Της Γιώτας Δημητρίου
Αρχισυντάκτρια SkalaTimes
Έφυγε ψες από τη ζωή ο Χάρης Κωνσταντινίδης σε ηλικία μόλις 57 ετών (Θα γινόταν 57 σε λίγους μήνες). Μια γνωστή προσωπικότητα της Λάρνακας, που προσέφερε στην πόλη και την αγάπησε με πάθος.
Ο Χάρης υπήρξε Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Λάρνακας και ιδιοκτήτης του τοπικού περιοδικού της πόλης Prima Scala και μετέπειτα της εφημερίδας City.
Επίσης τα τελευταία χρόνια είχε δημιουργήσει τον ραδιοσταθμό «Prima 93».
Τον Χάρη τον γνώρισα το 2009 όταν ήμουν αρχισυντάκτρια σε Παγκύπρια εφημερίδα, ήθελε να συνεργαστούμε και να του ετοιμάσω κάποια εξώφυλλα για το Prima Scala. Δέχθηκα να το κάνω (με ψευδώνυμο) και χτίσαμε μια συνεργασία σε πολύ φιλικό επίπεδο.
Ο Χάρης αγαπούσε την δημοσιογραφία, τον θεωρούσα από τους ελάχιστους ανθρώπους που δεν προσέβαλλαν το επάγγελμα επειδή εισχώρησαν σε αυτό χωρίς το πτυχίο δημοσιογραφίας. Τα editorial του ήταν συνήθως η προέκταση των αντιλήψεων και των θέσεων του και διατύπωνε με εξαίσιο τρόπο αυτές τις θέσεις και αντιλήψεις, ενίοτε με ειρωνεία και έξυπνο χιούμορ.
Ο Χάρης Κωνσταντινίδης ήταν ο άνθρωπος που μας έμαθε τι έστι τοπικά ΜΜΕ και περιοδικά. Ο πρώτος στην σύγχρονη ιστορία της Λάρνακας που δημιούργησε τοπικό περιοδικό. Το Prima Scala έγραψε ιστορία και «έζησε» ως κύτταρο της κοινωνίας της Λάρνακας για περισσότερα από δέκα χρόνια.
Όπως οι περισσότεροι που υπηρετούμε τα ΜΜΕ, έτσι και ο Χάρης, είχε καλούς φίλους και πολύ καλούς εχθρούς. Ωστόσο, δεν τον ενδιέφεραν οι εχθροί του, ήταν πάντα ισχυρογνώμων, με την καλή έννοια, και ακολουθούσε τα πιστεύω του. Το ίδιο έκανε και τον Φλεβάρη του 2016, όταν αποφάσισε να στηρίξει τον αγώνα μας κατά της βιομηχανοποίησης του λιμανιού της Λάρνακας και τόλμησε να διαφωνήσει με την δημοτική του ομάδα (ΔΗΣΥ). Ο Χάρης εκείνη την ιστορική για τη πόλη στιγμή επέλεξε να βαλεί την Λάρνακα που τόσο αγαπούσε και τα πιστεύω του, πάνω από το κόμμα του. Το αποτέλεσμα ήταν να οδηγηθεί σε παραίτηση από Δημοτικός Σύμβουλος.
Αυτό που θυμάμαι από εκείνο τον αγώνα κατά της βιομηχανοποίησης της Λάρνακας είναι πως ο Χάρης ήταν δίπλα μας, γιατί όπως κι εμείς ( οι ομάδες που αγωνιζόμασταν) έτσι κι αυτός, πίστευε πως θα ήταν επικίνδυνη για την πόλη μας μια τέτοια τροπή.
Είναι με πραγματική θλίψη που σήμερα νωρίς το πρωί ενημερώθηκα για το θάνατο ενός ανθρώπου που είχε πολλά ακόμη να προσφέρει στη Λάρνακα. Ενός ανθρώπου με όραμα και σχέδια που όταν τον έβλεπες σκεφτόσουν πως είναι γεμάτος ζωή…..
Ο Χάρης Κωνσταντινίδης αγάπησε τη Λάρνακα, την υπηρέτησε μέσα από το τοπικό περιοδικό του, αλλά και τη θέση του Δημοτικού Συμβούλου και αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς, γι αυτό η πόλη της Λάρνακας του οφείλει ένα μεγάλο ευχαριστώ.
Συλλυπητήρια στα παιδιά του Χλόη και Κωνσταντίνο, στην σύζυγο του Μαργαρίτα και σε όλους τους συγγενείς και στενούς του φίλους.
Γνωρίζω από πρόσφατη προσωπική εμπειρία ότι στην απώλεια ενός πατέρα τα λόγια ακούγονται πολύ λίγα και φτωχά…..
Αιωνία του η μνήμη.
Υ.Γ Αντίο Χάρη, ξέρω πως θα σου άρεσε να ακούσεις πως έγραψες την δική σου ιστορία σε αυτή τη πόλη που αγάπησες, ναι, είναι αλήθεια, την έγραψες και συνάμα χάραξες δρόμους για να ακολουθήσουμε εμείς οι νεότεροι, αφού μας έκανες να πιστέψουμε στα τοπικά ΜΜΕ και περιοδικά.
Καλό σου ταξίδι, φίλε Χάρη.
