Ακόμα μια ερώτηση για τη Συμβουλευτική Ψυχολόγο της στήλης μας Ελένη Δανιήλ, η ερώτηση έρχεται από την Σ.Α και δυστυχώς είναι επίκαιρη.
Ερώτηση: ένας παιδεραστής ο οποίος δεν έχει καταγγελθεί ποτέ και ζει ελεύθερος, “οικογενειάρχης και σοβαρός”, “καθώς πρέπει” για τη κοινωνία, μπορεί μετά από 20-30 χρόνια να ξαναπράξει το ίδιο έγκλημα;
Η απάντηση της Ψυχολόγου μας:
Ένας παιδεραστής μπορεί να διαπράξει ξανά παρόμοια εγκλήματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι δεδομένο.
Ωστόσο, θεωρείται σημαντικό το κάθε παιδί να μπορεί να είναι ενήμερο και να αναγνωρίζει τη διαφορά ανάμεσα στο “ασφαλές” και το “όχι ασφαλές” άγγιγμα και να μάθει να λέει ΟΧΙ, ώστε να προστατεύει τον εαυτό του από τη σεξουαλική κακοποίηση, αλλά και να αντιληφθεί ότι σε μια τέτοια περίπτωση είναι αναγκαίο να μιλήει σε ένα πρόσωπο που εμπιστεύεται. Υπογραμμίζω ότι ένας παιδεραστής μπορεί να βρίσκεται οπουδήποτε.
Πολλά παιδιά που δέχονται σεξουαλική κακοποίηση δεν μιλούν για το τραύμα τους γιατί δεν έχουν την επαρκή γνωστική εμπειρία να μιλήσουν για τη φύση των “ανάρμοστων παιχνιδιών” στα οποία τα εμπλέκει το γνωστό και πολλές φορές “αγαπητό” πρόσωπο τους. Ακόμα και όταν ηλικιακά αντιληφθούν το τραύμα τους φοβούνται να μιλήσουν γιατί πιστεύουν ότι θα κατηγορηθούν, ή ότι δεν θα τα πιστέψουν.
Συχνά ο δράστης μπορεί να απειλεί το παιδί ότι θα κάνει κακό στο ίδιο ή στα αγαπημένα του πρόσωπα ή ότι θα το κατηγορήσει για ότι έγινε, αν μιλήσει.
Όσο για τους ενήλικες που έχουν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση σαν παιδιά, η ψυχοθεραπευτική διαδικασία αποτελεί το σημείο εκκίνησης για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα και να επουλώσουν στο μέτρο του δυνατού τα τραύματα τους. Έχουν δικαίωμα να αποκτήσουν εκ νέου τον έλεγχο της ζωής τους και να αντιληφθούν ότι δεν ευθύνονται οι ίδιοι για την κακοποίηση.
