SkalaTimes
Όταν σε πληγώνουν οι άνθρωποι, η λογοτεχνία είναι ένα, κάποιο, καταφύγιο, τουλάχιστον για όσους αγαπούν τα βιβλία.
Πολλές φορές απαλύνει τον πόνο της ψυχής σου. Φτάνει βέβαια να είναι σπουδαίοι οι λογοτέχνες που θα επιλέξεις να χαθείς στις λέξεις και ιστορίες τους.
Χωρίς λόγο και χωρίς επετειακό, θυμόμαστε σήμερα ένα από τους αγαπημένους μας Έλληνες λογοτέχνες, τον Μενέλαο Λουντέμη και μερικές από τις όμορφες κουβέντες που συναντά κανείς στα βιβλία του.
Πάμε να δούμε λοιπόν:
– “Η πρώτη κραυγή του ανθρώπου είναι το κλάμα.
Από ‘κει και πέρα, οι άνθρωποι ή παραμένουν άνθρωποι και κλαίνε ή γίνονται τέρατα, και κάνουν τους άλλους να κλαίνε”.
(Βιβλίο: “Οι κερασιές θ’ ανθίσουν και φέτος”)
– “Ειπώθηκαν ψέματα που ντράπηκαν και τα ίδια, μια και δεν ντρέπονταν τα στόματα που τα ‘λεγαν”.
(Βιβλίο: “Οδός Αβύσσου αριθμός 0”)
– “Το άπλυτο κορμί το πλένεις. Καθαρίζει. Η βρόμικη ψυχή πώς πλένεται;”
(Βιβλίο: “Αγέλαστη Άνοιξη”)
– “Χωρίζει η μοίρα τους ανθρώπους, τ’ αϊδόνια αλλάζουνε φωλιά, τα μάτια βλέπουν άλλους τόπους, μα δεν αλλάζει φως μου η καρδιά”.
(Βιβλίο: “Ένα παιδί μετράει τ΄άστρα”)
– “Σ’ αυτόν τον παραζαλισμένο κόσμο, που οι άνθρωποι ξεφυτρώνουν απ΄τη γη σαν τους ασπάλακες για να βλάψουν και να ξαναμπούνε στη γη, η συμφορά είναι παλιά όσο και το χώμα.
Ο κόσμος όλος είναι ξεχειλισμένος από ασκήμιες που τις έκαναν οι άνθρωποι σε στιγμές που ξεχάσανε το θάνατο.
Μα πάνω απ΄αυτή τη στοιβαγμένη αθλιότητα λάμπουν και μερικές ομορφιές, οι λιγοστές ομορφιές που έκαναν κάποιοι άνθρωποι, οι μόνοι άνθρωποι που το ήξεραν πως θα πεθάνουν”.
(Βιβλίο: “Οι κερασιές θ’ ανθίσουν και φέτος”)
——————————————-
-
O Μενάλαος Λουντέμης γεννήθηκε το 1912 στο χωριό Αγία Κυριακή του Αιγιαλού της Μικράς Ασίας και έφυγε από τη ζωή στις 22 Ιανουαρίου του 1977. Το πραγματικό του όνομα ήταν Τάκης Βαλασιάδης, ενώ το λογοτεχνικό του ψευδώνυμο το εμπνεύστηκε από τον ποταμό Λουδία της μετέπειτα πατρίδας του.
-
Στο Διαδίκτυο και στα social media κυκλοφορούν συχνά αποφθέγματα ή και ολόκληρα κείμενα, με ονόματα λογοτεχνών όπως ο Μενέλαος Λουντέμης, που όμως δεν έχουν καμία σχέση με τα ονόματα που υποτίθεται τα έγραψαν. Ένα τέτοιο κείμενο είδαμε να κυκλοφορεί κάποια στιγμή ότι δήθεν ήταν του Λουντέμη, αλλά δεν ήταν. Προσοχή λοιπόν.
