μαρίνα ενστερνίστηκε τη χριστιανική πίστη με πάθος και αφοσίωση. Σε ηλικία μόλις 15 ετών, αποκάλυψε στον πατέρα της πως ήταν χριστιανή. Εκείνος, αδυνατώντας να αποδεχτεί την επιλογή της, την απέβαλε από την οικογένεια.

Η πίστη της Αγίας Μαρίνας δοκιμάστηκε σκληρά, όταν ο έπαρχος Ολύμβριος έμαθε για τη θρησκευτική της ταυτότητα. Συνελήφθη, ανακρίθηκε και βασανίστηκε με στόχο να απαρνηθεί τον Χριστό. Όμως η νεαρή Μαρίνα παρέμεινε ακλόνητη και αρνήθηκε να προδώσει την πίστη της. Ο έπαρχος, βλέποντας την αμετάκλητη στάση της, διέταξε τον αποκεφαλισμό της.

Η μαρτυρική της θυσία έγινε πηγή έμπνευσης για πολλούς πιστούς ανά τους αιώνες. Τα λείψανά της φυλάσσονται στον ναό της Αγίας Μαρίνας στην Αθήνα, ενώ η δεξιά της χείρα βρίσκεται στη Μονή Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος. Η Εκκλησία την τιμά κάθε χρόνο στις 17 Ιουλίου, και πολλοί ναοί και μοναστήρια στην Ελλάδα και την Κύπρο είναι αφιερωμένα στη χάρη της.

Η ιστορία της Αγίας Μαρίνας είναι ένα φωτεινό παράδειγμα θάρρους και αφοσίωσης, που διατηρεί ζωντανό το μήνυμα της πίστης, της αντοχής και της ελπίδας, ακόμη και μέσα στους πιο σκοτεινούς καιρούς.

Προστάτιδα των φιλάσθενων παιδιών

Ο λαός θεωρεί την Αγία Μαρίνα προστάτιδα των καχεκτικών και φιλάσθενων παιδιών. Παλαιότερα, μάλιστα, στην Αθήνα οι μητέρες οδηγούσαν τα παιδιά τους κατά την εορτή της στην ομώνυμη εκκλησία που βρίσκεται στο Λόφο των Νυμφών.

Τους φορούσαν καινούργια ρούχα και άφηναν τα παλαιά στον περίβολο του ναού, με την ελπίδα να αποβάλουν τα παιδιά τους τις αρρώστιες από τις οποίες κατατρύχονταν.

Στην επαρχία Λάρνακας υπάρχουν τουλάχιστον 13 εκκλησίες και ξωκλήσια αφιερωμένα στην Αγία Μαρίνα. Σύμφωνα με καταγραφή από τοπικές πηγές, αυτές βρίσκονται σε διάφορες κοινότητες της επαρχίας, με χρονολογία ανεγέρσεως από τον 14ο μέχρι τον 18ο αιώνα και αργότερα.

📍 Λίστα κοινοτήτων στην Επαρχία Λάρνακας με εκκλησίες προς τιμήν της Αγίας Μαρίνας

Μαρί (14ος αιώνας)
Πυργά (14ος αιώνας)
Ξυλοτύμπου (15ος αιώνας)
Ψεματισμένος (16ος αιώνας)
Τερσεφάνου (16ος αιώνας)
Οδού (18ος αιώνας) — με ξύλινη οξυκόρυφη στέγη, χτίστηκε το 1777 και διαθέτει εικόνες του πρώτου μισού του 16ου αιώνα από τον Κύπριο αγιογράφο Βασίλειο
7–13. Επιπλέον εκκλησίες που χρονολογούνται από την τουρκοκρατία και την αγγλοκρατία, σε κοινότητες: Αγγλισίδες, Πάνω Λεύκαρα, Μενεού, Μοσφιλωτής, Οράς, Τρούλλων και Ψευδά

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ

“Τώρα θα σας αναφέρω ένα θαύμα που μου διηγήθηκε κάποια γυναίκα.
Το θαύμα αυτό έγινε σε ένα δωδεκάχρονο κορίτσι. Σημειωτέον ότι αυτό, όταν ήταν δώδεκα ετών, ήταν αρκετά ανεπτυγμένο σωματικά.
Κάποια μέρα λοιπόν πήγαν μαζί με τον πατέρα της σε κάποιο άλλο χωριό, για να βοηθήσουν μια φιλική τους οικογένεια στον θέρο [θερισμό]. Εκεί συναντήθηκαν με κάποιον άλλο, ο οποίος μόλις είδε την κόρη, είπε στον πατέρα της:
– Ε, Χαραλάμπη, είσαι για γαμπρό! Μεγάλωσε η κόρη σου.
Από εκείνη τη στιγμή το κορίτσι αρρώστησε. Ζαλιζόταν, είχε ναυτία και δεν μπορούσε να σταθεί στα πόδια της. Επέστρεψαν στο σπίτι, αλλά η υγεία της επιδεινωνόταν σταδιακά, ώσπου έμεινε κατάκοιτη στο κρεβάτι.
Χάθηκε και η φωνή της και έφτασε στα τελευταία της.
Πέρασαν έξι μήνες και στο τέλος οι γείτονες που την επισκέπτονταν περίμεναν πως θα πέθαινε, αφού ούτε έτρωγε ούτε έπινε για μέρες. Το μόνο που έκανε ήταν να τους ακούει σιωπηλή.
Ξαφνικά άνοιξε η πόρτα και μπήκε μία γυναίκα που κάθισε δίπλα της.
Τότε ήταν που η κοπέλα κίνησε για πρώτη φορά τα χέρια και τα πόδια της.
Οι άνθρωποι που ήταν στο σπίτι δεν έβλεπαν τη γυναίκα και νόμιζαν πως η μικρή πεθαίνει.
– Μη φοβάσαι, θα γίνεις καλά. Είμαι η Μαρίνα, της είπε η γυναίκα.
Την σταύρωσε, την χάιδεψε στο κεφάλι και συνέχισε:
– Κάτω από το κρεβάτι σου έχω ένα ζευγάρι παπούτσια. Με αυτό που έχουν μέσα, να περάσεις όλο σου το σώμα, απ’ άκρη σ’ άκρη.
Το κορίτσι άνοιξε τα μάτια, έκανε αυτό που της είπε η Αγία και μετά από δυο-τρεις μέρες άρχισε να συνέρχεται, να τρώει και να μιλάει.
Ο κόσμος δεν καταλάβαινε πώς συνέβη αυτό και το είπαν στον ιερέα. Εκείνος, αφού άκουσε όσα συνέβησαν, τους συμβούλεψε να την πάνε στην εκκλησία της Αγίας Μαρίνας, που βρισκόταν στο κοντινό χωριό «Περδικονέρι» και να αλείψουν το σώμα της με το λάδι που έχουν τα δυο καντήλια της Ωραίας Πύλης.
Πράγματι, την ανέβασαν στο γαϊδουράκι και πήγαν.
Όταν έφτασαν στον ναό, οι γονείς της έβαλαν ένα άλλο κοριτσάκι να την αλείψει με το λαδάκι της Αγίας σε όλο το σώμα. Αμέσως μόλις τελείωσε, η κόρη σηκώθηκε όρθια και έφυγε περπατώντας!
Η κυρία που που μου διηγήθηκε το θαύμα αυτή, ζει ακόμη και είναι παντρεμένη στην Βυτίνα της Αρκαδίας.
Είθε να έχουμε την ευλογία της Αγίας Μαρίνας και να επικαλούμεθα την Χάρη της για τη θεραπεία της ψυχής και τού σώματος!

***Το πιο πάνω θαύμα είναι αντιγραφή από το βιβλίο του Παρασκευά Λαμπρόπουλου, οι “Εμπειρίες μου κοντά στον Άγιο Πορφύριο”, έκδοση η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος, Μήλεσι 2015.

Saint Marina: The Asia Minor Martyr of Faith

On July 17th, the Orthodox Church commemorates Saint Marina, a young Christian who lived at the end of the 3rd century and was martyred for her faith in Antioch of Pisidia, in Asia Minor. In the Western Church, she is known as Saint Margaret of Antioch, though she is often confused with Saint Pelagia, even though they are two different figures with distinct origins and biographies.

Saint Marina was born into a pagan family. Her mother died shortly after childbirth, and her father entrusted her upbringing to a Christian woman who taught her about Christ. As she grew up, Marina embraced Christianity with passion and devotion. At the age of only 15, she revealed to her father that she was a Christian. Unable to accept her choice, he expelled her from the family.

Saint Marina’s faith was severely tested when the Roman governor Olymbrios discovered her religious identity. She was arrested, interrogated, and tortured in an attempt to make her renounce Christ. However, young Marina remained steadfast and refused to betray her faith. Seeing her unshakable resolve, the governor ordered her beheading.

Her martyrdom became a source of inspiration for countless believers throughout the centuries. Her relics are kept at the Church of Saint Marina in Athens, while her right hand is preserved at the Vatopedi Monastery on Mount Athos. The Church honors her every year on July 17th, and many churches and monasteries in Greece and Cyprus are dedicated to her grace.

The story of Saint Marina is a shining example of courage and devotion, keeping alive the message of faith, resilience, and hope—even in the darkest times.

Protector of Sickly Children
The people consider Saint Marina the protector of weak and sickly children. In earlier times, in Athens, mothers would take their children on her feast day to the church bearing her name, located on the Hill of the Nymphs.

They would dress the children in new clothes and leave the old ones in the churchyard, hoping their children would be freed from the illnesses that plagued them.

In the Larnaca District of Cyprus, there are at least 13 churches and chapels dedicated to Saint Marina. According to local sources, these are located in various communities of the district, with construction dates ranging from the 14th to the 18th centuries and later.

📍 List of Communities with Churches Dedicated to Saint Marina:

Mari (14th century)
Pyrga (14th century)
Xylotymbou (15th century)
Psematismenos (16th century)
Tersefanou (16th century)
Odou (18th century) – with a steep wooden roof, built in 1777, and icons from the first half of the 16th century by Cypriot iconographer Vasileios
Churches also built during Ottoman and British rule in: Anglisides, Pano Lefkara, Meneou, Mosfiloti, Ora, Troulloi, and Psevdas

ONE OF THE HUNDREDS OF MIRACLES OF SAINT MARINA

“Now I will share with you a miracle that a woman once told me.
This miracle happened to a twelve-year-old girl. It is worth noting that the girl was physically mature for her age.
One day, she and her father visited another village to help a family friend with the harvest. There, they met a man who, upon seeing the girl, said to her father:
– Hey Charalambos, you’re ready to marry her off! Your daughter has grown up!
From that moment on, the girl fell ill. She felt dizzy, nauseated, and couldn’t stand on her feet. They returned home, but her condition worsened until she became bedridden.
She lost her voice and was near death.
Six months passed, and the neighbors who visited her thought she would soon die, as she hadn’t eaten or drunk anything in days. All she did was listen in silence.
Suddenly, the door opened and a woman entered and sat beside her.
At that moment, the girl moved her hands and feet for the first time.
Those in the house could not see the woman and thought the girl was dying.
– Don’t be afraid, you will get well. I am Marina, said the woman.
She made the sign of the cross over her, stroked her head, and continued:
– Under your bed, I’ve left a pair of shoes. Use what’s inside them to rub all over your body, from head to toe.
The girl opened her eyes, did as Saint Marina told her, and within a few days, began to recover, eat, and speak.
No one understood what had happened, so they told the local priest. After hearing the story, he advised them to take her to the Church of Saint Marina in the nearby village of Perdikoneri and to anoint her body with oil from the two lamps in front of the Holy Gate.
Indeed, they put her on a donkey and went.
When they arrived at the church, her parents had another little girl anoint her with the holy oil. As soon as they finished, the girl stood up and walked away on her own!
The woman who shared this miracle still lives and is now married in Vytina, Arcadia.
May we have Saint Marina’s blessing and call upon her grace for the healing of soul and body!”

The above miracle is copied from the book by Paraskevas Lampropoulos, “My Experiences with Saint Porphyrios,” published by The Transfiguration of the Savior Monastery, Milesi 2015.

ПЕРЕВОД НА РУССКИЙ

Святая Марина: Малаазийская мученица веры

17 июля Православная Церковь чтит память Святой Марины — молодой христианки, жившей в конце III века и принявшей мученическую смерть за свою веру в Антиохии Писидийской, в Малой Азии. В Западной Церкви она известна как Святая Маргарита Антиохийская, хотя часто её путают со Святой Пелагией — двумя разными женщинами с различным происхождением и биографиями.

Святая Марина родилась в языческой семье. Её мать умерла вскоре после родов, и отец доверил её воспитание христианке, которая научила её Слову Христову. Повзрослев, Марина с любовью и преданностью приняла христианскую веру. В 15 лет она призналась отцу, что стала христианкой. Тот не смог принять её выбор и изгнал её из дома.

Вера Святой Марины подверглась тяжкому испытанию, когда римский правитель Олимврий узнал о её вероисповедании. Её арестовали, допрашивали и жестоко пытали, чтобы заставить отречься от Христа. Но молодая Марина осталась непоколебимой и отказалась предать веру. Увидев её стойкость, правитель приказал обезглавить её.

Её мученическая смерть вдохновила множество верующих на протяжении веков. Её мощи хранятся в храме Святой Марины в Афинах, а её правая рука — в монастыре Ватопед на Святой Горе. Церковь ежегодно чтит её память 17 июля, а в Греции и на Кипре существует множество храмов и монастырей, посвящённых ей.

История Святой Марины — это яркий пример мужества и преданности, несущий послание веры, стойкости и надежды даже в самые тёмные времена.

Покровительница хилых и болезненных детей
Народ считает святую Марину покровительницей хилых и болезненных детей. Раньше, в Афинах, матери приводили своих детей в день её праздника в церковь, названную в её честь, на Холме Нимф.

Детей одевали в новую одежду, а старую оставляли во дворе храма, в надежде, что вместе с ней уйдут и болезни, от которых страдали их дети.

В районе Ларнаки (Кипр) насчитывается как минимум 13 храмов и часовен, посвящённых Святой Марине. Согласно местным источникам, они находятся в разных деревнях и построены в период с XIV по XVIII века и позднее.

📍 Список населённых пунктов с храмами Святой Марины:

Мари (XIV век)
Пирга (XIV век)
Ксилотимбу (XV век)
Псематисменос (XVI век)
Терсефану (XVI век)
Оду (XVIII век) — с деревянной остроконечной крышей, построена в 1777 году, с иконами XVI века кисти кипрского иконописца Василия
Также храмы, построенные во времена османского и британского владычества: Англисидес, Пано Лефкара, Менеу, Мосфилоти, Ора, Трулли и Псевдас

ОДНО ИЗ СОТЕН ЧУДЕС СВЯТОЙ МАРИНЫ

“Сейчас расскажу вам чудо, которое поведала мне одна женщина.
Это случилось с 12-летней девочкой. Заметим, что она выглядела довольно взрослой для своего возраста.
Однажды она с отцом пошла в соседнюю деревню помочь знакомой семье на жатве. Там они встретили мужчину, который, увидев девочку, сказал отцу:
– Эй, Хараламбос, пора тебя женихом звать! Дочка-то уже выросла!
С того момента девочка заболела. Её кружила голова, её тошнило, она не могла стоять. Они вернулись домой, но состояние ухудшалось, и вскоре она слегла.
Она потеряла голос и оказалась при смерти.
Прошло шесть месяцев. Соседи, навещавшие её, думали, что она скоро умрёт: она не ела и не пила несколько дней, только молча слушала.
Вдруг открылась дверь, и в комнату вошла женщина и села рядом.
В этот момент девочка впервые пошевелила руками и ногами.
Присутствующие не видели женщину и думали, что девочка умирает.
– Не бойся, ты выздоровеешь. Я — Марина, — сказала женщина.
Она перекрестила её, погладила по голове и продолжила:
– Под кроватью я оставила пару обуви. Тем, что в них, намажь всё тело.
Девочка открыла глаза, сделала, как велела Святая, и через пару дней начала поправляться, есть и говорить.
Люди не понимали, что произошло, и рассказали об этом священнику. Тот посоветовал отвезти её в церковь Святой Марины в соседнюю деревню Пердиконери и помазать тело маслом из двух лампад у Царских врат.
Так и сделали — повезли её на осле.
Когда прибыли, родители попросили другую девочку помазать больную маслом Святой. Как только это сделали, девочка встала и ушла на своих ногах!
Женщина, рассказавшая мне это чудо, до сих пор жива и живёт в замужестве в Витине, Аркадия.
Да будет у нас благословение Святой Марины, и да взываем к её милости для исцеления души и тела!”