Του Ανδρέα Τταουξιή
(Δημοτικός Σύμβουλος ΔΗΣΥ Λάρνακας)
Η πραγματική αγάπη ενός λαού για την πατρίδα του, αποδυκνείεται με πράξεις, ιδιαίτερα όταν οι στιγμές είναι δύσκολες.
Ο Λίβανος περνούσε μια μεγάλη οικονομική κρίση αρκετά πριν ξεσπάσει ο ιός. Μια οικονομική κρίση, η οποία είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από αυτή που ζήσαμε εμείς το 2012-2013. Ο Λίβανος δεν έχει ενιαίο νόμισμα για να συγκρατεί τις επιπτώσεις και ούτε την Ευρωπαϊκή Ένωση ώστε να στηριχτεί η οικονομία με προγράμματα διάσωσης, παρά τους σκληρούς κανόνες που τα κράτη μέλη ακολουθούν όταν δεχτούν στήριξη.
Τα προβλήματα μεγάλωσαν και η αντιπαράθεση που προέκυψε από την οικονομική κρίση λίγο έλειψε να οδηγήσει τη χώρα σε εμφύλιο.
Παράλληλα ξεσπά η πανδημία, η υγεία μπήκε ως προτεραιότητα και η διχόνοια σε πολιτικό επίπεδο μπήκε προσωρινά στο πλάι ώστε λαός και πολιτεία να ενωθούν για να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον ιό. Ο συνδυασμός των γεγονότων αυτών ήταν καταστροφικός για την οικονομία, ο Λίβανος αναγκάζεται να κηρύξει πτώχευση. Το κράτος δεν είχε την ευχέρεια να δώσει επιδόματα στους εργαζόμενους και χορηγίες στις επιχειρήσεις, αλλά ούτε να ενισχύσει το σύστημα υγείας όπως στην περίπτωση της Κύπρου. Η διεθνής κοινότητα ελάχιστα μπορούσε να βοηθήσει, αφού όλοι αντιμετωπίζουμε τα δικά μας προβλήματα λόγω της πανδημίας. Τα αδιέξοδα οδηγούν στην παραίτηση της εκτελεστικής εξουσίας, πολλοί από τους υπουργούς που αναλαμβάνουν αδυνατούν να φέρουν εις πέρας τα καθήκοντα τους, ο ένας παραιτείται μετά τον άλλον.
Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, η τρίτη μεγαλύτερη έκρηξη στην ιστορία της ανθρωπότητας καταστρέφει τον πυρήνα της πρωτεύουσας. Καταστρέφει την πιο ανεπτυγμένη περιοχή της χώρας. Εκατοντάδες νεκροί, χιλιάδες τραυματίες, καταστροφικές ζημιές στη μισή Βηρυτό, η ζημιά είναι ανυπολόγιστη.
Ήρθε το τέλος; Όχι!
Το αίσθημα αλληλεγγύης των κρατών και των λαών αντέδρασε άμεσα. Όλοι δίπλα στον Λίβανο με πράξεις. Πράξεις οι οποίες δίνουν την απαραίτητη ψυχολογική δύναμη στο λαό του Λιβάνου για να παλέψει και να μην νιώθει μόνος σε αυτή τη μεγάλη δοκιμασία.
Ο λαός ενωμένος, μαζεύει τις συνέπειες τις καταστροφής. Δεν είναι η δουλειά τους, αλλά είναι η χώρα τους.
Καλή δύναμη στον Λίβανο και τον λαό του!
