Text Follows in English
Текст следует на русском языке
Της Γιώτας Δημητρίου
Δημοσιογράφος, Αρχισυντάκτρια SkalaTimes
«Οποίοι προσπαθούν να διαγράψουν την Ελληνική Ιστορία της Κύπρου θα βρουν απέναντι τους το ΕΛΑΜ», γράφει το ΕΛΑΜ σε ανακοίνωσή του, με μαχητικό ύφος, λες και είναι έτοιμο να πιάσει τα όπλα και με έντονη επιθυμία να εξαφανίσει «τους… κομμουνιστάς».
Αυτό που διαφεύγει του ΕΛΑΜ είναι πως η Κύπρος μοιράστηκε εξαιτίας της μισαλλοδοξίας, του φανατισμού και του εμφύλιου αλληλοσπαραγμού.
Οι νεότερες (νούσιμες) γενιές δεν εντυπωσιάζονται πλέον με τέτοια νταηλίκια που αναζωπυρώνουν εμφύλιες αντιπαραθέσεις και καλλιεργούν φανατισμό και μισαλλοδοξία.
Ούτε, βεβαίως, με τις ατάκες του ΑΚΕΛ καθησυχάζεται ο κόσμος.
Σε μια Κύπρο όπου τα προβλήματα πληθαίνουν καθημερινά, σε μια χώρα όπου η αναξιοκρατία, η διαφθορά και τα σκάνδαλα ευδοκιμούν, το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε είναι να βλέπουμε τα κόμματα να αλληλοτρώγονται για το ποιος είναι ο πιο πατριώτης και τι έκαναν οι προκάτοχοί τους το ’55–’59, το ’74 κ.λπ. Αυτό που μας ενδιαφέρει πρωτίστως είναι τι κάνετε εσείς ΣΗΜΕΡΑ.
Η ιστορία είναι εκεί, όχι για να ζούμε στο χθες σαν φαντάσματα, αλλά για να διδασκόμαστε μέσα από αυτήν· όχι για να την παραχαράσσουμε, ούτε να την αγνοούμε και να ξαναπέφτουμε στα ίδια λάθη!
Φαίνεται ότι το ΕΛΑΜ, με τη φόρα της ανόδου που πήρε, θέλησε να μας δείξει λίγο πιο καθαρά τα δόντια του – λες και δεν ξέρουμε τι μασέλες κουβαλά η ακροδεξιά, έτοιμη να αφανίσει με όποιον τρόπο ό,τι δεν συνάδει με τη δική της αντίληψη. Μην ανησυχείτε, γνωρίζουμε. Τα διαβάσαμε στα βιβλία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τα διαβάσαμε και στο πρόσφατο βιβλίο του Ξενοφών Κοντιάδη «Η νύχτα που έφυγε ο Παύλος», που περιγραφει με ντοκουμέντα τη δράση της Χρυσής Αυγής και τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.
Αυτό που οφείλουμε όλοι οι υπόλοιποι να κάνουμε –ο λαός, εμείς που δεν ονειρευτήκαμε ποτέ πολιτική καριέρα, αλλά μόνο έναν κόσμο καλύτερο και δικαιότερο– είναι να μην επιτρέψουμε να καλλιεργηθεί περαιτέρω αυτό το έντονο κλίμα αντιπαράθεσης, εμφυλίου αλληλοσπαραγμού και φανατισμού.
Έχω διαβάσει αρκετά βιβλία για την ιστορία του τόπου μας. Ξεχωρίζω εκείνα του Παύλου Τζερμιά, Ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας (Τόμος Α΄ και Τόμος Β΄).
Ανάμεσα στα πολλά και ενδιαφέροντα που γράφει ο γνωστός ιστορικός –όλα βεβαίως τεκμηριωμένα– αναφέρεται και στην εσωτερική διάσπαση μεταξύ δεξιάς (ΕΟΚΑ/εθνικόφρονα παράταξη) και αριστεράς (ΑΚΕΛ/εργατικό κίνημα), τονίζοντας ότι αυτή η διάσπαση προκάλεσε τραύματα που συνέχισαν να βαραίνουν την πολιτική ζωή και μετά την ανεξαρτησία.
Μια διάσπαση που επιτρέπει στα κόμματα να χτίζουν πολιτικές καριέρες οι εκλεκτοί της ηγεσίας, να φανατίζουν τους οπαδούς τους και να ξετυλίγουν οι εκπρόσωποι Τύπου του κόμματος το λογοτεχνικό τους ταλέντο με βαρύγδουπες ανακοινώσεις, γεμάτες ατάκες και τσιτάτα.
Ωστόσο, ΔΕΝ ΒΟΗΘΑ ΟΥΤΕ ΤΟΝ ΤΟΠΟ, ΟΥΤΕ ΤΟΝ ΛΑΟ αυτή η έντονη διάσπαση.
Εν ολίγοις, ο κόσμος κουράστηκε. Σε μια μοιρασμένη πατρίδα με χίλια προβλήματα, εδώ και μέρες να βλέπουμε τα κόμματα να αναλύουν το podcast ενός μη σοβαρού tiktoker που «είδε φως» και μπήκε στην πολιτική σκακιέρα. Και ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΕΛΑΜ να ανταλλάσσουν ανακοινώσεις για να μας πείσουν ποιος είναι ο πιο πατριώτης και να μας εξηγούν ποιος ήταν ο Γρηγόρης Αυξεντίου. (Οι ΗΡΩΕΣ δεν χρειάζονται τις αναλύσεις σας!)
«Είναι φανερο ότι ορισμένοι κατασκευάζουν σκιάχτρα για να τα πολεμούν μόνοι τους και να πωλούν ανέξοδο πατριωτισμό. Για την Ιστορία, υπενθυμίζουμε ότι όταν οι Βρετανοί αποικιοκράτες καταζητούσαν τον Γρηγόρη Αυξεντίου, η μόνη εφημερίδα που αρνήθηκε να δημοσιεύσει την προκήρυξη ήταν η εφημερίδα του ΑΚΕΛ. Αυτά προς διευκρίνιση τι εστί πατριωτισμός και τι πατριδοκαπηλία» γράφει στην ωραία ανακοίνωση του το ΑΚΕΛ.
«Η ιστορία μας γράφτηκε με το αίμα των ηρώων μας και δεν μπορεί να παραχαράσσεται από τα αριστερά ανοητολογήματα…… Για την ιστορία το ΑΚΕΛ δεν στήριξε, κατ’ ακρίβειαν διαφώνησε και κατ’ ουσίαν υπέσκαψε τον πιο λαμπρό αγώνα του κυπριακού ελληνισμού.» γράφει το ΔΗΣΥ για το ΑΚΕΛ -και εμείς σημειώνουμε το «αριστερά ανοητολογήματα»!
«Η συστηματική προσπάθεια παραχάραξης του Αγώνα της ΕΟΚΑ και της Ελληνικότητας αυτού του τόπου δεν είναι κάτι καινούργιο. Κορυφώθηκε με τον κατάπτυστο νόμο Ακκιντζί που προώθησαν και ψήφισαν στη Βουλή ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ. Οποίοι προσπαθούν να διαγράψουν την Ελληνική Ιστορία της Κύπρου θα βρουν απέναντι τους το ΕΛΑΜ» γράφει το ΕΛΑΜ απευθυνόμενο σε ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ. Υπενθυμίζουμε στους οπαδούς του ΕΛΑΜ πως ο “κατάπτυστος” νόμος Ακκιντζί αντικαθιστούσε προηγούμενη απόφαση (που είχε ψηφιστεί με πρόταση του ΕΛΑΜ), η οποία προέβλεπε τον υποχρεωτικό εορτασμό στα σχολεία του ενωτικού δημοψηφίσματος της 15ης Ιανουαρίου 1950. Βλέπετε, φαίνεται ξεκάθαρα, πως το ΕΛΑΜ δεν δέχεται πως η Κύπρος είναι ένα ανεξάρτητο κράτος, μας βλέπουν σαν ένα άλλο νησί της Ελλάδας. Ανεξαρτησία; Α μπα!
Ο Γρηγόρης Αυξεντίου ήταν ΗΡΩΑΣ, που θυσιάστηκε ανιδιοτελώς για τον τόπο του, όπως και ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης και τόσοι άλλοι. Και πολύ φοβάμαι πως αν μπορούσαν να προβλέψουν τότε ότι δεκαετίες μετά η Κύπρος θα αλληλοτρωγόταν, με τον εχθρό δίπλα μας να κατέχει το 37% της πατρίδας μας, ίσως να το σκέφτονταν δύο φορές πριν δώσουν τη ζωή τους.
Σας το είπε ο Διονύσιος Σολωμός, στο ποίημα που έγινε Εθνικός μας Ύμνος, αγαπητά κόμματα, (και εσείς εκεί στο ΕΛΑΜ που θέλετε να λέγεστε Έλληνες και ακόμα δεν χωνέψατε πως εδώ είναι Κύπρος, ένα ανεξάρτητο νησί), ακούστε, λοιπόν, έστω μια φορά, ακούστε, πριν να είναι αργά:
«Απὸ στόμα ποὺ φθονάει,
παλικάρια, ἀς μὴν ποθεῖ,
πὼς τὸ χέρι σας κτυπᾷ
τοῦ ἀδελφοῦ τὴν κεφαλή.
Μὴν εἰποῦν στὸ στοχασμὸ τους
τὰ ξένα ἔθνη ἀληθινά:
Ἐὰν μισοῦνται ἀναμεσό τους,
δὲν τοὺς πρέπει ἐλευθεριά.»
Y.Γ Η στήλη Editorial θα επέστρεφε κανονικά 1η Σεπτεμβρίου, αλλά….δεν άντεξα!
Dear Political Parties, Enough is Enough!
By Yiota Dimitriou
“Those who try to erase the Greek History of Cyprus will find ELAM against them,” writes ELAM in its announcement, with a militant tone, as if ready to take up arms and with a strong desire to eliminate “the… communists.”
What escapes ELAM is that Cyprus was divided because of intolerance, fanaticism, and fratricidal conflict.
The younger (sensible) generations are no longer impressed by such bullying that reignites civil confrontations and cultivates fanaticism and intolerance.
Nor, of course, are people reassured by AKEL’s soundbites.
In a Cyprus where problems multiply daily, in a country where cronyism, corruption, and scandals thrive, the last thing we need is to watch parties tear each other apart over who is more patriotic and what their predecessors did in ’55–’59, in ’74, etc. What interests us first and foremost is what you are doing TODAY.
History is there not for us to live in yesterday like ghosts, but to learn from it—not to falsify it, nor to ignore it and fall into the same mistakes again.
It seems that ELAM, riding on the momentum of its rise, wanted to show us its teeth more clearly – as if we don’t already know the jaws carried by the far right, always ready to annihilate, by any means, whatever does not fit its own perception. Don’t worry, we know. We read it in the books of World War II, and we read it again in Xenophon Contiades’ recent book “The Night Pavlos Left”, which documents the actions of Golden Dawn and the murder of Pavlos Fyssas.
What the rest of us—the people, those of us who never dreamed of a political career but only of a fairer, better world—must do is not allow this climate of confrontation, fratricidal conflict, and fanaticism to grow further.
I have read many books about the history of our land. I single out those by Pavlos Tzermias, History of the Republic of Cyprus (Volumes A and B).
Among the many well-documented and interesting things written by the historian, he refers to the internal division between the right (EOKA/nationalist camp) and the left (AKEL/labor movement), emphasizing that this division caused wounds that continued to weigh on political life even after independence.
A division that allows parties to build political careers for the leadership’s chosen ones, to inflame their supporters, and for their press officers to showcase their literary talent with grandiose statements full of slogans and quotes.
However, this intense division HELPS NEITHER THE COUNTRY NOR THE PEOPLE.
In short, people are tired. In a divided homeland with countless problems, we now see parties spending days analyzing the podcast of a non-serious tiktoker who “saw the light” and entered the political chessboard. And DISY, AKEL, and ELAM exchange announcements to convince us who is the greater patriot and to explain to us who Grivas-Afxentiou was.
“It is obvious that some people create straw men just to fight them on their own and to sell cheap patriotism. Regarding history, we remind that when the British colonial authorities were hunting Grigoris Afxentiou, the only newspaper that refused to publish the proclamation was the newspaper of AKEL. This is to clarify what true patriotism is and what is mere exploitation of patriotism,” writes AKEL in its statement.
“Our history was written with the blood of our heroes and cannot be distorted by leftist nonsense… For the record, AKEL did not support, strictly speaking disagreed, and essentially undermined the brightest struggle of Cypriot Hellenism,” writes DISY about AKEL.
“The systematic effort to distort the EOKA struggle and the Hellenism of this land is nothing new. It culminated with the disgraceful Akkinci law promoted and voted by DISY and AKEL in Parliament. Those who try to erase the Greek history of Cyprus will find ELAM standing against them,” writes ELAM addressing AKEL and DISY. We remind the supporters of ELAM that the “shameful” Akıncı law replaced a previous decision (which had been voted through following a proposal by ELAM), which provided for the compulsory celebration in schools of the Enosis referendum of January 15, 1950. You see, it is quite clear that ELAM does not accept that Cyprus is an independent state; they see us as just another Greek island. Independence? Oh no!
Afxentiou was a HERO who sacrificed himself selflessly for his country, as did Evagoras Pallikarides and so many others. And I fear that if they could have foreseen that decades later Cyprus would be devouring itself, with the enemy next door occupying 37% of our land, they might have thought twice before giving their lives.
Dionysios Solomos told you in the poem that became our National Anthem, dear parties (and you at ELAM who want to call yourselves Greeks and still haven’t accepted that this is Cyprus, an independent island). So listen, just once, listen, before it’s too late:
“From a mouth that envies,
lads, may there never come desire,
that your hand should strike
your brother’s head.
Let not foreign nations
truly think in their reflection:
If they hate each other among themselves,
they are not worthy of freedom.”
P.S. The Editorial column was supposed to return on September 1st, but… I couldn’t keep those thoughts unwritten!
Дорогие партии, хватит уже!
Йота Димитриу
«Те, кто пытаются стереть греческую историю Кипра, найдут ЭЛАМ напротив себя», — пишет ЭЛАМ в своём заявлении, с боевым тоном, словно готовый взяться за оружие и с ярким желанием уничтожить «…коммунистов».
То, что ускользает от ЭЛАМ, — это то, что Кипр был разделён из-за нетерпимости, фанатизма и братоубийственной вражды.
Молодые (здравомыслящие) поколения больше не впечатляются такими хулиганскими выходками, которые разжигают гражданские противостояния и питают фанатизм и нетерпимость.
И, конечно же, людей не успокаивают лозунги АКЕЛ.
В Кипре, где проблемы множатся ежедневно, в стране, где процветают кумовство, коррупция и скандалы, последнее, что нам нужно, — это видеть, как партии грызутся между собой за то, кто более патриотичен, и что делали их предшественники в 1955–1959, в 1974 и т. д. Нас прежде всего интересует то, что вы делаете СЕГОДНЯ.
История существует не для того, чтобы мы жили вчера, как призраки, а для того, чтобы учиться на ней; не для того, чтобы её фальсифицировать или игнорировать и вновь совершать те же ошибки.
Похоже, ЭЛАМ, оседлав волну своего подъёма, захотел показать нам зубы — словно мы не знаем, какие челюсти носит ультраправое движение, готовое любыми средствами уничтожить всё, что не совпадает с его мировоззрением. Не волнуйтесь, мы знаем. Мы читали об этом в книгах о Второй мировой войне, и читали снова в недавней книге Ксенофонта Контиадиса «Ночь, когда ушёл Павлос», где документировано описана деятельность «Золотой Зари» и убийство Павлоса Фисса.
То, что должны сделать все мы — народ, те, кто никогда не мечтал о политической карьере, а только о более справедливом и добром мире, — это не позволить дальше раздувать атмосферу противостояния, братоубийственной вражды и фанатизма.
Я прочитала много книг об истории нашей земли. Особенно выделяю труды Павлоса Дзермияса, История Республики Кипр (Том I и Том II).
Среди многих интересных и документированных фактов известный историк пишет и о внутреннем расколе между правыми (ЭОКА/националистический лагерь) и левыми (АКЕЛ/рабочее движение), подчёркивая, что этот раскол нанёс раны, которые продолжали тяжёлым грузом лежать на политической жизни даже после независимости.
Раскол, который позволяет партиям строить политические карьеры для избранных руководством, фанатизировать своих сторонников и предоставлять пресс-секретарям возможность развивать своё «литературное» дарование громкими заявлениями, полными лозунгов и цитат.
Однако этот раскол НЕ ПОЛЬЗУЕТ НИ СТРАНЕ, НИ НАРОДУ.
Короче говоря, народ устал. В разделённой родине с тысячами проблем мы уже несколько дней наблюдаем, как партии анализируют подкаст несерьёзного тиктокера, который «увидел свет» и вышел на политическую арену. И ДИСИ, АКЕЛ, ЭЛАМ обмениваются заявлениями, пытаясь убедить нас, кто из них более патриотичен, и объяснить нам, кто был Гривас-Афксентиу.
“Очевидно, что некоторые возводят чучела только затем, чтобы сражаться с ними в одиночку и продавать дешёвый патриотизм. Что касается истории, напоминаем, что когда британские колониальные власти охотились за Григориосом Афксентиу, единственная газета, которая отказалась опубликовать прокламацию, была газетой АКЕЛ. Это для того, чтобы уточнить, что такое истинный патриотизм и что такое эксплуатация патриотизма,” — пишет АКЕЛ в своем заявлении.
“Наша история написана кровью наших героев и не может быть искажена левыми глупостями… Для справки, АКЕЛ не поддерживал, строго говоря, не соглашался и фактически подрывал самый яркий подвиг кипрского гречества,” — пишет ДИСИ об АКЕЛ.
“Систематическая попытка исказить борьбу ЭОКА и эллинизм этого края — это не ново. Она достигла апогея с позорным законом Аккинджи, который продвигали и голосовали за него в парламенте ДИСИ и АКЕЛ. Те, кто пытается стереть греческую историю Кипра, встретят ЭЛАМ на своем пути,” — пишет ЭЛАМ, обращаясь к АКЕЛ и ДИСИ. Напоминаем сторонникам ЭЛАМ, что «позорный» закон Акыджы заменил прежнее решение (принятое по предложению ЭЛАМ), согласно которому в школах должен был обязательно отмечаться юбилей плебисцита о союзе с Грецией от 15 января 1950 года. Видите ли, совершенно очевидно, что ЭЛАМ не признаёт Кипр независимым государством; они считают нас просто ещё одним греческим островом. Независимость? Ну уж нет!
Афксентиу был ГЕРОЕМ, который бескорыстно пожертвовал собой ради своей земли, как и Эвагорос Палликаридис и многие другие. И боюсь, если бы они могли предвидеть, что десятилетия спустя Кипр будет пожирать сам себя, в то время как враг рядом оккупирует 37% нашей родины, они, возможно, дважды подумали бы, прежде чем отдать свои жизни.
Дионосис Соломос сказал вам это в стихотворении, ставшем нашим Национальным гимном, дорогие партии (и вы там, в ЭЛАМ, которые хотите называться греками и до сих пор не смирились с тем, что это Кипр, независимый остров). Так послушайте же, хотя бы раз, послушайте, пока не стало слишком поздно:
«Из уст завистливых
пусть не возникнет желания,
чтобы рука ваша била
по голове брата.
Пусть не скажут в размышлении
чужие народы всерьёз:
если ненавидят они друг друга,
то не достойны они свободы».
P.S. Рубрика Editorial должна была вернуться 1 сентября, но… я не выдержал!
